علامت Q پوکهمر
در ریاضیات و در شاخه ترکیبیات، علامت q-پوکهامر (به انگلیسی: q-Pochhammer symbol)، که به آن q-فاکتوریل جابجا شده نیز میگویند، یک ق-آنالوگ از علامت پوکهامر است. این نماد یک بلوک اصلی در ساختار ق-آنالوگها بهشمار میرود و در بسیاری از زمینههای ریاضیات، از جمله نظریه سریهای ابرهندسی، نظریه اعداد، و ترکیبیات نقش محوری دارد.
این نماد به صورت زیر تعریف میشود:
برای n=0، حاصل ضرب خالی تعریف میشود که برابر با 1 است:
برخلاف علامت پوکهامر معمولی، علامت q-پوکهامر به یک حاصلضرب نامتناهی نیز تعمیم داده میشود که کاربردهای گستردهای دارد:
این تابع، یک تابع تحلیلی از q در فضای داخلی یک دیسک واحد (در صفحه مختلط) است و به عنوان یک سری توانی در نظر گرفته میشود. حالت خاص زیر، یک تابع مهم و کلیدی در ریاضیات است:
این تابع به نام تابع اویلر شناخته میشود و در شاخههایی مانند نظریه اعداد، ترکیبیات (بهویژه نظریه افراز) و نظریه فرمهای مدولار کاربرد فراوان دارد.
قضیهها و اتحادها
علامت q-پوکهامر دارای روابط و اتحادهای متعددی است که استفاده از آن را در شاخههای مختلف ریاضیات تسهیل میکند.
اتصال حاصلضرب متناهی و نامتناهی
حاصلضرب متناهی میتواند به صورت حاصلضرب نامتناهی بیان شود که تعریف نماد را به اعداد صحیح منفی n نیز گسترش میدهد:
بر اساس این رابطه، برای اعداد صحیح نامنفی n میتوانیم داشته باشیم:
و همچنین:
روابط سری
علامت q-پوکهامر بخشی اساسی از ق-سریها است، بهویژه در بسطهای سری نامتناهی زیر که در نظریه توابع مولد (Generating Functions) کاربرد دارند:
و همچنین:
این دو فرمول، حالتهای خاصی از قضیه دو جملهای q-گان (q-binomial theorem) هستند که یک تعمیم از قضیه دو جملهای به شمار میرود:
اتحاد زیر توسط فردریک کارپِلِویچ به دست آمد که در نظریه فرمهای مدولار کاربرد دارد:
منابع
George Gasper and Mizan Rahman, Basic Hypergeometric Series, 2nd Edition, (2004), Encyclopedia of Mathematics and Its Applications, 96, Cambridge University Press, Cambridge. شابک ۰−۵۲۱−۸۳۳۵۷−۴. Roelof Koekoek and Rene F. Swarttouw, The Askey scheme of orthogonal polynomials and its q-analogues, section 0.2. Exton, H. (1983), q-Hypergeometric Functions and Applications, New York: Halstead Press, Chichester: Ellis Horwood, 1983, شابک ۰۸۵۳۱۲۴۹۱۴, شابک ۰۴۷۰۲۷۴۵۳۰, شابک ۹۷۸−۰۴۷۰۲۷۴۵۳۸ M.A. Olshanetsky and V.B.K. Rogov (1995), The Modified q-Bessel Functions and the q-Bessel-Macdonald Functions, arXiv:q-alg/9509013. Ramanujan's Lost Notebook: Part I (Pt. 1) ,(2005) Bruce C. Berndt and George E. Andrews,شابک ۹۷۸−۰۳۸۷۲۵۵۲۹۳, شابک ۰۳۸۷۲۵۵۲۹X Ramanujan's Lost Notebook: Part II (Pt. 2) ,(2009) Bruce C. Berndt and George E. Andrews,شابک ۹۷۸−۰۳۸۷۷۷۷۶۵۸, شابک ۰۳۸۷۷۷۷۶۵۲ G. H. Hardy and E. M. Wright, An Introduction to the Theory of Numbers, Oxford University Press, 2008,شابک ۹۷۸−۰۱۹۹۲۱۹۸۶۵,شابک ۹۷۸۰۱۹۹۲۱۹۸۶۵.