عروس پستی

عروس پستی (انگلیسی: Mail-order bride)، زنی است که خود را در کاتالوگ‌ها فهرست می‌کند و توسط مردی برای ازدواج انتخاب می‌شود. در قرن بیستم، این روند عمدتاً شامل زنانی می‌شد که در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کردند به دنبال مردانی از کشورهای توسعه‌یافته‌تر بودند. به مردانی که خود را در چنین نشریاتی فهرست می‌کنند، «شوهران پستی» گفته می‌شود، اگرچه این امر بسیار کمتر رایج است. تا سال ۲۰۰۲، تخمین زده می‌شد که ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ عروس پستی در سراسر جهان وجود داشته باشد.[۱]

اصطلاح «عروس پستی» توسط آژانس‌های ازدواج بین‌المللی مورد انتقاد قرار گرفته است، اما با این وجود همچنان از آن به عنوان یک اصطلاح قابل تشخیص استفاده می‌کنند.[۲] زنان آسیایی‌تبار نیز از این اصطلاح انتقاد کرده‌اند و آن را انگ زدن به زنان در چنین روابطی می‌دانند. در نتیجه، برخی از محققان این اصطلاح را رد کرده‌اند.[۱]مطالعات مدرن استدلال می‌کنند که عبارت «عروس پستی» گمراه‌کننده است، زیرا این عبارت زنان را به عنوان کالا تلقی می‌کند؛ در واقع بسیاری از عروس‌ها مشارکت‌کنندگان فعالی هستند که به دنبال مشارکت واقعی هستند. تحقیقات اخیر در ایالات متحده، این کلیشه را بیشتر به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد که تعداد زیادی از این ازدواج‌های بین‌المللی پایدار و طولانی‌مدت هستند - نرخ طلاق حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد است که به‌طور قابل توجهی پایین‌تر از نرخ حدود ۵۰ درصد برای کل ازدواج‌های ایالات متحده است.[۳]

جمعیت‌شناسی

حدود ۱۰۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰۰ زن در سراسر جهان خود را به عنوان عروس‌های سفارش پستی معرفی می‌کنند. طبق تخمین‌های خدمات مهاجرت و تابعیت، از این تعداد، حدود ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ نفر هر ساله با مردان آمریکایی ازدواج می‌کنند.[۱] با وجود غیرقانونی بودن عروس‌های پستی در فیلیپین، تعداد عروس‌های پستی که از فیلیپین می‌آیند، از هر کشور دیگری بیشتر است.[۴][۱][۵]

به گفته رابرت شولز، در نمونه‌ای از ۶۰۰۰ عروس سفارش پستی، ۷۶٪ اصالت آسیایی داشتند، در حالی که ۲۸٪ از کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق مانند روسیه و اوکراین بودند. بخش کمتری از آنها اهل آمریکای لاتین بودند.[۴] اکثر مردان آمریکایی که با همسران خارجی ازدواج کردند، سفیدپوست بودند. [۴]

از میان عروس‌های خارجی که در سال ۲۰۰۲ اجازه اقامت در ایالات متحده را دریافت کردند، ۵۰٪ اهل آسیای شرقی (عمدتاً چین، ویتنام و فیلیپین)، ۲۵٪ اهل کشورهای اروپایی (به ویژه روسیه و اوکراین) و ۵٪ اهل آمریکای لاتین بودند.[۶]

با توجه به تعداد زیاد مردان مجرد در مناطق روستایی ژاپن، عروس‌های سفارش پستی از فیلیپین در دهه ۱۹۹۰ رایج شدند و در سال ۲۰۰۶ تعداد این ازدواج‌ها به ۱۲۱۵۰ مورد رسید. اگرچه تعداد ازدواج‌ها به کمتر از ۴۰۰۰ مورد کاهش یافته است، اما فیلیپینی‌ها هنوز بیشترین تعداد عروس‌های خارجی در ژاپن را تشکیل می‌دهند.[۵]

با توجه به افزایش هزینه‌های ازدواج در چین، برخی از مردان چینی از جوامع کارگری، به دلالان ازدواج برای همسرانی از ویتنام، لائوس یا کامبوج پول پرداخت کرده‌اند. اگرچه بسیاری از زنان ویتنامی به دلایل عشقی یا اقتصادی با میل خود ازدواج می‌کنند، اما برخی از آنها توسط قاچاقچیان انسان ربوده و فروخته می‌شوند. طبق گزارش وزارت امنیت عمومی چین، ۱۷۷۴۶ زن در مدت کمتر از دو سال از دست قاچاقچیان انسان نجات یافته‌اند.[۷]

انگیزه‌ها

شرق و جنوب شرقی آسیا

بسیاری از عروس‌های بین‌المللی از کشورهای در حال توسعه در شرق آسیا و جنوب شرقی آسیا و گاهی از جنوب آسیا نیز می‌آیند. کشورهایی که این زنان از آنها می‌آیند با بیکاری، سوء تغذیه و تورم روبرو هستند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 Foo, L.J.; Ford Foundation (2002). Asian American Women: Issues, Concerns, and Responsive Human and Civil Rights Advocacy. Ford Foundation. p. 26. ISBN 978-0-595-30181-2. Retrieved 2023-10-13.
  2. ↑ AM D'Aoust (2009), "Love Stops at the Border": Marriage, Citizenship, and the "Mail-Order Brides" Industry (PDF), archived from the original (PDF) on 10 July 2010
  3. ↑ Bolcoa, Peggy (August 2025). "The Phenomenon of 'Mail-Order Brides' in Today's U.S. Society" (PDF). Archived (PDF) from the original on 2025-08-28.
  4. 1 2 3 Scholes, Robert. "Appendix A, The "Mail-Order Bride" Industtry and Its Impact on U.S. Immigration" (PDF). uscis.gov. United States Citizenship and Immigration Services. Archived from the original (PDF) on 26 September 2007.
  5. 1 2 Stewart, A. (2020). Language Teacher Recognition: Narratives of Filipino English Teachers in Japan. New Perspectives on Language and Education. Channel View Publications. p. 43. ISBN 978-1-78892-791-8. Retrieved 2023-10-13.
  6. ↑ Danico, M.Y. (2014). Asian American Society: An Encyclopedia. SAGE Publications. p. 1829. ISBN 978-1-4522-8189-6. Retrieved 2023-10-13.
  7. ↑ "China's Trafficked Brides". thediplomat.com.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.