شرلی ای شوارتز
شرلی ای. شوارتز | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۶ اوت ۱۹۳۵ دیترویت، میشیگان، ایالات متحده |
| درگذشت | ۸ مهٔ ۲۰۱۶ (۸۰ سال) آن آربر، میشیگان، ایالات متحده[۱] |
| تحصیلات | دانشگاه میشیگان، دانشگاه ایالتی وین |
| کارفرما(ها) | باسف، جنرال موتورز |
شرلی الن شوارتز[۲] یا الن شرلی شوارتز[۱] (۲۶ اوت ۱۹۳۵ – ۸ مه ۲۰۱۶) شیمی‌دان آمریکایی و دانشمند پژوهشی در جنرال موتورز بود که در زمینه مطالعه و توسعه روان‌کننده‌های صنعتی و سامانه‌های نشانگر تعویض روغن خودرو تخصص داشت. او در سال ۱۹۹۶ به‌پاس دستاوردهایش در زمینه شیمی، به تالار مشاهیر زنان میشیگان راه یافت.[۳]
اوایل زندگی و تحصیلات
شوارتز با نام الن شرلی اک‌وال در دیترویت به دنیا آمد، در حومه دیترویت، یعنی پلیزنت ریج، بزرگ شد و از دبیرستان لینکلن در فرندیل فارغ‌التحصیل شد.[۱] او سه مدرک دانشگاهی در رشته شیمی دریافت کرد. او در دانشگاه میشیگان تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۷ مدرک کارشناسی علوم خود را در رشته شیمی دریافت کرد. شوارتز سپس در دانشگاه ایالتی وین ثبت‌نام کرد و در سال ۱۹۶۲ مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۷۰ مدرک دکترا گرفت.[۲][۱][۳]
حرفه
شوارتز پس از تدریس در کالج محلی اوکلند و مؤسسه فناوری دیترویت، در شرکت باسف در وایاندوت، میشیگان مشغول به کار شد؛ جایی که یک روان‌کننده صنعتی تولید کرد که به‌دلیل داشتن آب به‌عنوان جزء اصلی، میزان مصرف روغن و در نتیجه آلودگی را کاهش می‌داد.[۱][۳] او سپس بیش از ۱۸ سال در جنرال موتورز کار کرد و در سمت دانشمند ارشد پژوهشی، در بخش عملیات پژوهش و توسعه در مرکز فنی جنرال موتورز در وارن، میشیگان فعالیت داشت.[۴][۲] او در طول دوران حرفه‌ای خود صاحب بیش از ۲۰ حق اختراع شد و ۱۷۳ مقاله فنی تألیف کرد. او از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۳ ستونی منظم با عنوان نامه‌های عاشقانه به مهندسان روان‌کاری در نشریه انجمن تریبولوژیست‌ها و مهندسان روان‌کاری می‌نوشت و در یادبود سال ۲۰۱۶ این نشریه از او به‌عنوان «مادر سامانه پایش عمر روغن موجود در بیشتر خودروهای جنرال موتورز» یاد شد؛ سامانه‌ای که باعث می‌شود روغن تقریباً به دفعاتی که پیش‌تر تعویض می‌کردیم نیاز به تعویض نداشته باشد و، برعکس، اگر روغن را به اندازه کافی مرتب تعویض نکنید، موتور شما خراب نشود.[۲][۱]
انجمن مهندسان زن هنگام اهدای جایزه دستاورد به او در سال ۱۹۹۹، دوران حرفه‌ای دکتر شوارتز را چنین خلاصه کرد:
«دکتر شوارتز زوال روغن موتور؛ سایش، خوردگی و دوام الاستومر در موتورها؛ اثرات متانول و سوخت اتانول بر موتورها؛ و روان‌کننده‌های مورد استفاده در دستگاه‌های تهویه مطبوع با مبردهای جایگزین (غیر از فریون R12) را بررسی کرده است. هدف از فعالیت‌های او در این زمینه‌ها عبارت بود از:
- دستیابی به بیشترین عمر مفید روغن موتور
- یافتن روش‌های قابل‌قبول برای استفاده از منابع انرژی جایگزین
- توسعه سامانه‌های مبردی که به لایه اوزون زمین آسیب نرسانند»[۵]
جوایز و افتخارات
شوارتز در سال ۱۹۹۹ به‌عنوان عضو پیوسته انجمن مهندسان خودرو انتخاب شد[۴] و در سال ۲۰۰۰ به عضویت آکادمی ملی مهندسی درآمد؛ «به‌پاس مشارکت‌هایش در مهندسی روان‌کاری و غنی‌سازی جامعه فنی از طریق نویسندگی آزاد».[۶] او همچنین جوایز صنعتی بسیاری دریافت کرد:[۳]
- جایزه کترینگ جنرال موتورز (۱۹۸۸): به‌پاس ابداع روشی رایانه‌ای که زوال روغن موتور را بر اساس دمای روغن ارزیابی می‌کرد و عمر باقی‌مانده روغن را برای خودرو نمایش می‌داد[۷]
- جایزه مک‌کوئن جنرال موتورز (۱۹۹۳)
- جایزه طلایی از انجمن مهندسی دیترویت (۱۹۸۹)
- جایزه یادبود ویلبر دویچ از انجمن تریبولوژیست‌ها و مهندسان روان‌کاری (۱۹۸۷)
- جایزه کول‌ول (۱۹۹۲) از انجمن مهندسان خودرو
- جایزه سخنران برجسته (۱۹۹۵) از انجمن مهندسان خودرو
زندگی شخصی
شوارتز در سال ۱۹۵۷ با همسرش، ران شوارتز، ازدواج کرد.[۱]
منابع
- 1 2 3 4 5 6 7 "Ellen Shirley Schwartz Ph.D. Obituary". Ann Arbor News. 2016-05-29. Retrieved 2017-03-16.
- 1 2 3 4 Baker, Ed and Jean (2016). "Remembering Shirley Schwartz: Renaissance woman, STLE member and pioneer of women in science passes away at 81". Tribology & Lubrication Technology. 72 (7): 72 – via EbscoHost.
- 1 2 3 4 "Michigan Women's Hall of Fame: Shirley E. Schwartz" (PDF). Michigan Women's Hall of Fame. Archived from the original (PDF) on 24 ژوئن 2016. Retrieved 2017-03-15.
- 1 2 "SAE Names 16 New Fellows". PR Newswire. Jan. 7, 1999. 1999.
- ↑ "1999 Achievement Award Dr. Shirley E. Schwartz" (PDF). Society of Women Engineers. Archived from the original (PDF) on 13 ژوئن 2025. Retrieved 14 اوت 2026.
- ↑ "NAE Website – Dr. Shirley E. Schwartz". Retrieved 2017-03-16.
- ↑ PR Newswire Association LLC (1989). "GM honors inventors". PR Newswire. Jan. 24, 1989 – via General OneFile.