شیار و پشته
شیار و پشته (به انگلیسی: Ridge and furrow) الگویی باستانی از پشته‌ها (لاتین قرون وسطایی: sliones) و فرورفتگی‌هایی است که توسط سیستم شخم‌زنی مورد استفاده در اروپا در قرون وسطی، نمونه‌ای از سیستم زمین باز، ایجاد شده‌اند. همچنین به عنوان ریگ و شیار شناخته می‌شود، که بیشتر در شمال شرقی انگلستان و اسکاتلند وجود دارد.[۱][۲][۳]
قدیمی‌ترین نمونه‌ها به دورهٔ بلافاصله پس از روم برمی‌گردند و این سیستم تا سدهٔ هفدهم در برخی مناطق، تا زمانی که سیستم زمین باز پابرجا بود، مورد استفاده قرار می‌گرفت. توپوگرافی شیار و پشته باقی‌مانده در بریتانیای کبیر، ایرلند و دیگر نقاط اروپا یافت می‌شود. پشته‌های باقی‌مانده موازی هستند و از ۳ تا ۲۲ یارد (۳ تا ۲۰ متر) متغیرند. از هم فاصله دارند و تا ۲۴ اینچ (۶۱ سانتیمتر) بلندقد - آنها هنگام استفاده بسیار بلندتر نیز بودند. نمونه‌های قدیمی‌تر اغلب منحنی هستند.
توپوگرافی شیار و پشته نتیجه شخم زدن با گاوآهن‌های یک‌طرفه در همان نوار زمین در هر سال بود. این پدیده در زمینی که در قرون وسطی شخم زده شده بود، اما از آن زمان تاکنون شخم نخورده است، دیده می‌شود. هیچ شیار و پشته شخم‌زده‌شده فعالی باقی نمانده است.
پشته‌ها یا زمین‌ها به واحدهایی در زمین‌داری، در ارزیابی کار شخم‌زن و درو کردن در پاییز تبدیل شدند.
منابع
- ↑ Levick, Paula. "Ridge and Furrow". Archaeology of East Oxford. Archived from the original on 19 February 2014. Retrieved 17 November 2013.
- ↑ "Breamish Valley Archaeology Project". Northumberland National Park Authority. Retrieved 2 February 2015.
- ↑ "RIG AND FURROW | Canmore". canmore.org.uk (in English). Retrieved 2017-01-20.
- باستانشناسی اروپا
- تاریخ چشمانداز
- تاریخ کشاورزی