شنوایی الکتروفونیک

اثر شنوایی مایکروویو
Microwave auditory effect
tright
حوزهروان‌شناسی
نمای شماتیک اثر شنوایی مایکروویو: در این پدیده، امواج مایکروویو پالسی (قرمز) از یک آنتن به‌سمت سر انسان تابیده می‌شوند. این امواج باعث افزایش بسیار ناچیز و لحظه‌ای دما در بافت‌های سر می‌شوند و همین تغییر دما یک موج فشاری ایجاد می‌کند که به گوش داخلی می‌رسد. نتیجهٔ این فرآیند، ادراک صدا درون سر است، بدون آن‌که گیرندهٔ الکترونیکی یا بلندگویی وجود داشته باشد.

اثر شنوایی مایکروویو که با نام‌های اثر شنوایی ناشی از مایکروویو یا اثر فری نیز شناخته می‌شود، پدیده‌ای است که در آن انسان صداهایی را در نتیجهٔ امواج رادیویی پالسی یا مدوله‌شده درک می‌کند. این صداها مستقیماً درون سر انسان ایجاد می‌شوند و نیازی به هیچ دستگاه الکترونیکی گیرنده ندارند. این پدیده نخستین بار توسط افرادی گزارش شد که در نزدیکی رادار و ترانسپاندرها در جریان جنگ جهانی دوم کار می‌کردند. در سال ۱۹۶۱، عصب‌شناس آمریکایی آلن اچ. فری این پدیده را مطالعه کرد و نخستین کسی بود که اطلاعاتی دربارهٔ ماهیت اثر شنوایی مایکروویو منتشر ساخت.[۱][۲]

علت این پدیده معمولاً انبساط حرارتی-ارتجاعی بخش‌هایی از دستگاه شنوایی دانسته می‌شود،[۳] هرچند نظریه‌های رقیب، نتایج آزمایش‌های تداخل‌سنجی هولوگرافیک[الف] را به‌گونه‌ای دیگر تفسیر می‌کنند.[۴]

پژوهش در ایالات متحده

آلن اچ. فری نخستین آمریکایی بود که دربارهٔ اثر شنوایی مایکروویو (MAE) مطلب منتشر کرد. مقالهٔ او با عنوان «پاسخ سامانهٔ شنوایی انسان به انرژی الکترومغناطیسی مدوله‌شده» در سال ۱۹۶۱ در نشریهٔ فیزیولوژی کاربردی[ب] منتشر شد.[۱] در آزمایش‌های فری، مشخص شد که آزمودنی‌ها قادر بودند تابش مایکروویو پالسی مناسب را، از فاصلهٔ چند سانتی‌متری تا صدها فوتی فرستنده، بشنوند. در آزمایش‌های او نرخ تکرار ۵۰ هرتز با پهنای پالس ۱۰ تا ۷۰ میکروثانیه استفاده شد. شدت بلندی صدا با توان لحظه‌ای بیشینه مرتبط بود و نه با توان میانگین. در فرکانس ۱٫۲۴۵ گیگاهرتز، آستانهٔ توان بیشینه برای شنیده‌شدن کمتر از ۸۰ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع گزارش شد. به گفتهٔ فری، صداهای القاشده به صورت «وزوز، تق‌تق، هیس یا کوبش» توصیف می‌شدند که بسته به پارامترهای فرستنده مانند پهنای پالس و نرخ تکرار پالس متفاوت بودند. با تغییر این پارامترها، فری توانست «احساس ضربه‌های شدید به سر، بدون بروز نشانه‌های دهلیزی مانند سرگیجه یا تهوع» را القا کند. برخی پارامترهای دیگر نیز باعث احساس سوزن‌سوزن شدن می‌شدند. فری بر روی آزمودنی‌های ناشنوا از عصب هم آزمایش کرد و حدس زد که مکان آشکارساز در انسان احتمالاً حلزون گوش است، اما نتایج به دلیل عواملی مانند وزوز گوش قطعی نبود.[۱][۵]

