فراوه
فراوه
Paraw / پاراو پراو | |
|---|---|
| استان | بلخان |
| ارتفاع | ۹۶ متر (۳۱۵ فوت) |
فَراوه یا پَراو (به ترکمنی: Paraw، پاراو)(در نقشههای چاپ ایران به اشتباه پارو نوشته شده) نام روستایی است قدیمی در ترکمنستان امروزی.
این روستا در ۲۵ کیلومتری شهر سردار در استان بلخان قرار دارد.[۱]
فراوه از زیستگاههای قدیمی قوم ایرانی داها بوده و نام آن را همریشه با نام قوم ایرانی پرنی (بنیادگذاران شاهنشاهی اشکانی) دانستهاند.[۱] این ناحیه را در قدیم دَهستان (زیستگاه قوم داها) میگفتند.
تاریخچه
معجمالبلدان درباره این محل مینویسد:
- شهرکی است از اعمال نسا بین نسا و دهستان خوارزم و از آن گروهی از اهل علم برخاستهاند و آن را رباط فراوه گویند. عبداللّه بن طاهر آن را در خلافت مامون بنا کردهاست.
حدود العالم، چاپ دانشگاه ص۱۴۴ مینویسد: رباطی است [ به ناحیت دیلمان ] بر سرحد میان خراسان و دهستان بر کران بیابان نهاده و ثغر است بر روی غور و اندر رباط یک چشمه آب است چندانک خورد را به کار شود و ایشان را هیچ کشت و برز نیست و غله از حدود نسا و دهستان آرند.
لغتنامه دهخدا از قول برهان مینویسد: نام موضعی است در خراسان و در آنجا چشمهای است که چون در آن چشمه غوطه خورند تب ربع را زایل کند.
فراوه در مرز میان خراسان و گرگان قرار داشته و جغرافیدانان گاه آن را جزو خراسان قلمداد کردهاند و گاه جزو گرگان.[۲]
بزرگان
محدثان:
- منصور بن عبدالمنعم فراوی
- ابوعبدالله فراوی
- ابونعیم فراوی[۳]
منابع
- 1 2
- ↑ «FARĀVA – Encyclopaedia Iranica». iranicaonline.org. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۲-۱۷.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ فراوی