شبیخون
| شبیخون | |
|---|---|
 | |
| فضای جنگ | زمین، هوا، دریا |
| استراتژی | عملیاتی |
شبیخون یک نوع تاکتیک جنگی است که در آن سعی می‌شود با تمام سرعت و به صورت ناگهانی بر دشمن حمله شود.[۱]
لغت‌نامه دهخدا
در مدخل لغت‌نامه دهخدا چنین آمده است:
[ش َ] (اِ مرکب) تاختن به شب هنگام بر دشمن. حمله کردن بر دشمن در شب. در تکلم با لفظ زدن استعمال می‌شود و در شعر با کردن هم صحیح است. (فرهنگ نظام). به معنی شبخون است و آن تاخت بردن باشد بر سر دشمن چنان‌که غافل و بی‌خبر باشد. (برهان). کلمهٔ شبیخون با لفظ آوردن و بردن و کردن و زدن و ریختن و خوردن و آمدن و چکیدن مستعمل است.[۲]
فرهنگ معین
در فرهنگ معین نیز چنین آمده است:
(شَ) (اِمر) حملهٔ ناگهانی در شب[۳]
در اشعار فارسی
فردوسی در یکی از اشعارش چنین گفته است:
| کسی کو گراید به گرز گران | شبیخون نجویند گندآوران | |
| کسی کو بلاجوی گردان بود | شبیخون نه آیین مردان بود | |
| شبیخون نه کار دلیران بود | نه آیین مردان و شیران بود |
جستارهای وابسته
- شبیخون (مطبوعات)
- یورش موج انسانی
- اقدام مستقیم
- جنگ آیینی
منابع
- ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Charge (warfare)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۰۷ ژوئیه ۲۰۱۴.
- ↑ «لغت نامه دهخدا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۳.
- ↑ «فرهنگ معین». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۳.