گزارش‌هایی از کارگران در محل‌های امروزی فرستنده‌های مایکروویو پالسی نیز وجود دارد که احساس شنیداری کلیک یا وزوز را بیان کرده‌اند. پاسخ‌های شنیداری برای فرکانس‌های ارسالی از حدود ۲۰۰ مگاهرتز تا دست‌کم ۳ گیگاهرتز گزارش شده است. علت این پدیده انبساط حرارتی-ارتجاعی بخش‌هایی از دستگاه شنوایی دانسته می‌شود، و سازوکار پذیرفته‌شده معمول، گرم‌شدن سریع (هرچند بسیار ناچیز، در حدود ۱۰ تا ۵- درجهٔ سانتی‌گراد) مغز در اثر هر پالس و ایجاد موج فشاری در جمجمه به‌سوی حلزون گوش است.[۵]

در سال ۱۹۷۵، مقاله‌ای از روان‌شناس عصب‌شناس دان جاستسن دربارهٔ اثرات پرتو بر ادراک انسان، به آزمایشی از جوزف سی. شارپ[پ] و مارک گروو در مؤسسه پژوهشی والتر رید ارتش آمریکا[ت] اشاره کرد که در آن شارپ و گروو طبق گزارش‌ها قادر بودند ۹ واژه از ۱۰ واژهٔ منتقل‌شده از طریق «مایکروویوهای مدوله‌شده با صدا» را تشخیص دهند. هرچند گزارش شده که «سطوح توانی لازم برای انتقال صدا… موجب آسیب مغزی به دلیل اثرات حرارتی می‌شود»،[۶] اما صداهای تق‌تق مرتبط با اثر شنوایی مایکروویو پایدار نیستند و ناشی از افزایش‌های ناگهانی و کوتاه‌مدت دما هستند.[۷]

به این ترتیب، هرچند آستانه‌های اثر شنوایی مایکروویو در سال ۱۹۶۱ توسط فری به‌ترتیب ۲۶۷ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع در ۱٫۳ گیگاهرتز و ۵۰۰۰ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع در ۲٫۹ گیگاهرتز گزارش شدند، این مقادیر تنها به توان لحظه‌ای مربوط بودند (که باعث ایجاد تق‌تق می‌شد) و توان میانگین پایدار آن‌ها به‌ترتیب تنها حدود ۰٫۴ و ۲ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع بود،[۷] که مشابه تلفن‌های همراه امروزی است. بااین‌حال، برخی استدلال کرده‌اند که حتی با وجود افزایش دمایی تنها در حدود ۱۰ تا ۵- درجهٔ سانتی‌گراد در هر پالس، در آستانه‌های لحظه‌ای، یک اوج شدید در حدود ۱۴۰۰ کیلووات بر سانتی‌متر مربع (۱٫۴ میلیارد میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع) می‌تواند به‌طور قطع مضر باشد، زیرا موج فشاری شدیدی ایجاد می‌کند.[۸]

جنگ الکترونیک

در سال‌های ۲۰۰۳–۲۰۰۴، شرکت ویوباند[ث] قراردادی از نیروی دریایی آمریکا برای طراحی یک سامانهٔ اثر شنوایی مایکروویو[ج] دریافت کرد که آن را مدوسا[چ] (به‌اختصار از بازدارندگی بیش از حد ازمزاحمت با استفاده از صدای بی‌صدا[ح]) نامیدند. هدف این سامانه، ازکارانداختن موقت نیروها از طریق به‌کارگیری از راه دور بود.[۹] گزارش شده که شرکت سیرا نوادا[خ] این قرارداد را از ویوباند تحویل گرفت.[۱۰]

کارشناسانی مانند کنت فاستر، استاد مهندسی زیستی دانشگاه پنسیلوانیا که در سال ۱۹۷۴ پژوهشی دربارهٔ اثر شنوایی مایکروویو منتشر کرده بود، اثربخشی این ابزار را رد کردند. فاستر گفت که به دلیل زیست‌فیزیک انسانی، این دستگاه «پیش از آنکه صدایی آزارتان دهد، شما را خواهد کشت». به گفتهٔ بیل گای، استاد پیشین دانشگاه واشینگتن: «برداشت نادرستی در میان عموم و حتی برخی دانشمندان دربارهٔ این اثر شنیداری وجود دارد» و «هیچ‌گونه خطری از خود صدا نمی‌تواند وجود داشته باشد، چون گرما پیش‌تر شما را از پا درمی‌آورد».[۱۱]

