صدای زیر
| طبقهبندی صدای گروه کر |
|---|
صدای زیر (انگلیسی: Treble voice)، صدایی است که بالاترین بخش از پارتِ آواز را تشکیل می‌دهد. «صدای زیر» در صورتی که بخش جداگانهٔ دیگری وجود نداشته باشد، بالاترین بخش از ارتفاع صدا است و در غیر این صورت دومین بخش محسوب می‌شود.
تعریف
امروزه اصطلاح «صدای زیر» معمولاً و بیشتر به موسیقی کرال و خوانندگان جوان اشاره دارد. «انجمن رهبران گروه کر آمریکا»[الف] صدای زیر را به‌عنوان خوانندگان مرد یا زن از سن هشت تا شانزده سالگی تعریف می‌کنند.[۱]
در حالی که اصطلاح «صدای زیر» از نظر جنسیتی «خنثی» معنا شده است، اما در بریتانیا به‌طور گسترده‌ای به جای واژهٔ سوپرانو پسر استفاده می‌شود.[۲] کاربرد این واژه توسط آهنگسازان موسیقی کرال و چندصدایی در دوران اصلاحات انگلستان و پیش از آن بسیار مورد استفاده قرار گرفت. در این دوران موسیقی‌های استفاده‌شده برای کلیسا اغلب در پنج پارت برای صدای زیر، سوپرانو، آلتو، تنور و باس نوشته می‌شد و بیشتر در آثار توماس تالیس و معاصرانش مشاهده می‌شود.[۳]
اصطلاح «صدای زیر» در موسیقی دورهٔ باروک متفاوت از امروز استفاده می‌شد؛ این اصطلاح در اپراها، کانتات‌ها آثار کُرال و دیگر آهنگ‌ها برای اشاره به سه نوع مختلف از خوانندگان مانند: زنان بزرگسال، سوپرانوهای پسر و کاستراتی به کار می‌رفت.[۴] همچنین این عنوان هنوز هم توسط آهنگسازان امروزی هنگامی که به نقشِ یک خوانندهٔ کودک نیاز دارند، استفاده می‌شود.
یادداشت
- ↑ American Choral Directors Association
جستارهای وابسته
یادکرد
- ↑ Heather Williams Potter (2005). Perspectives on the American Children's Choir: Comparing the Ideas of Jean Ashworth Bartle, Helen Kemp, Henry Leck, and Doreen Rao. University of North Carolina at Greensboro Press. p. 20.
- ↑ Dennis Shrock (2009). Choral Repertoire. Oxford University Press. p. 771.
- ↑ Peter Le Huray (1967). Music and the Reformation in England 1549-1660. CUP Archive. pp. 121–122. ISBN 9780521219587.
- ↑ "Cross-Sexual Casting in Baroque Opera". The Opera Quarterly. 5: 49. 1987.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Treble voice». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ مارس ۲۰۲۵.