شکاف‌دندانان

شکاف‌دندانان (Solenodontidae) تیره‌ای از پستاندارانی زهردار، شب‌گرد، حفار و حشره‌خوار هستند. دو گونهٔ زندهٔ شکاف‌دندان عبارت‌اند از شکاف‌دندان کوبایی (Atopogale cubana) و شکاف‌دندان هیسپانیولایی (Solenodon paradoxus). تهدیدهایی که هر دو گونه را تهدید می‌کنند، شامل نابودی زیستگاه و شکار شدن توسط گربه رمیده، سگ ولگرد و خدنگ کوچک هندی است؛ حیواناتی که انسان‌ها برای کنترل مارها و جوندگان به جزایر محل زیست شکاف‌دندانان وارد کرده‌اند.[۱][۲][۳]

شکاف‌دندان هیسپانیولایی طیف گسترده‌ای از زیستگاه‌ها را در جزیرهٔ هیسپانیولا دربر می‌گیرد، از جنگل‌های خشک نواحی پست تا جنگل‌های کوهستانی کاج. دو گونهٔ توصیف‌شدهٔ دیگر از شکاف‌دندانان در دورهٔ کواترنری منقرض شدند.[۴] سرده‌هایی از دورهٔ الیگوسن در آمریکای شمالی، مانند Apternodus، به‌عنوان خویشاوندان احتمالی شکاف‌دندان‌ها پیشنهاد شده‌اند، اما خاستگاه این جانور همچنان مبهم است.[۵]

طبقه‌بندی

دو سردهٔ شناخته‌شده، یعنی Atopogale و شکاف‌دندان، وجود دارند که هر یک تنها یک گونهٔ زنده دارند. سرده‌های دیگری نیز معرفی شده‌اند، اما اکنون به‌عنوان مترادف در نظر گرفته می‌شوند. شکاف‌دندانان برخی ویژگی‌های ابتدایی پستانداران را حفظ کرده‌اند. در سال ۲۰۱۶، تحلیل ژنتیکی نشان داد که شکاف‌دندانان به شاخه‌ای فرگشتی تعلق دارند که پیش از رویداد انقراض کرتاسه–پالئوژن از دودمانی که به خارپشتها، موش کورها و حشره‌خوارها منتهی شد، جدا شده است.[۶] آن‌ها یکی از دو خانوادهٔ سوریکومورف‌های کارائیب هستند. خانوادهٔ دیگر، یعنی حشره‌خوارهای هند غربی، در دورهٔ هولوسن منقرض شدند. داده‌های مولکولی نشان می‌دهد که آن‌ها حدود ۵۷ میلیون سال پیش از شکاف‌دندانان جدا شده‌اند.[۷] برآورد می‌شود که شکاف‌دندان حدود ۷۳ میلیون سال پیش از سایر پستانداران زنده جدا شده باشد.[۷][۸]

منابع

  1. McKie R (1 June 2019). "Save the polar bears, of course … but it's the solenodons we really need to worry about". The Observer. Retrieved 3 June 2019.
  2. Turvey S, Incháustegui S (2008). "Hispaniolan Solenodon". IUCN Red List of Threatened Species. IUCN. 2008. Retrieved 3 June 2019.
  3. Kennerley R, Turvey S, Young R (2018). "Cuban Solenodon". IUCN Red List of Threatened Species. IUCN. 2018. Retrieved 3 June 2019.
  4. Hutterer, R. (2005). "Order Soricomorpha". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 222–223. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
  5. Whidden HP, Asher RJ (2001). "The origin of the Greater Antillean insectivorans". In Woods CA, Sergile FE (eds.). Biogeography of the West Indies: Patterns and Perspectives. Boca Raton, London, New York, and Washington, D.C.: CRC Press. pp. 237–252. ISBN 0-8493-2001-1.
  6. Brandt AL, Grigorev K, Afanador-Hernández YM, Paulino LA, Murphy WJ, Núñez A, et al. (September 2017). "Mitogenomic sequences support a north-south subspecies subdivision within Solenodon paradoxus". Mitochondrial DNA Part A. 28 (5): 662–670. doi:10.3109/24701394.2016.1167891. PMID 27159724. S2CID 32735234.
  7. 1 2 Brace S, Thomas JA, Dalén L, Burger J, MacPhee RD, Barnes I, Turvey ST (December 2016). "Evolutionary History of the Nesophontidae, the Last Unplaced Recent Mammal Family". Molecular Biology and Evolution. 33 (12): 3095–3103. doi:10.1093/molbev/msw186. PMID 27624716.
  8. "Solenodon genome sequenced". Genetics. Sci-News.com.