شبانکاره‌ای
محمد بن علی شبانکاره‌ای (۶۹۳ یا ۶۹۷ ه.ق - پس از ۷۴۳ ه.ق) مورخ و نویسندهٔ سدهٔ هشتم ه.ق است. اثر معروف او مجمع‌الانساب کتابی در تاریخ و انساب است. او شاعر و مدح‌کنندهٔ دربار خواجه غیاث‌الدین فرزند رشیدالدین فضل‌الله و وزیر سلطان ابوسعید پنداشته می‌شود. اشعار موجود در کتاب مانند قصیده در مدح سلطان ابوسعید، نشان‌دهندهٔ توانایی شاعری اوست. اما از او دیوانی به‌جا نمانده‌است.[۱]
پانویس
- ↑ یاحقی، «شبانکاره‌ای»، دانشنامهٔ زبان، ۱۸۹-۱۹۰.
منابع
- یاحقی، محمدجعفر (۱۳۹۱). «شبانکاره‌ای». در اسماعیل سعادت (ویراستار). دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی. ج. چهارم. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۲۱-۷.
{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
ردهها:
- نویسندگان فارسیزبان اهل ایران
- زادگان ۶۹۳ (قمری)
- زادگان ۶۹۷ (قمری)
- درگذشتگان دهه ۷۴۰ (قمری)
- تاریخنگاران اهل ایران
- شاعران فارسیزبان اهل ایران
- شاعران فارسیزبان سده ۸ (قمری)
- زادگان دهه ۱۲۹۰ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۳۵۸ (میلادی)
- شاعران سده ۱۴ (میلادی) اهل ایران
- افراد ایرانی کردتبار
- شاعران اهل ایران
- شاعران کرد
- اهالی استان فارس