علوم طراحی

علوم طراحی (به انگلیسی: Design Science) مفهوم علوم طراحی در سال ۱۹۵۷ میلادی توسط آر. باکمینستر فولر[۱][۲] معرفی شد که آن را به عنوان یک شکل سیستماتیک طراحی تعریف کرد.[۳] او این مفهوم را در طرح پیشنهادی دهۀ علم طراحی جهانی خود به اتحادیۀ بین‌المللی معماران در سال ۱۹۶۱ میلادی بسط داد.[۴] این اصطلاح بعداً توسط اس. ای. گرگوری در کنفرانس «روش طراحی» در سال ۱۹۶۵ میلادی[۵] استفاده شد، جایی که او تمایز بین روش علمی و روش طراحی را ترسیم کرد. گرگوری از نظر خود روشن بود که طراحی یک علم نیست و علم طراحی به مطالعه علمی طراحی اشاره دارد. هربرت سایمون در سخنرانی‌های کارل تیلور کامپتون در سال ۱۹۶۸ میلادی[۶] از این اصطلاحات در استدلال خود برای مطالعۀ علمی امر مصنوعی (در مقابل امر طبیعی) استفاده کرد و آن را رایج کرد. در طول دورۀ میانی، دو کاربرد این اصطلاح (طراحی سیستماتیک و مطالعۀ طراحی) تا جایی درهم آمیخته شدند که علوم طراحی ممکن است هر دو معنی را داشته باشند: علم طراحی و طراحی به عنوان یک علم.

یک علم طراحی

«علوم مصنوع» اثر: سایمون،[۷] اولین بار در سال ۱۹۶۹ میلادی منتشر شد، که بر اساس پیشرفت‌های قبلی ساخته شد و انگیزۀ توسعۀ بیشتر روش‌های طراحی سیستماتیک و رسمی مربوط به بسیاری از رشته‌های طراحی، به عنوان مثال: معماری، مهندسی، برنامه‌ریزی شهری، علوم کامپیوتر و مطالعات مدیریت شد.[۸][۹][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳] ایده‌های سایمون در مورد علم طراحی نیز توسعۀ تحقیقات طراحی و مطالعۀ علمی طراحی را تشویق کرد.[۱۴]

نگرانی‌های مکرری برای متمایز ساختن طراحی از علوم وجود داشته‌ است.[۵][۱۵][۱۶] نایجل کراس بین طراحی علمی، علوم طراحی و یک علمِ طراحی تفاوت قائل شد.[۱۷] یک علمِ طراحی (مطالعۀ علمی طراحی) استدلال یا فرض نمی‌کند که اقدامات طراحی خود علمی هستند، و تعداد فزآینده‌ای از برنامه‌های تحقیقاتی این دیدگاه را دارند.[۱۸] کراس برای تمایز طراحی از دیگر انواع فعالیت‌های انسانی از اصطلاح «راه‌های طراحی شناختی» استفاده می‌کند.[۱۹]

منابع

  1. ↑ Fuller, R. Buckminster (1957). "A Comprehensive Anticipatory Design Science". Royal Architectural Institute of Canada. 34. Retrieved 2016-09-14 – via Google Books. (به انگلیسی).
  2. ↑ «hdl:10222/74680». Fuller, R. Buckminster (1957). "Comprehensive Anticipatory Design Science". Royal Architectural Institute of Canada Journal. J. F. Sullivan. 34 (9): 357–361.
  3. ↑ Fuller, R. Buckminster. "Fuller on Design Science". Buckminster Fuller Institute. (به انگلیسی). Archived from the original on 23 اكتبر 2021. Retrieved 1 June 2022. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)
  4. ↑ Fuller, R. Buckminster; McHale, John (1964). "World Design Science Decade documents". Buckminster Fuller Institute. Southern Illinois University. Retrieved 2016-09-14. (به انگلیسی). Archived from the original on 4 March 2022. Retrieved 1 June 2022.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  5. 1 2 Gregory, Sydney (1966). The Design Method. UK: Butterworth.
  6. ↑ Simon (1996). The Sciences of the Artificial. MIT Press. ISBN 978-0-262-69191-8.
  7. ↑ Simon, Herbert A. The Sciences of the Artificial, MIT Press.
  8. ↑ Baldwin; Clarke (2000). Design Rules, Vol. 1: The Power of Modularity. MIT Press. ISBN 978-0-262-02466-2.
  9. ↑ Banathy (1996). Designing Social Systems in a Changing World. Plenum, New York. ISBN 978-0-306-45251-2.
  10. ↑ Long; Dowell (1998). "Conceptions of the discipline of HCI: Craft, applied science, and engineering". Cambridge University Press. (به انگلیسی).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  11. ↑ Romme (2003). "Making a difference: Organization as design". Organization Science. 14 (5): 558–573. (به انگلیسی). doi:10.1287/orsc.14.5.558.16769.
  12. ↑ Van Aken (2004). "Management research based on the paradigm of the design sciences: The quest for field-tested and grounded technological Rules". Journal of Management Studies.
  13. ↑ Warfield (1990). "A Science of Generic Design". Intersystems Publishers.
  14. ↑ Cross, Nigel (2007). "Forty years of design research". Design Studies. 28 (1): 1–4. doi:. "10.1016/j.destud.2006.11.004" (به انگلیسی).{{cite web}}: نگهداری CS1: نقطه‌گذاری اضافه (link)
  15. ↑ Cross; Naughton, Walker (1981). "Design method and scientific method". 2 (4). Design Studies: 195–201.
  16. ↑ «Willem (1990). "Design and Science". Design Studies. Butterworth and Co. 11 (1): 43–47». doi:10.1016/0142-694X(90)90013-3.
  17. ↑ Cross (2001). "Designerly Ways of Knowing: Design Discipline versus Design Science" (PDF). Design Issues. 17 (3): 49–55. (به انگلیسی). doi:10.1162/074793601750357196S2CID 17912382{{cite web}}: نگهداری CS1: پست اسکریپت (link)
  18. ↑ Gero (2004). The PhD Program in Design Science at the University of Sydney, Development and Prospects of PhD Programme in Design Science Education. Chaoyang University of Technology, Taiwan.
  19. ↑ Cross (2007). Designerly Ways of Knowing. Birkhauser. ISBN 978-3-7643-8484-5.