شیعیان بحرین

شیعیان بحرین، ۶۲ درصد از جمعیت بحرین را تشکیل می‌دهند. به گفته انستیتو واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک، دیدگاه رهبران شیعه و سنی در بحرین، شبیه به دیدگاه‌های موجود در کشورهای همسایه عرب است.[۱]

جمعیت

اتحاد شیعه و سنی در بحرین

اگرچه در بحرین بیش از نیمی از جمعیت مسلمان شیعه هستند (حدود ۶۲درصد تخمین زده می‌شود)، خانواده سلطنتی و اهل سنت، آل خلیفه، کشور را اداره می‌کند.[۲][۳]

به عقیده کمیل رنار، از رادیو فرانس کولتور، شیعیان بحرین پس از پیروزی انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران تبدیل به جریان سیاسی «اسلام مظلوم» شدند: «... شیعیان که اکثریت بحرین را تشکیل می‌دادند توسط اهل سنت حاکم، شهروندان درجه دو محسوب می‌شدند و در سال ۲۰۱۱ سرکوب شدند.»[۴]

تاریخچه

مردم بحرین پیروزی انقلاب ایران را جشن گرفتند و اجتماعاتی در حمایت از آن تشکیل داده‌اند. در سال ۱۹۷۹، آنها خواستار نقش داشتن در تعیین سرنوشت خود با انجام اعتراضات فراوان علیه دولت آل خلیفه شدند.[۵] جمعیت ملی وفاق اسلامی، به عنوان یکی از انجمن‌های شیعه در بحرین، دو هدف را دنبال می‌کند: مخالفت با دولت فعلی بحرین و تغییر ساختار جامعه بر اساس نقش داشتن مردم در اداره کشور. این جمعیت در سال ۲۰۰۱، توسط بیش از ۱۰۰ عالم شیعه از جمله علی سلمان، سعید شهابی، عبدالعمیر الجمری و شیخ عیسی قاسم، از جمله رهبران الوفاق تأسیس شد.[۵]

در سال ۱۹۱۷ عیسی بن علی آل خلیفه برای مقابله با بحران اقتصادی، از بازرگانان قرض گرفت، مالیات گمرکی را افزایش داد و املاک شیعیان که تنها گروه غیرسنی فاقد حمایت بریتانیا بودند را مصادره کرد.[۶]

ائتلاف ۱۴ فوریه جوانان

با توجه به رفتار آل خلیفه فعالان شیعه ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ را روز خشم نامیدند و از مردم خواستند که در آن روز علیه رفتارهای آل خلیفه اعتراض کنند. آل خلیفه با معترضان برخورد کردند و از آن روز موج گسترده‌ای از اقدامات آل خلیفه علیه شیعیان از جمله بازداشت زنان و مردان و کودکان و شکنجه آنها، نابودی مساجد شیعه و گورستان‌ها انجام شده است.[۷]

جامعه

اهمیت اتحاد شیعه و سنی

در بحرین فرقه‌های مختلفی وجود دارد و همچنین سیستم سیاسی غالب و رسمی در بحرین توسط اهل سنت اداره می‌شود.[۲]

براساس گزارش‌های گاردین، زمانی که خاندان آل خلیفه به بحرین آل خلیفه پیوسته‌اند، شیعیان که زمین داران بوده‌اند، به دهقان و کشاورز تبدیل شده‌اند. در حال حاضر، مقامات بلندپایه رسمی از اهل سنت هستند و فقط چند منصب توسط شیعیان اداره می‌شود. لازم است ذکر شود که در بحرین، سنی بودن به معنی غنی بودن و شیعه بودن به معنی فقیر بودن است اما به‌طور کلی شیعیان در شرایط نامساعد اقتصادی قرار دارند.[۲]

علمای شیعه

بحرین دارای پس زمینه باستانی و تاریخی است که از حضور علمای شیعه ناشی می‌شود.[۸] بعضی از آنها به شرح زیر هستند:

ابن میثم بحرانی، یکی از برجسته‌ترین متفکران قرن بیست و یکم، متکلم، نویسنده و فیلسوف بود. بحرانی در باب اصول عقاید شیعیان دوازده امامی، عصمت پیامبران و امامان، انتصاب امام علی به امامت و غیبت امام دوازدهم کتاب‌هایی را نوشت.[۹] شیخ یوسف بحرانی(۱۶۹۵–۱۷۷۲) (عربی: یوسف البحرانی) یک متکلم بحرینی بود و یک فرد برجسته در توسعه اصول فکری شیعه دوازده امامی.[۱۰] شیخ عیسی قاسم (عربی: آیت‌الله الشیخ عیسی أحمد قاسم) روحانی و سیاستمدار شیعه است. او رهبر معنوی الوفاق، بزرگ‌ترین انجمن مخالف آل خلیفه و نحوه حکومت در بحرین است. او همچنین رهبر و از بنیانگذاران جمعیت روشنگری اسلامی بود.[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Pollock, David. "Sunnis and Shia in Bahrain: New Survey Shows Both Conflict and Consensus". washingtoninstitute. Retrieved 20 November 2017.
  2. 1 2 3 Lulu, Tahiyya. "The real story of Bahrain's divided society". theguardian.
  3. ↑ Johnson, Thomas A. (2012). Power, National Security, and Transformational Global Events: Challenges. CRC Press. p. 194. ISBN 978-1-4398-8422-5.
  4. ↑ Camille Renard (4 ژانویه 2016). "Les mondes de l'islam 2/10: sunnites, chiites, etc" (به فرانسوی). France Culture. Retrieved 16 April 2020.
  5. 1 2 Staff, Writer. "The formation of several movements in Bahrain". farsnews. Archived from the original on 14 January 2018. Retrieved 14 March 2019.
  6. ↑ Almahmood, Mahmood (9 May 2013). The rise and fall of Bahrain's merchants in the pre-oil era (PDF) (MSc thesis). American University. Archived from the original (PDF) on 10 June 2015. Retrieved 10 March 2014.
  7. ↑ Toby C. Jones and Ala'a Shehabi (January 2, 2012). "Bahrain's revolutionaries". Foreign Policy. Archived from the original on 29 July 2013. Retrieved January 3, 2012.
  8. ↑ Bandarchi, Mohammadreza. "shia in Bahrain". pajoohe.
  9. ↑ خوان کال، فضای مقدس و جنگ مقدس، IB Tauris، 2007 p33
  10. ↑ Staff, Writer. "The Autobiography of Yūsuf al-Baḥrānī". University of California Press.
  11. ↑ Staff, Writer. "Bahrain strips Sheikh Isa Qassim of nationality". Retrieved 21 Jun 2016.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.