عکاسی صحنه‌آرایی‌شده
.jpg)
عکاسی صحنه‌آرایی شده (به انگلیسی: Staged photography) شکلی از عکاسی است که در آن عکاس، مانند یک کارگردان، همه چیز را از قبل صحنه‌سازی می‌کند تا کنترل کاملی بر نحوه تجسم ایده خود داشته باشد. اگرچه صحنه‌سازی یک عکس قبلاً در دوران اولیه عکاسی رایج بوده، اما تا دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک ژانر جداگانه متمایز نشد؛[۱] یعنی زمانی که برخی از عکاسان شروع به تثبیت خود به عنوان هنرمندان مفهومی کردند.
برخلاف شیوه‌های دیگر عکاسی مانند: عکس‌های ناگهانی یا عکاسی خیابانی، در عکاسی صحنه‌آرایی شده، مسادل کمی به شانس واگذار می‌شوند. نقش عکاس نیز نقش یک ناظر عینی نیست که صرفاً آنچه در اطراف او اتفاق می‌افتد را مستند کند. از این گذشته بر اساس این دیدگاه: یک عکس، نمایش واقع‌گرایانه یک لحظه زودگذر نیست؛ بلکه آفرینش تخیل عکاس است. عکاس تلاش می‌کند با کار خود، واقعیت جدیدی خلق کند. پردازشِ پسین نیز نقش مهمی در ایجاد یک عکس مفهومی دارد. برای نمونه، عناصر تصاویر مختلف را می‌توان روی هم و در کنار یکدیگر قرار داد. عکاس‌های این ژانر اغلب در استودیو کار می‌کنند یا به دنبال مکان خاصی برای گرفتن عکس‌های خود هستند.
تاریخچه
یک منتقد آمریکایی در مقاله خود در سال ۱۹۷۶ برای مجله آرت‌فوروم، اصطلاح «حالت کارگردانی‌شده» را در تلاش برای تعریف این ژانر در حال ظهور پیشنهاد کرد. اصطلاح عکاسی صحنه‌آرایی شده در سال ۱۹۸۷ در دو نشریه معرفی شد: عکاسی و تعاملات هنری از اندی گراندبرگ و کاتلین مک‌کارتی گاوس.
امروزه این اصطلاح اغلب به‌عنوان فرانامی برای مفاهیم تصویرسازی (برخلاف تصویربرداری) مانند عکاسی ساختگی، دستکاری شده، خلاقانه، ساخته‌شده، تنظیم‌شده، کارگردانی‌شده استفاده می‌شود.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Smith, Roberta (August 27, 2015). "Review: 'Grand Illusions' Showcases Deceptive Photography". New York Times.
Smith acknowledged that "staged photography... entered mainstream art full throttle in the 1980s with the arrival of the Pictures Generation and postmodernism.
- سبکهای عکاسی