عباس ادیب

عباس ادیب حبیب‌آبادی (متولد ۱۲ آبان ۱۳۰۱ – فوت ۱۵ مرداد ۱۴۰۰) پزشک ایرانی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است. او در قریه حبیب آباد واقع در ۲۰ کیلومتری اصفهان در آن سال و ۱۵ کیلومتری اصفهان امروز متولد شده است. همسرش پرستار بوده و در سال ۱۳۷۶ در گذشته است و بعد از آن استاد به تنهایی زندگی کرده است. از او دو دختر به یادگار مانده است که هردو اکنون از پزشکان مجرب هستند .[۱] در "گفت‌وگو با حافظه تاریخی دانشگاه اصفهان" او شرح مفصلی از تجربیات مهم زندگی اش را بیان کرده است. دکتر عباس ادیب حبیب آبادی در اوایل دهه چهل شمسی با همکاری دکتر نفیسی دانشگاه اصفهان را از انحلال نجات داد. در شرح خدمات و آثار علمی دکتر عباس ادیب نوشته شده است که او برای ترجمه کتاب تشخیص و درمان طبی بیماریها برگزیدهٔ دومین دورهٔ کتاب سال ایران شد. ایشان برگزیده پنجمین دوره جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان سال 1398 می باشند.از دکتر ادیب به عنوان پدر علم فارماکولوژی نیز یاد می شود . در ابتدا دکتر ادیب به تنهایی این درس را تدریس می نمود و سپس با همکاری دکتر غفاری به تریس ادامه می دادند. دکتر ادیب در زادگاه خودش شهر حبیب آباد برخوار یک مدرسه راهنمایی به یابود پدر گرامی اش تاسیس و به نام محمدعلی ادیب حبیب آبادی نامگذاری نموده است.

  1. ↑ ایسنا، خبرنگار زهرا محمدی (۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳). «گفتگو با حافظه تاریخی دانشگاه اصفهان». خبر گزاری دانشجویان ایران "ایسنا".
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.