اثرهای مایکروویو به‌عنوان علت بیماری‌های توضیح‌ناپذیر دیپلمات‌های آمریکایی در کوبا و چین که از سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ رخ داده‌اند نیز مطرح شده‌اند.[۱۲][۱۳][۱۴]

بااین‌حال، این توضیح مورد بحث بوده‌است. کنت آر. فاستر، مهندس زیستی، دربارهٔ آثار مشاهده‌شده در دیپلمات‌ها گفت: «این دیوانه‌کننده است، اما به‌طور قطع مایکروویو نیست».[۱۵] تا اکتبر ۲۰۲۱، علت مایکروویوی همچنان یکی از فرضیه‌های اصلی باقی مانده‌است.[۱۶][۱۷]

نظریه‌های توطئه

بسیاری از افرادی که از توهم شنیداری، اختلال هذیانی[۱۸] یا دیگر اختلال‌های روانی رنج می‌برند، ادعا کرده‌اند که مأموران دولتی از نوعی فناوری‌های شستشوی مغزی مبتنی بر امواج مایکروویو برای انتقال صداها و افکار به درون سر آن‌ها به‌عنوان شکلی از آزار الکترونیکی استفاده می‌کنند. این فناوری ادعایی اغلب با عنوان «صدا به جمجمه» یا «V2K» نامیده می‌شود.[۱۹]

شبکه‌های حمایتی گسترده‌ای به‌صورت آنلاین و وب‌سایت‌های متعددی[۱۸] توسط افرادی که از کنترل ذهنی بیم دارند اداره می‌شوند. متخصصان سلامت روان بر این باورند که بسیاری از این وب‌سایت‌ها شواهدی از اختلالات هذیانی را نشان می‌دهند، هرچند بر سر این موضوع اختلاف نظر دارند که آیا چنین سایت‌هایی مشکلات روانی را تقویت می‌کنند یا نوعی پشتیبانی اجتماعی گروهی به شمار می‌آیند.[۲۰][۲۱]

روان‌شناسان نمونه‌های بسیاری از گزارش‌های «تجربه‌های کنترل ذهن» [د] را در صفحات وب خودانتشار یافته شناسایی کرده‌اند که «به‌شدت احتمال دارد تحت تأثیر باورهای هذیانی» باشند. مضامین رایج شامل «آدم‌بدها» با استفاده از «سایکوترونیک‌ها» و «مایکروویوها»، اشارهٔ مکرر به پروژهٔ سیای ام‌کی‌اولترا و استناد مکرر به مقالهٔ ۱۹۶۲ فری با عنوان «پاسخ سامانهٔ شنوایی انسان به انرژی الکترومغناطیسی مدوله‌شده» است.[۲۲][۲۳]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ Holographic interferometry
  2. ↑ Journal of Applied Physiology
  3. ↑ Joseph C. Sharp
  4. ↑ Walter Reed Army Institute of Research
  5. ↑ WaveBand Corp
  6. ↑ Microwave Auditory Effect system
  7. ↑ MEDUSA
  8. ↑ Mob Excess Deterrent Using Silent Audio
  9. ↑ Sierra Nevada Corp
  10. ↑ Mind Control Experiences

منابع

  1. 1 2 3 Allan H. Frey (1962). "Human auditory system response to modulated electromagnetic energy". Journal of Applied Physiology. 17 (4): 689–692. doi:10.1152/jappl.1962.17.4.689. PMID 13895081. S2CID 12359057. Archived from the original on March 28, 2020. Retrieved November 23, 2019.
  2. ↑ "Allan Frey: A Pioneer of Radiation Research". Slow Digital. December 7, 2017. Archived from the original on November 22, 2019. Retrieved November 23, 2019.
  3. ↑ Wagner, Gregory R.; Rest, Kathleen M. (2005). Levy, Barry S. (ed.). Preventing Occupational Disease and Injury. American Public Health Association. ISBN 978-0-87553-043-7.
  4. ↑ "Science". AAAS (in English). doi:10.1126/science.209.4461.1144?sid=f514230e-1373-4da5-ad36-3689f428e21b. Retrieved 2026-02-04.
  5. 1 2 Ronald Kitchen (2001). RF and Microwave Radiation Safety Handbook. Newnes. ISBN 978-0-7506-4355-9.
  6. ↑ Armin Krishnan (4 October 2016). Military Neuroscience and the Coming Age of Neurowarfare. Taylor & Francis. pp. 125–. ISBN 978-1-317-09607-8.
  7. 1 2 Elder, JA; Chou, CK (2003). "Auditory response to pulsed radiofrequency energy". Bioelectromagnetics. 24 (S6): S162–S173. doi:10.1002/bem.10163. PMID 14628312.
  8. ↑ Lin, James, C. (2022). "Response to the Letter by Foster, Chou, and Croft [Speaker's Corner]". IEEE Microwave Magazine. 23 (4): 95. doi:10.1109/MMM.2022.3147174.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  9. ↑ "Navy search database – summary report: Remote Personnel Incapacitation System". SBIR/STTR Search Database (Small Business Innovation Research/Small Business Technology Transfer). U.S. Navy. Archived from the original on 14 February 2014. Retrieved 12 January 2014.
  10. ↑ Hambling, David (3 July 2008). "Microwave ray gun controls crowds with noise". New Scientist. Retrieved 12 January 2014.
  11. ↑ Heger, Monica. "Why Microwave Auditory Effect Crowd-Control Gun Won't Work - Experts say you'd fry before you heard anything". IEEE Spectrum, July 208. IEEE. Archived from the original on 13 February 2018. Retrieved 12 February 2018.
  12. ↑ Broad, William (September 1, 2018). "Microwave Weapons Are Prime Suspect in Ills of U.S. Embassy Workers". New York Times (in English). Retrieved 2018-09-01.
  13. ↑ Katie Bo Williams & Jeremy Herb, US investigating possible mysterious directed energy attack near White House بایگانی‌شده در آوریل ۲۹, ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine, CNN (April 29, 2021).
  14. ↑ Consensus Study Report: An Assessment of Illness in U.S. Government Employees and Their Families at Overseas Embassies بایگانی‌شده در دسامبر ۹, ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine, Standing Committee to Advise the Department of State on Unexplained Health Effects on U.S. Government Employees and Their Families at Overseas Embassies, of the National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine (2020).
  15. ↑ Kaplan, Sarah; Achenbach, Joel (September 6, 2018). "Scientists and doctors zap theory that microwave weapon injured Cuba diplomats". The Washington Post. Retrieved 9 December 2018.
  16. ↑ "Havana Syndrome: Over 200 Cases Documented Yet Cause Remains A Mystery : Consider This from NPR". NPR.org (in English). Retrieved 2021-11-05.
  17. ↑ "Microwave weapons that could cause Havana Syndrome exist, experts say". the Guardian (in English). 2021-06-02. Retrieved 2021-11-05.
  18. 1 2 Monroe, Angela (13 November 2012), Electronic Harassment: Voices in My Mind, archived from the original on 2015-08-29, retrieved 2016-03-10
  19. ↑ Weinberger, Sharon (January 14, 2007). "Mind Games". Washington Post. Retrieved 12 January 2014.
  20. ↑ Monroe, Angela (13 November 2012), Electronic Harassment: Voices in My Mind, KMIR News, archived from the original on 2015-08-29, retrieved 2016-03-10
  21. ↑ Kershaw, Sarah (November 12, 2008). "Sharing Their Demons on the Web". New York Times.
  22. ↑ Bell, Vaughan; Maiden, Carla; Muñoz-Solomando, Antonio; Reddy, Venu (2006). "'Mind control' experiences on the internet: implications for the psychiatric diagnosis of delusions". Psychopathology. 39 (2). Psychopathology, 39(2), 87-91: 87–91. CiteSeerX 10.1.1.99.9838. doi:10.1159/000090598. PMID 16391510. S2CID 6362668.
  23. ↑ Frey, Allan H. (July 1962). "Human auditory system response to modulated electromagnetic energy". Journal of Applied Physiology. 17 (4): 689–692. doi:10.1152/jappl.1962.17.4.689. PMID 13895081. S2CID 12359057.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.