علف بره (سرده)
| فستوکا گوسفندی | |
|---|---|
| Festuca ovina در زیستگاه طبیعی | |
| وضعیت حفاظت | |
| ردهبندی علمی | |
| فرمانرو: | |
| شاخه: | |
| رده: | تکلپهایها |
| راسته: | گندمسانان |
| تیره: | |
| سرده: | |
| گونه: | فستوکا گوسفندی |
فستوکا گوسفندی (نام علمی: Festuca ovina) گونهای از گندمیان بومی اوراسیا و آمریکای شمالی است که بهدلیل مقاومت به خشکی و خاکهای فقیر، در طراحی اکوسیستمهای پایدار و فضای سبز شهری کاربرد گستردهای دارد.[۱]
طبقهبندی علمی
- خانواده
گندمیان (Poaceae)
- زیرخانواده
Pooideae
- تبار
Poeae
- زیرتبار
Loliinae
- عدد کروموزومی
۲n = ۱۴، ۲۸، ۴۲ (پلیپلوئیدی شایع)[۲]
ریختشناسی
برگ: باریک (۰.۳–۰.۵ میلیمتر)، سوزنیشکل، به رنگ آبی-خاکستری با پوشش مومی (کوتیکول ضخیم). گلآذین: خوشهای پانیکول به طول ۵–۱۵ سانتیمتر، با سنبلچههای ۳–۸ گلچه. میوه: سماره کشیده (۲–۳ میلیمتر) با ریشک کوتاه. ریشه: فیبری و عمیق (تا ۱ متر)، سازگار با خاکهای کمعمق.[۳]
پراکندگی و اکولوژی
این گونه در زیستگاههای زیر یافت میشود:
- **اروپا**: مراتع آلپی تا جنگلهای مخروطی اسکاندیناوی.
- **آسیا**: استپهای مرکزی ایران، کوهستانهای هیمالیا.
- **آمریکای شمالی**: مراتع خشک کوه راکی.
شرایط بهینه:
- **ارتفاع**: ۰–۳۰۰۰ متر از سطح دریا.
- **بارندگی**: ۲۰۰–۸۰۰ میلیمتر سالانه.
- **pH خاک**: ۵.۵–۷.۵.[۴]
کاربردها
کشاورزی
علوفه: ارزش غذایی متوسط (پروتئین خام: ۸–۱۲٪)، مناسب برای گوسفندان. احیای مراتع: مقاومت به چرای شدید و تحمل شوری نسبی.
محیط زیست
تثبیت خاک: کاهش فرسایش بادی در مناطق خشک. جذب کربن: ترسیب سالانه ۰.۵–۱ تن کربن در هکتار.[۵]
تزئینی
پوشش زمین: در طراحی باغهای خشکمنظر (Xeriscaping). گونههای پرورشی: نظیر 'Elijah Blue' برای رنگ آبی متالیک.
تهدیدات و حفاظت
تغییرات اقلیمی: کاهش بارش در مناطق مدیترانهای. رقابت با گونههای مهاجم: نظیر Bromus tectorum. وضعیت حفاظتی: کمترین نگرانی (LC) در فهرست IUCN.[۶]
منابع
- ↑ «Festuca ovina». گیاهان جهان آنلاین. دریافتشده در ۲۰۲۳-۱۰-۰۱.
- ↑ Tutin، T.G. (۱۹۸۰). Flora Europaea. ج. ۵. Cambridge University Press. صص. ۱۲۹–۱۳۰. شابک ۰۵۲۱۲۰۱۰۸X.
- ↑ Aiken، S.G. (۱۹۸۷). «مطالعه ریختشناسی Festuca ovina در آمریکای شمالی». Canadian Journal of Botany. ۶۵ (۶): ۱۱۹۷–۱۲۰۲. doi:10.1139/b87-164.
- ↑ «پروفایل گیاهی Festuca ovina». سرویس منابع طبیعی USDA. دریافتشده در ۲۰۲۳-۱۰-۰۱.
- ↑ Gibson، D.J. (۲۰۰۹). علفهای مرتعی: اکولوژی و حفاظت. Springer. صص. ۱۵۴–۱۵۶. شابک ۹۷۸-۱۴۰۲۰۸۰۶۴۳ مقدار
|شابک=را بررسی کنید: checksum (کمک). - ↑ «فهرست سرخ IUCN». دریافتشده در ۲۰۲۳-۱۰-۰۱.
پیوند به بیرون
- University of Arizona Extension Service, flora and fauna image gallery