صلیب سرخ ایتالیا
| صلیب سرخ ایتالیا | |
![]() لوگوی صلیب سرخ ایتالیا | |
| کوتهنوشت | IRC |
|---|---|
| تأسیس | ۱۸۶۴ |
| نوع | انجمن |
| هدف | کمکهای بشردوستانه |
| دفتر مرکزی | رم، ایتالیا |
| مکان |
|
| عضویت | جنبش بینالمللی صلیب سرخ و هلالاحمر |
رئیس | روزاریو ولاسترو |
| وبگاه | |
صلیب سرخ ایتالیا (IRC, ایتالیایی: Croce Rossa Italiana یا CRI) جامعهٔ ملی هلالاحمر ایتالیا است. جمعیت هلالاحمر ایتالیا یکی از اعضای بنیانگذار اصلی فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلالاحمر در سال ۱۹۱۹ بود.[۱]
تاریخچه

تاریخ اولیه
جمعیت هلالاحمر ایتالیا در شکل امروزی خود، با نام کمیتهٔ انجمن ایتالیایی برای امدادرسانی به مجروحان و بیماران جنگ، در ۱۵ ژوئن ۱۸۶۴ در میلان تأسیس شد، دو ماه پیش از امضای کنوانسیون اول ژنو.
در ۲۰ ژوئن ۱۸۶۴، سومین جنگ استقلال ایتالیا آغاز شد و چهار گروه از داوطلبان کمیته بینالمللی نجات به کوزتوزا اعزام شدند. در سال ۱۸۷۲، ستاد مرکزی به رم منتقل شد و یک کمیته مرکزی تشکیل شد. از آن زمان، کمیته بینالمللی نجات عملیات خود را در سراسر کشور گسترش داده و برای مقابله با طیف رو به رشدی از فعالیتها و شرایط اضطراری، از جمله زلزله کازامیچیولا در سال ۱۸۸۳، مستقر شده است.
صلیب سرخ آمریکا مدتهاست که در ایتالیا فعال بوده و با صلیب سرخ ایتالیا همکاری میکند.[۲] ارنست همینگوی در سال ۱۹۱۸ برای صلیب سرخ آمریکا در پادشاهی ایتالیا کار میکرد[۳] صلیب سرخ آمریکا همچنان دفتری در ناپل، ایتالیا دارد.[۴]
بیمارستان شماره ۶۸ صلیب سرخ در جنگ کره
در طول جنگ کره، بیمارستان صلیب سرخ ایتالیا شماره 68 (L'OSPEDALE Croce Rossa Italiana N°68)[۵] برای کمک به فاجعه انسانی در کره به آنجا اعزام شد، اگرچه ایتالیا در آن زمان عضو سازمان ملل متحد نبود.[۶]
کارکنان بیمارستان در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۱ به کره رسیدند و خدمات پزشکی را به غیرنظامیان و سربازان زخمی از همه طرفها ارائه دادند. سرانجام در ۲ ژانویه ۱۹۵۵ کره را ترک کردند.[۷][۸][۹]
اکنون
در حال حاضر، صلیب سرخ ایتالیا جایگاه یک سازمان خیریه فراملی را دارد که تحت حمایت عالی رئیسجمهور جمهوری ایتالیا قرار دارد. صلیب سرخ ایتالیا در حال حاضر عضو فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر است. دکتر ماسیمو بارا در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۵ به عنوان رئیس صلیب سرخ ایتالیا انتخاب شد و تا ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸، زمانی که دولت ایتالیا فرانچسکو روکا را به عنوان کمیسر فوقالعاده منصوب کرد، خدمت کرد. در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۳، فرانچسکو روکا در طول مجمع ملی این سازمان به عنوان رئیس IRC انتخاب شد.[۱۰]
وسایل نقلیه صلیب سرخ ایتالیا دارای پلاکهای مخصوص هستند.[۱۱]
۷ اصل اساسی
هفت اصل اساسی، پایه و اساس صلیب سرخ ایتالیا و فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر را تشکیل میدهند:[۱۲]
- انسانیت: «نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر، که از تمایل به ارائه کمک بدون تبعیض به مجروحان در میدان نبرد سرچشمه گرفته است، در ظرفیت بینالمللی و ملی خود تلاش میکند تا از رنج انسانی در هر کجا که یافت شود، جلوگیری و آن را تسکین دهد. هدف آن حفاظت از زندگی و سلامت و تضمین احترام به انسان است. این جنبش درک متقابل، دوستی، همکاری و صلح پایدار را در میان همه مردم ترویج میدهد.»
- بیطرفی: «هیچ تبعیضی نسبت به ملیت، نژاد، باورهای مذهبی، طبقه یا عقاید سیاسی قائل نمیشود. تلاش میکند تا رنج افراد را تسکین دهد، صرفاً با توجه به نیازهای آنها، و اولویت را به فوریترین موارد پریشانی میدهد.»
