شیکاگو ریدر
 | |
 یک شماره از شیکاگو ریدر | |
| نوع | هفته‌نامه بدیل |
|---|---|
| قطع | روزنامه نیم‌قطع |
| صاحب(ـان) امتیاز | Noisy Creek |
| ناشر | Rob Crocker |
| ویراستار | Sarah Conway |
| بنیان‌گذاری | ۱ اکتبر ۱۹۷۱ |
| دفتر مرکزی | 2930 S. Michigan Ave. Suite 102 شیکاگو، ایلینوی ۶۰۶۱۶ ایالات متحده آمریکا |
| شمارگان | ۶۳٬۰۰۰ (تا تاریخ ژوئن ۲۰۲۵) |
| شاپا | ۱۰۹۶-۶۹۱۹ |
| شمارهٔ اُسی‌ال‌سی | ۱۱۰۵۳۰۷۷۵۳ |
| وبگاه | |
شیکاگو ریدر (به انگلیسی: Chicago Reader)، یا به اختصار ریدر، یک روزنامه بدیل آمریکایی در شیکاگو، ایلینوی است که به سبک ادبی روزنامه‌نگاری و پوشش گسترده هنرها، به‌ویژه سینما و تئاتر، شهرت دارد. این نشریه در میان هفته‌نامه‌های بدیل به‌عنوان پیشگام شناخته می‌شود؛ هم در زمینه غیرداستانی خلاق و هم در شیوه توزیع رایگان که بعدها به رکن اصلی روزنامه‌های بدیل سراسر ایالات متحده تبدیل شد.
این روزنامه در اول اکتبر ۱۹۷۱ (۹ مهر ۱۳۵۰) توسط گروهی از دوستان فارغ‌التحصیل دانشکده کارلتون تأسیس شد و چهار تن از بنیان‌گذاران آن به مدت ۳۶ سال مالکان اصلی نشریه باقی ماندند. در سال ۲۰۲۲ میلادی، مالکیت ریدر به یک سازمان غیرانتفاعی جدید به نام «مؤسسه ریدر برای روزنامه‌نگاری جامعه» منتقل شد.
تاریخچه
ریدر توسط رابرت ا. راث، که در حومه شیکاگو یعنی آرلینگتون هایتز (ایلینوی) بزرگ شده بود، بنیان‌گذاری شد. او با سرمایه‌ای حدود ۱۶٬۰۰۰ دلار که با چند تن از دوستانش از جمله رابرت مک‌کامنت، توماس رِهوالدت و توماس یودر جمع‌آوری کرده بودند، نخستین شماره ۱۶ صفحه‌ای روزنامه را منتشر کرد.[۱] ریچارد کارپل، مدیر اجرایی وقت انجمن رسانه‌های بدیل، نوشت که مهم‌ترین رویداد تاریخی در شکل‌گیری هفته‌نامه‌های بدیل مدرن، پیشگامی شیکاگو ریدر در توزیع رایگان بود؛ شیوه‌ای که به سنگ بنای روزنامه‌های بدیل امروز تبدیل شده‌است.[۲]
روزنامه در سال ۱۹۷۵ به سودآوری رسید و تا اواخر دهه ۱۹۹۰ رونق فزاینده‌ای داشت؛ به گونه‌ای که درآمد سالانه‌اش در سال ۲۰۰۲ به اوج تاریخی ۲۲٫۶ میلیون دلار رسید.[۳] با گسترش اینترنت و مهاجرت آگهی‌های طبقه‌بندی‌شده به سرویس‌هایی مانند کریگزلیست، سود و خوانندگان روزنامه به شدت کاهش یافت و مالکیت آن بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۸ چندین بار تغییر کرد. در ژوئن ۲۰۲۰، ریدر به دلیل افت ۹۰ درصدی درآمد تبلیغاتی ناشی از تعطیلی‌های کووید-۱۹، از انتشار هفتگی به دوهفتگی تغییر رویه داد،[۴] اما در ژوئن ۲۰۲۴ بار دیگر به انتشار هفتگی بازگشت. روزنامه هر پنج‌شنبه منتشر می‌شود و به صورت رایگان از طریق باکس‌های خیابانی و فروشگاه‌های همکار توزیع می‌گردد.
منابع
- ↑ Valeo، Tom (۴ نوامبر ۱۹۷۹). «The Chicago Reader: A '70s Success Story» (PDF). Daily Herald. Arlington Heights, IL. دریافت‌شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۰.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sisson، Richard؛ Zacher، Christian؛ Cayton، Andrew، ویراستاران (۲۰۰۶). The American Midwest: An Interpretive Encyclopedia. Bloomington, IN: Indiana University Press.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "The Reader at 50". Chicago Reader (in English). 13 اکتبر 2021. Retrieved 3 مارس 2024.
- ↑ "Chicago Reader pivots to biweekly print schedule". Chicago Reader (in English). 22 ژوئن 2020. Retrieved 6 سپتامبر 2020.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chicago Reader». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- بنیانگذاریهای ۱۹۷۱ (میلادی) در ایلینوی
- هفته‌نامه‌های بدیل منتشرشده در ایالات متحده
- روزنامه‌های رایگان
- روزنامه‌های بنیانگذاریشده در ۱۹۷۱ (میلادی)
- روزنامه‌های شیکاگو