صومعه هایلزبرون
| کلیسای صومعه هایلزبرون | |
|---|---|
| صومعه هایلزبرون (Münster Heilsbronn) | |
| آلمانی: Münster Heilsbronn | |
 نمای بیرونی کلیسای صومعه هایلزبرون (مونستر) | |
  موقعیت در ایالت باواریا، آلمان  صومعه هایلزبرون (آلمان) | |
| ۴۹°۲۰′۱۶″ شمالی ۱۰°۴۷′۳۱″ شرقی / ۴۹٫۳۳۷۷۸°شمالی ۱۰٫۷۹۱۹۴°شرقی | |
| موقعیت | هایلزبرون، فرانکن وسطی |
| کشور | آلمان |
| مذهب | پروتستان (پیش‌تر کاتولیک رومی) |
| وبگاه | وبگاه رسمی |
| تاریخچه | |
| تأسیس | ۱۱۳۲ میلادی |
| موسس | اتوی مقدس بامبرگ |
| Relics held | مزار آلبرشت آخیلس و شاهزادگان هوهن‌تسولرن |
| معماری | |
| وضعیت | فعال |
| وضعیت کاربردی | کلیسای محله و آرامگاه تاریخی |
| ثبت تاریخی | بنای میراث فرهنگی مصوب باواریا (Baudenkmal) |
| معمار | نامشخص (راهبان سیسترسی) |
| نوع معماری | کلیسای صومعه (Klosterkirche) |
| معماری مذهبی | رومانسک (با الحاقات گوتیک) |
| سال ساخت | ۱۱۳۲ – ۱۱۳۳ (مرمت ساختاری در قرن ۱۹) |
| مشخصات | |
| مصالح ساختمانی | سنگ طبیعی |
| موقعیت جغرافیایی | |
| اسقف‌نشین | کلیسای انجیلی-لوتری باواریا |
صومعه هایلزبرون (به آلمانی: Kloster Heilsbronn) یک دير مخروبه وابسته به راهبان سیسترسی در شهر هایلزبرون، واقع در شهرستان آنسباخ در منطقه فرانکن وسطی ایالت باواریا در آلمان است که در گذشته بخشی از اسقف‌نشین آی‌اشتت به شمار می‌رفت.
تاریخچه و جایگاه صومعه
این صومعه در سال‌های ۱۱۳۲–۱۱۳۳ توسط اتوی مقدس بامبرگ[الف] بنیان‌گذاری شد و نخستین ساکنان آن راهبانی بودند که از صومعه ابراخ تحت رهبری اولین رئیس صومعه، راپوتو، به این مکان آمدند[۱]. هایلزبرون به سرعت توسعه یافت و به یکی از ثروتمندترین صومعه‌های آلمان تبدیل شد؛ به طوری که املاک و دارایی‌های گسترده‌ای در سراسر منطقه فرانکونی، از تملکات دوردست در رگنسبورگ تا قلمروهایی در وورتمبرگ را در اختیار داشت. این موقوفات غنی عمدتاً از سوی کنت‌های آبنبرگ و وارثان آن‌ها، یعنی بورگ‌گراف‌های نورنبرگ از دودمان هوهن‌تسولرن، اعطا شده بود[۲]. این مکان همچنین به عنوان آرامگاه موروثی خاندان هوهن‌تسولرن مورد استفاده قرار می‌گرفت و پیکر ده تن از بورگ‌گراف‌های نورنبرگ، پنج مرزبان و سه انتخابگر براندنبورگ (از جمله آلبرشت سوم، انتخابگر براندنبورگ) در آن به خاک سپرده شده است.
عصر اصلاحات مذهبی و انحلال
هایلزبرون تا زمان آغاز اصلاحات پروتستانی صومعه‌ای شکوفا و پررونق باقی ماند. در سال ۱۵۳۰، رئیس صومعه، یوهان شوپر (۱۵۲۹–۱۵۴۰)، یک مدرسه صومعه‌ای در این مکان تأسیس کرد که بعدها به یک مدرسه شاهزادگان پروتستان تبدیل شد و به تدریج آموزه‌های مارتین لوتر در میان ساکنان دير رواج یافت. جانشین او، سباستیان واگنر، به طور علنی از پروتستانتیسم حمایت کرد، ازدواج نمود و در سال ۱۵۴۳ از سمت خود استعفا داد. اگرچه در سال ۱۵۴۹ مذهب کاتولیک رومی به صورت ظاهری در هایلزبرون احیا شد، اما این دير از سال ۱۵۵۵ عملاً کارکرد خود را به عنوان یک صومعه کاتولیک از دست داد. آخرین حاکم این دير که تظاهر به عقاید کاتولیک می‌کرد، ملشیور ووندرر (۱۵۶۲–۱۵۷۸) بود. پنج رئیس بعدی صومعه همگی پروتستان بودند، تا اینکه در سال ۱۶۳۱ این مکان به طور کامل منحل گردید و کتابخانه ارزشمند و خطی آن به ارلانگن منتقل شد[۳].
معماری و ابعاد فرهنگی
امروزه بخش عمده‌ای از ساختمان‌های این مجتمع مذهبی از بین رفته‌اند، به استثنای کلیسای باشکوه آن که به «کلیسای بزرگ هایلزبرون» معروف است. این بنا یک بازیلیکای رومانسک است که بین سال‌های ۱۸۵۱ و ۱۸۶۶ مورد مرمت اساسی قرار گرفت و آثاری از نقاشی‌های آلبرشت دورر را در خود جای داده است. از جنبه‌های فرهنگی دیگر این صومعه می‌توان به «راهب هایلزبرون» [ب] اشاره کرد؛ شاعر تعلیم‌دهنده و گمنام قرن چهاردهم میلادی که به عنوان نویسنده آثار ادبی برجسته‌ای چون «هفت درجه» [پ]، «دختر صهیون» [ت] و «زندگی آلکسیوس مقدس» [ث] شناخته می‌شود[۴].
یادداشتها
- ↑ اتو اول بامبرگ(به آلمانی: Otto von Bamberg)، همچنین معروف به اتو اهل میستلباخ، (متولد حدود ۱۰۶۰؛ درگذشته ۳۰ ژوئن ۱۱۳۹) اسقف اسقف‌نشین بامبرگ بود که تا سال ۱۲۴۵ تابع اسقف‌نشین ماینتس بود. او همچنین به عنوان «رسول پومرانی» شناخته می‌شود. اتو در سال ۱۱۸۹ به مقام قدیسی رسید.
- ↑ (به آلمانی: Der Mönch von Heilsbronn)
- ↑ (به آلمانی: Sieben Graden)
- ↑ (به آلمانی: Tochter Syon)
- ↑ (به آلمانی: Leben des heiligen Alexius)
منابع
- ↑ Montag-Erlwein, Miriam (2011). Heilsbronn von der Gründung 1132 bis 1321 (in German). De Gruyter. p. 45. ISBN 978-3110235135.
- ↑ Heckel, M. (1992). Die Grafen von Abenberg und ihre Erben (in German). Erlangen. p. 112.
- ↑ Schich, Winfried (1974). Das Zisterzienserkloster Heilsbronn (in German). Duncker & Humblot. p. 210.
- ↑ Ghellinck, Joseph de (1910). The Catholic Encyclopedia (in English). Vol. 5. Robert Appleton Company. p. 142.
- بنیانگذاریهای دهه ۱۱۳۰ (میلادی)