- بیطرفی: «به منظور تداوم برخورداری از اعتماد همگان، نهضت نمیتواند در درگیریها جانب هیچ طرفی را بگیرد یا در هیچ زمانی در مناقشات سیاسی، نژادی، مذهبی یا ایدئولوژیکی شرکت کند.»
- استقلال: «نهضت مستقل است. جمعیتهای ملی، در حالی که در خدمات بشردوستانه دولتهای خود کمکی هستند و تابع قوانین کشورهای مربوطه میباشند، باید همیشه استقلال خود را حفظ کنند تا بتوانند در هر زمان مطابق با اصول جنبش عمل کنند.»
- خدمات داوطلبانه: «این یک جنبش امدادی داوطلبانه است که به هیچ وجه با میل به سودجویی برانگیخته نمیشود.»
- وحدت: «در هر کشوری فقط یک جمعیت صلیب سرخ یا هلال احمر میتواند وجود داشته باشد. این جمعیت باید به روی همه باز باشد. باید کار بشردوستانه خود را در سراسر قلمرو خود انجام دهد.»
- جهانشمولی: «نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر، که در آن همه جمعیتها از جایگاه برابر برخوردارند و مسئولیتها و وظایف یکسانی در کمک به یکدیگر دارند، جهانی است.»
یک آمبولانس صلیب سرخ ایتالیا از کیتی
فعالیتها
صلیب سرخ ایتالیا در حال حاضر در حال اجرای استراتژی ۲۰۲۰ است که توسط فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر ترویج میشود.[۱۳] هدف اصلی این پروژه دستیابی به شش هدف در طول این دهه بر اساس تجزیه و تحلیل نیازها و آسیبپذیریهای جامعه است. شش هدف استراتژیک به شرح زیر است:[۱۴]
- حفاظت و حراست از سلامت و زندگی؛
- تشویق به حمایت و مشارکت اجتماعی؛
- آمادهسازی جامعه و واکنش به شرایط اضطراری و بلایا؛
- گسترش حقوق بینالملل بشردوستانه (IHL)، اصول اساسی و ارزشهای بشردوستانه. همکاری با سایر اعضای نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر؛
- ترویج توسعه جوانان و فرهنگ شهروندی فعال؛
- با ساختاری مویرگی، کارآمد و چشمگیر فعالیت کنید و از فعالیت داوطلبان قدردانی کنید.
بخشها
از زمان اصلاحات سال ۲۰۱۲، صلیب سرخ ایتالیا از سه بخش تشکیل شده است:[۱۵]
- سپاه نظامی (کمکی نیروهای مسلح)
- سپاه پرستاران داوطلب (کمکی نیروهای مسلح)
- داوطلبان هلالاحمر ایتالیا (بخش مدنی)
منابع
- ↑ IFRC: Who We Are: History.
- ↑ The Story of the American Red Cross in Italy, Charles Montague Bakewell, The Macmillan Company, New York, 1920.
- ↑ World War I, Michael Palin's Hemingway Adventure, PBS
- ↑ American Red Cross Naples Italy بایگانیشده در ۲۰۰۷-۰۷-۱۸ توسط Wayback Machine official website
- ↑ GLI ITALIANI NELLA GUERRA DI COREA – L’OSPEDALE CRI N°68
- ↑ "Italian Red Cross Hospital". Archived from the original on 2012-08-22. Retrieved 2012-06-02.
- ↑ Italy supported war-torn Korea with medical aid
- ↑ The Activity of the 68th Red Cross Hospital
- ↑ 「참전기념 시설물 소개」 ⑳ 이탈리아 의무부대 6.25전쟁 참전기념비
- ↑ Francesco Rocca is the Extraordinary Commissioner for the Italian Red Cross بایگانیشده در ۲۰۱۳-۰۵-۱۱ توسط Wayback Machine, from the IRC officiale web site.
- ↑ "Italian Red Cross". targheitaliane.it. Retrieved 2019-06-11.
- ↑ "The seven Fundamental Principles - IFRC". www.ifrc.org. Retrieved 2019-06-11.
- ↑ "Strategy 2020 - IFRC". www.ifrc.org. Retrieved 2019-06-11.
- ↑ Italiana, Croce Rossa. "Vision e mission". www.cri.it (in Italian). Archived from the original on 2019-08-17. Retrieved 2019-06-11.
- ↑ Italiana, Croce Rossa. "I Volontari". www.cri.it (in Italian). Retrieved 2019-06-11.
پیوند به بیرون
وبسایت رسمی صلیب سرخ ایتالیا (به زبان ایتالیایی)
- بنیانگذاریهای ۱۸۶۳ (میلادی) در ایتالیا
- سازمانهای بنیانگذاریشده در ۱۸۶۳ (میلادی)
- سازمانهای ملی صلیب سرخ و هلال احمر
.svg.png)