شورو (موسیقی)

سازهایی که معمولاً در شورو استفاده می‌شود.

شورو (به پرتغالی: Chôro) یکی از سبک‌های محبوب موسیقی برزیلی است.[۱]

واژهٔ شورو به معنی «ناله» است و این سبک را سنتاً شورینیو (chorinho) «نالهٔ کوچک» نیز می‌نامند.

خاستگاه این سبک ریو دوژانیروی سدهٔ ۱۹ است.[۲]

شورو در اصل با سه ساز فلوت، گیتار و کاواکینیو (گیتارچهٔ چهارسیمه) نواخته می‌شد. در سبک شورو معمولاً سازهای ماندولین، کلارینت و ساکسوفون هم استفاده می‌شود.

منابع

  1. ↑ Béhague, Gerard (2001). "Choro". Grove Music Online. Oxford Music Online. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.05679. ISBN 978-1-56159-263-0. Retrieved 22 September 2013. (نیازمند آبونمان)
  2. ↑ Lago, Correa do; Aranha, Manoel (March 22, 2002). "Brazilian sources in Milhaud's Le Boeuf sur le toit: a discussion and a musical analysis. (Statistical Data Included) (Critical Essay)". highbeam.com. Latin American Music Review. Archived from the original on November 5, 2012. Retrieved 2024-04-19.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.