فرانکو آنسلمی
Franco Anselmi | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱ مارس ۱۹۵۶ |
| درگذشت | ۶ مارس ۱۹۷۸ (۲۲ سال) رم، ایتالیا |
| علت مرگ | زخمی شدن با گلوله |
| دیگر نام‌ها | "کور اوربینو" |
| سازمان | هسته‌های مسلح انقلابی |
| شناخته‌شده برای | اقدامات تروریستی |
| حزب سیاسی | عضو پیشین ام‌اس‌آی |
| جنبش | نوفاشیسم |
| مخالفان |
|
فرانکو آنسلمی (۱ مارس ۱۹۵۶ – ۶ مارس ۱۹۷۸) یک تروریست نئوفاشیست اهل ایتالیا بود[۱] که در سازمان هسته‌های مسلح انقلابی فعال بود. او در جریان تلاش برای سرقت از یک فروشگاه اسلحه در رم کشته شد.
زندگی اولیه
فرانکو آنسلمی در بولونیا در ۱ مارس ۱۹۵۶ به دنیا آمد و کوچک‌ترین فرزند از سه کودک خانواده بود. خانواده‌اش به فلورانس و سپس به رم نقل مکان کردند، جایی که فرانکو جوان در دبیرستان علمی کپلر یازدهم ثبت‌نام کرد.
در مدرسه، او دیدگاه‌های ملی‌گرایانه و همدلی با احزاب و سازمان‌های راست افراطی را ابراز می‌کرد. در سال ۱۹۷۲، در طول سال چهارم مدرسه، او توسط گروهی از دانش‌آموزان چپ‌گرا مورد حمله قرار گرفت. این ضربات باعث شد آنسلمی به مدت سه ماه در کما باشد. پس از ترخیص، آسیب دائمی به چشمانش وارد شده بود که توانایی بینایی او را به شدت کاهش داد. برای جبران زمان ازدست‌رفته، او در مؤسسه مونسیگنور اجیستو توتسی در مونته‌ورده (رم) ثبت‌نام کرد، جایی که در ۱۹۷۵ با جوانان نوفاشیست از جمله والریو فیوراوانتی، ماسیمو کارمیناتی و الساندرو آلیبراندی آشنا شد.[۲] ناتوانی بینایی‌اش سبب شد دوستان و همراهان بعدی‌اش او را «کور اوربینو» صدا کنند، اشاره‌ای به دانشگاه اوربینو که پس از پایان مدرسه در آن ثبت‌نام کرده بود.[۳][۴]
فعالیت سیاسی
آنسلمی در جوانی وارد فعالیت‌های سیاسی شد و در ابتدا به عنوان یکی از فعالان ام‌اس‌آی شناخته می‌شد. با این حال، او به تدریج از ساختارهای حزبی فاصله گرفت و جذب گروه‌های افراطی‌تر شد. در سال‌های پایانی دهه ۱۹۷۰، فضای سیاسی ایتالیا تحت تأثیر سال‌های سرب به شدت رادیکال شده بود و درگیری میان گروه‌های چپ و راست افراطی به خشونت خیابانی و اقدامات تروریستی کشیده شد.[۳]
در همین دوران، آنسلمی با گروهی از فعالان نوفاشیست ارتباط گرفت که بعدها به عنوان هسته‌های مسلح انقلابی شناخته شدند. این گروه در پی آن بود که از راه مبارزه مسلحانه، پروژه‌ای انقلابی بر مبنای ایدئولوژی راست افراطی پیاده کند. [۵]
فعالیت مسلحانه
فرانکو آنسلمی به همراه والریو فیوروانتی، ماسیمو کارمیناتی، آلساندرو آلیبراندی و دیگران، در عملیات‌های مختلفی شرکت داشت. این اقدامات شامل حملات خیابانی، سرقت و نیز اقدامات مستقیم علیه مخالفان ایدئولوژیک بود.
