شیخ مهدی نجم‌آبادی
شیخ مهدی نجم‌آبادی نماینده دوره‌های اول و دوم مجلس شورای ملی بود. در ۱۲۵۰ خورشیدی به دنیا آمد و فرزند شیخ هادی نجم‌آبادی از علمای بزرگ دوره قاجار است که معروف به گرایشهای بابی بود و خیابانی نیز در تهران به نام اوست (خیابان شیخ هادی). اصلیت این خانواده از روستای نجم‌آباد از توابع نظرآباد تهران است.[۱]
شیخ مهدی از علمای مشروطه خواه بود و هنگام مبارزات مشروطیت، جلسه‌های کمیته بین الطلوعین که از تندروترین انجمن‌های آن دوره ببه شمار می‌رفت، در خانه وی تشکیل می‌شد. اکثر اعضای این انجمن به ترور و خشونت روی آوردند و برخی از آنها بعداً از تشکیل دهندگان کمیته مجازات شدند.[۲] در دوره دوم مجلس شورای ملی روند تصویب اعتبارنامه اش به دلیل اشکالاتی در رأی‌گیری در کرمان مدتها به طول انجامید و سرانجام اعتبارنامه اش در هشتم شهریور ۱۲۸۹ تصویب و او به نمایندگی از کرمان وارد مجلس شد.[۳]
شیخ مهدی نجم‌آبادی چهار بار ازدواج کرد و صاحب پنج پسر و پنج دختر شد. او در سال ۱۳۳۶ خورشیدی درگذشت و در آرامگاه خانوادگی در خیابان شیخ هادی تهران به خاک سپرده شد.[۴]
منابع
- ↑ گلشن ابرار، جلد ۱۰
- ↑ «فاضلی، محمود، انجمن بین الطلوعین در مشروطیت، روزنامه شرق، شماره ۸۲۸ شانزدهم امرداد ۱۳۸۵».
- ↑ «مذاکرات جلسه ۱۳۵ دوره دوم مجلس شورای ملی ۲۴ شعبان ۱۳۲۸».
- ↑ «شیخ مهدی نجم‌آبادی، سایت دنیای زنان در عصر قاجار». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ اوت ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۲۰.