فرانچسکو کارملو سالرنو
فرانچسکو کارمِلو سالرنو | |
|---|---|
 | |
| معاون وزیر در دفتر نخستوزیری ایتالیا | |
| دوره مسئولیت ۴ اوت ۱۹۷۹ – ۴ آوریل ۱۹۸۰ | |
| نخستوزیر | فرانچسکو کوسیگا |
| پس از | فرانکو اوانجلستی |
| پیش از | پیر جورجو برسانی |
| حوزه انتخاباتی | بازلیکاتا |
| سناتور جمهوری ایتالیا | |
| دوره مسئولیت ۲۵ مه ۱۹۷۲ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۳ | |
| دوره مسئولیت ۲۷ فوریه ۱۹۸۶ – ۲۲ آوریل ۱۹۹۲ | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۹ سپتامبر ۱۹۲۵ مونتسکالیوزو، ایتالیا |
| درگذشته | ۱۷ اکتبر ۱۹۹۸ ماترا، ایتالیا |
| حزب سیاسی | دموکراسی مسیحی |
| محل تحصیل | دانشگاه باری |
| پیشه | وکیل |
فرانچسکو کارمِلو سالرنو (۹ سپتامبر ۱۹۲۵ – ۱۷ اکتبر ۱۹۹۸) سیاستمدار و مدیر ورزشی ایتالیایی از حزب دموکراسی مسیحی بود. او در طول پنج دوره نماینده سنای جمهوری ایتالیا و در سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ معاون وزیر در دفتر نخستوزیری در دولت اول کوسیگا بود.[۱]
زندگینامه
سالِرنو پس از گذراندن تحصیلات متوسطه در ماترا، وارد دانشکده حقوق دانشگاه باری شد و در سال ۱۹۵۴ فارغالتحصیل گردید. او بهعنوان وکیل و روزنامهنگار با گاتزتا دل متزو جوُرنو همکاری داشت و سپس مدیر دفتر حقوقی کُلدیرِتی و بعدها مدیر صندوق تعاون آن شد. وی در حوزههای اقتصادی و انرژی نیز فعال بود و بهعنوان نایبرئیس «سازمان اصلاحات» در باری و عضو هیئتمدیره شرکت برق جنوب ایتالیا فعالیت کرد.
او فعالیت سیاسی خود را بهعنوان شهردار پیتراپرتوزا آغاز کرد و سپس در زادگاهش مونتسکالیوزو عضو و رئیس گروه دموکراسی مسیحی در شورای شهر شد. در ۱۹۷۲ برای نخستین بار به سنای جمهوری ایتالیا راه یافت و تا ۱۹۹۲ چهار دوره دیگر در پالاتزو ماداما خدمت کرد. نقطه اوج کار سیاسی او در ۴ اوت ۱۹۷۹ بود که به سمت معاون وزیر در دفتر نخستوزیری با مسئولیت صندوق جنوب در دولت اول کوسیگا منصوب شد و تا ۴ آوریل ۱۹۸۰ این مقام را حفظ کرد. او همچنین مدیر ارشد وزارت خزانهداری و رئیس صندوق سپرده و وام ایتالیا بود.
در ۱۹۷۱ نشان «افسر بزرگ نشان شایستگی جمهوری ایتالیا» به او اعطا شد.[۲]
فعالیت ورزشی
سالِرنو در جوانی بهعنوان بازیکن فوتبال و سپس داور فعالیت داشت. در دهه ۱۹۶۰ بهعنوان مدیر وارد عرصه بسکتبال شد و مدتی ریاست باشگاه اسپورتیو کلوب ماترا را برعهده گرفت. در فوتبال، از ۱۹۶۵ بهمدت ۲۲ سال رئیس باشگاه ماترا بود و در زمان او تیم برای نخستین بار در سال ۱۹۷۹ به سری B ایتالیا صعود کرد. او در ۱۹۹۵ رئیس افتخاری باشگاه شد و در ۲۰۰۱ ورزشگاه شهر به افتخار او ورزشگاه بیست و یکم سپتامبر – فرانکو سالرنو نامگذاری شد.
زندگی شخصی
پسرش نیکولا سالرنو، مدیر ورزشی چندین باشگاه در سری آ و سری بی ایتالیا بودهاست.
افتخارات
- افسر بزرگ نشان شایستگی جمهوری ایتالیا (۱۹۷۱)
منابع
- ↑ «Scheda di attività di Carmelo Francesco SALERNO - VI Legislatura | Senato della Repubblica». www.senato.it. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۸.
- ↑ پایگاه داده افتخارات جمهوری ایتالیا