فرانچسکو ارکوله
فرانچسکو ارکوله | Francesco Ercole | |
|---|---|
 | |
| وزیر آموزش ملی | |
| دوره مسئولیت ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۲ – ۲۴ ژانویه ۱۹۳۵ | |
| نخست‌وزیر | بنیتو موسولینی |
| پس از | جولیان بالبینو |
| پیش از | چزاره ماریا دِ وِکی |
| عضو مجلس نمایندگان پادشاهی ایتالیا | |
| دوره مسئولیت ۲۰ آوریل ۱۹۲۹ – ۲ مارس ۱۹۳۹ | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۳۰ مارس ۱۸۸۴ لا اسپتزیا، پادشاهی ایتالیا |
| درگذشته | ۱۸ مهٔ ۱۹۴۵ (۶۱ سال) گاردونه ریویرا، پادشاهی ایتالیا |
| حزب سیاسی |
|
فرانچسکو ارکوله (Francesco Ercole) (لااسپزیا، ۳۰ مارس ۱۸۸۴ - ۱۸ مه ۱۹۴۵) تاریخدان ایتالیایی و سیاستمدار فاشیست بود که از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ به عنوان وزیر آموزش ملی پادشاهی ایتالیا خدمت کرد.
زندگینامه
ارکوله در 30 مارس 1884 در لا اسپتزیا متولد شد.[۱] پس از فارغ‌التحصیلی در رشته حقوق از دانشگاه پارما در سال 1907، از سال 1912 در دانشگاه اوربینو به تدریس تاریخ حقوق ایتالیا پرداخت و بعدها تا سال 1920 استاد دانشگاه‌های ساساری و کالیاری شد. در آن سال به پالرمو نقل مکان کرد، جایی که به انجمن ملی‌گرای ایتالیا (ANI) پیوست و عضو کمیته مرکزی آن شد. از سال 1924 تا 1932، او رئیس دانشگاه پالرمو و همچنین استاد تمام تاریخ مدرن بود. در سال 1923، با انحلال ANI، به حزب ملی فاشیست پیوست.[۱][۲][۳]
در سال ۱۹۲۵ او از جمله امضاکنندگان «مانیفست روشنفکران فاشیست» بود که توسط جووانی جنتیله تدوین شده بود. او در سال ۱۹۲۹ و دوباره در سال ۱۹۳۴ تا سال ۱۹۳۹ به عضویت مجلس نمایندگان ایتالیا انتخاب شد و از ژوئیه ۱۹۳۲ تا ژانویه ۱۹۳۵ به عنوان وزیر آموزش ملی خدمت کرد. در سال ۱۹۳۴، او در راستای ملی‌گرایی زبانی تحمیل شده توسط رژیم فاشیست، هر گویش، اصطلاح یا زبانی غیر از ایتالیایی استاندارد را از برنامه درسی مدارس حذف کرد.[۴][۱][۲][۵]
در سال ۱۹۳۵، پس از پایان دوران وزارتش، به تدریس تاریخ مدرن در دانشگاه ساپینزا رم روی آورد و رئیس مؤسسه تاریخ ایتالیا برای عصر مدرن شد؛ در ۱۸ ژوئن ۱۹۳۶ به عضویت آکادمیا دی لینچی درآمد. او مورخ مشهور نهادهای حقوقی و اندیشه سیاسی قرون وسطی بود و به ویژه مسائل مربوط به گذار از کمون قرون وسطی به سینیوریا و تولد شاهزاده‌نشین را مورد مطالعه قرار داد. او همچنین مطالعات متعددی در مورد دیدگاه‌های سیاسی دانته آلیگیری نوشت. او در سال ۱۹۴۵ در گاردونه ریویرا درگذشت.[۱][۲][۵][۶]
پانویس
- 1 2 3 4 "Èrcole, Francesco nell'Enciclopedia Treccani". www.treccani.it.
- 1 2 3 "ERCOLE, Francesco in "Dizionario Biografico"". www.treccani.it.
- ↑ "Rettori dell'Università degli Studi di Palermo".
- ↑ Silvia Demartini, Dal dialetto alla lingua negli anni Venti del Novecento, p. 78
- 1 2 "Francesco Ercole / Deputati / Camera dei deputati - Portale storico". storia.camera.it.
- ↑ "Francesco Ercole". Archivio Storico. 30 March 1884.
پیوند به بیرون
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Francesco Ercole در ویکی‌انبار