در فوریه ۱۹۷۸، او به همراه چند تن دیگر در تدارک حمله به یک دفتر حزب کمونیست ایتالیا مشارکت داشت. این اقدام با هدف ایجاد فضای رعب و نشان دادن قدرت جناح راست افراطی انجام شد. اگرچه در آن حمله کسی کشته نشد، اما نشانه‌ای بود از افزایش خشونت‌های گروه‌های نوفاشیست در ایتالیا. [۶]
مرگ
در ۶ مارس ۱۹۷۸، آنسلمی به همراه ماسیمو کارمیناتی و الساندرو آلیبراندی تصمیم به سرقت از یک فروشگاه اسلحه در رم گرفتند. هدف آنان تهیه سلاح برای فعالیت‌های آتی گروه و تقویت توان نظامی هسته‌های مسلح انقلابی بود.[۱][۷] این عملیات در محلهٔ پرنسپه آمِده‌ئو انجام شد. در جریان سرقت، پس از آن‌که یکی از فروشندگان متوجه تحرکات مشکوک شد، درگیری مسلحانه رخ داد و آنسلمی مورد اصابت چند گلولهٔ صاحب مغازه قرار گرفت.[۸]
همدستانش او را در محل درگیری رها کرده و از صحنه گریختند. آنسلمی در حالی که به شدت زخمی بود به بیمارستان منتقل شد، اما کمی بعد بر اثر خونریزی و شدت جراحات جان سپرد.[۷] مرگ او برای جناح راست افراطی به عنوان «شهادت» در راه مبارزه ایدئولوژیک تعبیر شد و به سرعت در ادبیات تبلیغی نوفاشیست‌ها جایگاه ویژه‌ای پیدا کرد.[۱] مراسم خاکسپاری او در رم به تجمعی پرتنش تبدیل شد و حضور گستردهٔ نیروهای پلیس برای جلوگیری از درگیری‌های احتمالی با گروه‌های چپ‌گرا ضروری دانسته شد.[۹]
در سال‌های بعد، چهرهٔ آنسلمی در نشریات و پوسترهای نوفاشیستی به‌عنوان «کامراتا مارتیره» (همرزم شهید) بازنمایی شد و روایت مرگ او به بخشی از حافظهٔ جمعی جناح راست افراطی ایتالیا تبدیل گردید.[۱۰] با این حال، بسیاری از رسانه‌های جریان اصلی آن زمان، مرگ او را پیامد مستقیم انتخاب راه خشونت و سرقت مسلحانه توصیف کردند.[۱۱]
یادبود
پس از مرگ او، گروه‌های نوفاشیست از جمله هسته‌های مسلح انقلابی، آنسلمی را به عنوان الگویی برای نسل جدید مبارزان معرفی کردند. مراسم سالگرد مرگ او در سال‌های بعد توسط حلقه‌های راست افراطی برگزار می‌شد و نام او در شعارها و نوشته‌های آنان تکرار می‌گردید.[۷]
جستارهای وابسته
- هسته‌های مسلح انقلابی (ایتالیا)
- سال‌های سرب (ایتالیا)
- تروریسم سیاه
منابع
- 1 2 3 Episcopo, Mauro (۶ مارس ۲۰۱۹). "رم، یادبود تروریست سیاه فرانکو آنسلمی که ۴۱ سال پیش در یک سرقت کشته شد: رفیق، حاضر!". Il Fatto Quotidiano (به ایتالیایی). Retrieved 21 November 2020.
- ↑ "کریستیانو فیوروانتی: «در بولونیا همان دستی که در اوستیکا بود»". La Stampa (به ایتالیایی). ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹. Retrieved 21 November 2020.
- 1 2 "6 marzo 1978: Franco Anselmi, il primo caduto dei Nar". FascinAzione (به ایتالیایی).
- ↑ Carli, Laura Antonella (۲ اوت ۲۰۲۰). "تاریخچه کوتاه نار و اینکه چگونه به کشتار بولونیا رسیدیم، ۴۰ سال پیش". Rolling Stone (ایتالیا) (به ایتالیایی). Retrieved 21 November 2020.
- ↑ Amato, Giovanni (2006). La Destra armata (به ایتالیایی). Laterza.
- ↑ «Gli anni di piombo: la destra armata e Franco Anselmi». Rai Storia. ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۰.
- 1 2 3 «Franco Anselmi, storia di un estremista». Rolling Stone Italia. ۶ مارس ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۰.
- ↑ "La rapina finita in tragedia: così morì Franco Anselmi". Il Tempo (به ایتالیایی). ۶ مارس ۲۰۱۹. Retrieved 23 September 2025.
- ↑ "Funerali blindati per Franco Anselmi". La Repubblica (به ایتالیایی). ۸ مارس ۱۹۷۸. Retrieved 23 September 2025.
- ↑ تاراداش، مارکو (۲۰۱۰). Gli anni di piombo: memoria e racconto. Laterza. ص. ۱۴۲–۱۴۵. شابک ۹۷۸۸۸۴۲۰۹۲۰۶۹ مقدار
|شابک=را بررسی کنید: checksum (کمک). - ↑ "Rapinatore ucciso a Roma: era un estremista di destra". Corriere della Sera (به ایتالیایی). ۷ مارس ۱۹۷۸.