فرانس انتر
 لوگوی رادیو فرانس انتر | |
| نوع | اینترنتی |
|---|---|
| ستاد | فرانسه |
| برنامه‌سازی | |
| زبان(ها) | فرانسوی |
| تاریخ | |
| آغاز به کار | ۱۹۴۷ |
| پیوندها | |
| وبگاه | |
فرانس انتر (به فرانسوی: France Inter؛ تلفظ فرانسوی: [fʁɑ̃s ɛ̃tɛʁ]) یک شبکه رادیویی عمومی فرانسوی است که زیرمجموعه رادیو فرانس (Radio France) به‌شمار می‌رود.
این شبکه جانشین «پاری اینتر» است که بعدها با نام «فرانس ۱» شناخته می‌شد و در پی ادغام شبکه‌های «فرانس ۱» و «فرانس ۲» شکل گرفت. این شبکه نخست در اکتبر ۱۹۶۳ با نام «آر‌تی‌اف اینتر» (RTF Inter) تأسیس شد و در دسامبر همان سال به نام کنونی خود تغییر نام داد.
فرانس اَنتر یک شبکهٔ «عمومی» (جنرالیست) به‌شمار می‌رود که هدف آن ارائهٔ مجموعه‌ای کامل از اخبار و برنامه‌های گفتاری، اعم از جدی و سرگرم‌کننده، برای مخاطبان گستردهٔ ملی است؛ برنامه‌هایی که با گزیده‌ای متنوع از سبک‌های موسیقی همراه می‌شوند. این شبکه از طریق اف‌ام (FM) و دی‌ای‌بی پلاس (DAB+) در سراسر فرانسه، و همچنین از راه اینترنت، پخش می‌شود.
این شبکه با بیش از ۷ میلیون شنوندهٔ روزانه، پرشنونده‌ترین ایستگاه رادیویی در فرانسه است.[۱]
تاریخچه
فرانس اَنتر در پی بازسازمان‌دهی پخش دولتی پس از پایان جنگ جهانی دوم با نام «پاری اینتر» تأسیس شد و مأموریت یافت به‌عنوان شبکهٔ عمومی (یعنی «تمام‌خدمات») رادیوی دولتی فرانسه فعالیت کند. این شبکه در سال ۱۹۵۸ به «فرانس ۱» تغییر نام داد، هرچند سه سال بعد یکی از پرخواننده‌ترین مجلات فهرست برنامه‌های رادیو و تلویزیون فرانسه همچنان برنامه‌های آن را ذیل عنوان «پاری–اینتر» و با زیرعنوان «فرانس ۱» منتشر می‌کرد. در اکتبر ۱۹۶۳ شبکه‌های «فرانس ۱» و «فرانس ۲» ادغام شدند و شبکهٔ «آر‌تی‌اف اینتر» (RTF Inter) را شکل دادند که از ۸ دسامبر همان سال به «فرانس اَنتر» تغییر نام یافت.
چالش اصلی فرانس اَنتر در زمان بازسازمان‌دهی دههٔ ۱۹۶۰، موفقیت ایستگاه‌های خصوصی موسوم به «پیرامونی» بود که به دلیل انحصار دولتی، اجازهٔ پخش از داخل فرانسه را نداشتند (به‌ویژه RTL و Europe 1 که از فرستنده‌های قدرتمند خارج از فرانسه پخش می‌شدند). این ایستگاه‌ها با اتخاذ سبک‌های مدرن پخش و کسب شهرتی به‌عنوان رسانه‌هایی با آزادی عمل بیشتر از نفوذ دولت، از زمان جنگ بخش عمده‌ای از مخاطبان رادیویی فرانسه را جذب کرده بودند.
فرانس اَنتر، علاوه بر نوسازی سریع سبک برنامه‌سازی برای رقابت با این شبکه‌ها، بر استقلال خود از فشارهای تجاری تأکید کرد—هرچند مقدار محدودی تبلیغات پولی پخش می‌کند—و خود را به‌ویژه به‌عنوان «رادیویی اندیشمند و در دسترس برای عموم» معرفی نمود؛ رویکردی که در شعار «Écoutez la différence» («به تفاوت گوش دهید») بازتاب یافت.
این شبکه در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد که پخش خود از طریق فرستندهٔ موج بلند آلوئی (Allouis) روی فرکانس ۱۶۲ کیلوهرتز را از ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۷ متوقف خواهد کرد که این اقدام سالانه حدود ۶ میلیون یورو صرفه‌جویی به همراه داشت. با این حال، پخش سیگنال زمانی تولیدشده توسط ساعت اتمی (ALS162) از آلوئی پس از این تاریخ ادامه یافت، زیرا این سیگنال برای بیش از ۲۰۰ هزار دستگاه مورد استفاده در شرکت‌ها و نهادهای دولتی فرانسه—از جمله راه‌آهن فرانسه (SNCF)، شرکت توزیع برق ENEDIS، فرودگاه‌ها، بیمارستان‌ها و شهرداری‌ها—حیاتی است.
آخرین قطعه‌ای که فرانس اَنتر پیش از قطع پخش موج بلند ۱۶۲ کیلوهرتز در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ پخش کرد، ترانهٔ «Last Night a D.J. Saved My Life» از گروه ایندیپ (Indeep) بود.[۲]
منابع
- ↑ "Le Audiences Médiamétrie : France Inter démarre l'année en fanfare" (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-17.
- ↑ "Le signal horaire restera sur le 162 kHz de France Inter" (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-17.