شحمه

شحمه
شحمة
Shameh
روستا
ریشه‌شناسی: برگرفته از نام شخصی[۱]
نقشه دهه ۱۸۷۰
نقشه دهه ۱۹۴۰
نقشه معاصر
نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصر
مجموعه نقشه‌های تاریخی منطقه پیرامون شحمه (دکمه‌ها را بزنید)
مختصات: ۳۱°۴۹′۱۹″ شمالی ۳۴°۴۸′۴۸″ شرقی / ۳۱٫۸۲۱۹۴°شمالی ۳۴٫۸۱۳۳۳°شرقی / 31.82194; 34.81333
شبکه فلسطین۱۳۲/۱۳۶
واحد جغرافیایی-سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
بخشرمله
تاریخ تخلیه۱۴ مه ۱۹۴۸[۲]
مساحت
 • کل۶٬۸۷۵ دونوم (۶٫۸۷۵ کیلومتر مربع یا ۲٫۶۵۴ مایل مربع)
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۲۸۰[۳][۴]
علت تخلیهتأثیر سقوط شهر همجوار

شحمه (شحمة) روستایی عربی فلسطینی بود که در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی رمله قرار داشت. ساکنان این روستا در آستانه جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۱۴ مه ۱۹۴۸ آواره شدند و زمین‌های آن امروزه بخشی از یک منطقه حصارکشی‌شده نظامی در اختیار نیروی هوایی اسرائیل است.

شحمه در دشت ساحلی و در زمینی هموار واقع بود که اندکی از اراضی جنوبی و جنوب شرقی خود بلندتر بود. وادی الصرار در نزدیک به یک کیلومتری جنوب غربی روستا جریان داشت و جاده‌ای فرعی آن را به رمله متصل می‌کرد. همه ساکنان روستا مسلمان بودند و اقتصاد آنان بر پایه کشاورزی و به‌ویژه کشت غلات و در حد کمتری دامداری استوار بود.

جایگاه جغرافیایی

شحمه در دشت ساحلی فلسطین و در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی رمله واقع بود.[۵] این روستا در زمینی مسطح قرار داشت که نسبت به اراضی جنوبی و جنوب شرقی اندکی مرتفع‌تر بود.[۵] وادی الصرار در نزدیک به یک کیلومتری جنوب غربی روستا جریان داشت و یک جاده فرعی شحمه را به جاده اصلی منتهی به رمله و نیز جاده اصلی ساحلی پیوند می‌داد.[۵] در جریان جنگ جهانی دوم بریتانیایی‌ها فرودگاه نظامی عاقر (RAF Aqir) را درست در شمال روستا ساختند و پایگاه نظامی شحمه نیز در شمال و شرق آن قرار داشت.[۵]

پیشینه

دوران عثمانی

در سال ۱۸۳۸ ادوارد رابینسون از شحمه به‌عنوان روستایی مسلمان‌نشین در ناحیه رمله یاد کرد.[۶]

در سال ۱۸۵۲ شارل ویلیام مردیت فان ده فلده از کنار روستا گذشت و دو آب‌انبار کهن و «آثاری از دوران باستان» را در آن مشاهده کرد. او همچنین گزارش داد که روستا به شیخ موصلح از بیت جبرین تعلق داشت.[۷] در سال ۱۸۶۳ ویکتور گِرَن از روستا بازدید کرد و از مجموعه ویرانه‌هایی در نزدیکی آن با نام «خربت مربع» یاد کرد.[۸]

فهرست روستاهای عثمانی مربوط به حدود ۱۸۷۰ از شحمه با نام «شاهمه» (Schahme) در جنوب شرقی یبنا و در ناحیه رمله یاد کرده و ۲۳ خانه و ۳۱ نفر جمعیت (تنها مردان) برای آن ثبت نموده‌است.[۹][۱۰]

در سال ۱۸۸۲ گزارش «بررسی فلسطین غربی» وابسته به صندوق اکتشاف فلسطین شحمه را روستایی کوچک توصیف کرد که خانه‌های آن از خشت ساخته شده بود و ساکنانش آب آشامیدنی خود را از چاهی در جنوب روستا تأمین می‌کردند.[۱۱] در نقشه این بررسی که کاندر و کیچنر در سال ۱۸۷۸ ترسیم کردند نام روستا به شکل «شاهمه» (Shahmeh) آمده‌است.[۱۲]

دوره قیمومت بریتانیا

بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، شحمه ۱۰۷ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند.[۱۳] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت روستا به ۱۵۰ نفر افزایش یافته بود که باز هم همگی مسلمان بودند و در ۳۴ خانه زندگی می‌کردند.[۱۴]

روستا در «فهرست جغرافیایی فلسطین» به‌عنوان آبادی دسته‌بندی شده بود.[۵] شحمه به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌شد که جاده فرعی آن‌ها را از هم جدا می‌کرد. برخی از خانه‌ها بخشی از مصالح‌شان را از بقایای سنگی آبادی‌های پیشین به دست آورده بودند.[۵]

بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت شحمه ۲۸۰ نفر بود که همگی مسلمان بودند[۴] و مساحت کل زمین‌های روستا ۶٬۸۷۵ دونوم بود.[۳] از این میان ۱۵۲ دونوم به کشت مرکبات و موز، ۴٬۹۱۱ دونوم به غلات و ۳۳ دونوم به باغ‌های آبی اختصاص داشت.[۵][۱۵] همچنین ۱۱ دونوم به‌عنوان اراضی ساخته‌شده عمومی طبقه‌بندی شده بود.[۱۶]

شحمه (شاهمه) ۱۹۳۰ — مقیاس ۱:۲۰٬۰۰۰
شحمه ۱۹۴۵ — مقیاس ۱:۲۵۰٬۰۰۰

جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن

شحمه در ۱۴ مه ۱۹۴۸ بر اثر تأثیرپذیری از سقوط شهر مجاور تخلیه شد.[۲] ولید خالدی، مورخ فلسطینی، در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ وضعیت محل روستا نوشت: «این محل در محدوده یک فرودگاه نظامی حصارکشی‌شده ادغام شده‌است. نشانه‌های آن بوته‌های صبر و خاربنی است که از بیرون قابل مشاهده‌اند.»[۱۷]

جستارهای وابسته

  • فهرست روستاهای فلسطینی تخلیه‌شده در سال ۱۹۴۸

منابع

  1. ↑ Palmer, 1881, p. 273
  2. 1 2 Morris, 2004, p. xix, village #262. Also provides cause of depopulation.
  3. 1 2 3 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 68
  4. 1 2 Department of Statistics, 1945, p. 30
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. Institute for Palestine Studies. ص. ۴۱۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ Robinson، E. (۱۸۴۱). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea. ج. ۳. Crocker & Brewster. ص. ۱۲۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Velde, van de، C.W.M. (۱۸۵۴). Narrative of a journey through Syria and Palestine in ۱۸۵۱ and ۱۸۵۲. ج. ۲. William Blackwood and son. ص. ۱۶۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ Guérin، V. (۱۸۶۹). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale. ص. ۳۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ Socin, A. (۱۸۷۹). «Alphabetisches Verzeichniss von Ortschaften des Paschalik Jerusalem». Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. ۲: ۱۶۰.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Hartmann, M. (۱۸۸۳). «Die Ortschaftenliste des Liwa Jerusalem». Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. ۶: ۱۴۰.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۲). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. ج. ۲. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. ۴۰۸.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «SWP map 16». wikimedia.org. ۱۸۷۸. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ Barron، J. B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. ۲۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine. ص. ۲۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۱۱۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۱۶۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. Institute for Palestine Studies. ص. ۴۱۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون