شناسایی مثبت مواد

شناسایی مثبت مواد (به انگلیسی: Positive material identification) به اختصار (PMI) نوعی آنالیز عنصری یک ماده است که این ماده می‌تواند هر ماده‌ای باشد، اما معمولاً برای تجزیه و تحلیل آلیاژهای فلزی، برای تعیین ترکیب آن ماده بر اساس درصد عناصر تشکیل دهنده آن استفاده می‌شود. روش‌های معمول برای PMI شامل طیف‌سنجی فلورسانس پرتو ایکس (XRF) و طیف‌سنجی نشر اتمی (OES) است.[۱]

PMI یک روش تجزیه و تحلیل قابل حمل است و می‌تواند در محل روی قطعات استفاده شود.[۲]

طیف‌سنجی فلورسانس پرتو ایکس (XRF) PMI نمی‌تواند عناصر کوچکی مانند کربن را تشخیص دهد. این به آن معنی است که هنگام انجام آنالیز عنصری فولادهای ضدزنگ مانند گریدهای ۳۰۴ و ۳۱۶، نوع کم کربن (316L و 304L) این فولادها قابل تشخیص نمی‌باشد. با این حال، این نوع فلزات را (فولادهای ضدزنگ)، می‌توان با روش طیف‌سنجی نشر اتمی (OES) نیز آنالیز کرد.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Positive Material Identification (PMI)". www.intertek.com. Retrieved 13 January 2019.
  2. ↑ "Positive Material Identification PMI XRF OES | Responsive Ltd".
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.