فراکسیون زنان
فراکسیون زنان | |
|---|---|
| رئیس | فاطمه محمدبیگی |
| دبیر اول | عالیه زمانی کیاسری |
| سخنگو | سارا فلاحی |
| بنیانگذاری | ۱۳۷۹[۱] |
| ستاد | تهران |
| دین | اسلام |
| وابستگی بینالمللی | هیچ |
فراکسیون زنان فراکسیونی در مجلس شورای اسلامی مرتبط با امور زنان و خانواده است.[۲] رئیس کنونی فراکسیون زنان در مجلس دوازدهم، فاطمه محمدبیگی، نماینده قزوین، است. سمیه رفیعی، نماینده تهران، و فاطمه مقصودی، نماینده بروجرد، به ترتیب به عنوان نواب رئیس برگزیده شدند. عالیه زمانی کیاسری، نماینده ساری، به عنوان دبیر و سارا فلاحی، نماینده ایلام، بهعنوان سخنگوی فراکسیون انتخاب شدند.[۳]
پیشینه
در مجلس پنجم برای نخستین بار یک کمیسیون با ریاست مرضیه وحید دستجردی برای امور زنان، جوانان و خانواده شکل گرفت؛ هرچند برخی از اعضای آن مرد بودند.[۴] در سال ۱۳۷۹ در مجلس ششم فراکسیون زنان برای نخستین بار بهطور اختصاصی برای نمایندگان زن تشکیل شد.[۱][۵] این فراکسیون در مجلسهای هفتم و هشتم و نهم به دلیل غلبه محافظهکاران به حاشیه رانده و کارکرد آن کمابیش حفظ شد؛ هرچند نمایندگان زن ساختار آن را حفظ کردند.[۱] با آغاز به کار مجلس دهم، انتظار میرفت فعالیتها و عملکرد فراکسیون زنان بهبود یابد هرچند تلاشهای آنان مورد پذیرش قرار نگرفت؛ هرچند برخی از اعضای فعال آن همانند پروانه سلحشوری، فاطمه سعیدی و طیبه سیاوشی به چهرههای شاخص در عرصه سیاست تبدیل شدند.[۱]
اعضای کنونی
اعضای کنونی فراکسیون زنان به شرح زیر است:
| ردیف | نام | حوزهٔ انتخاباتی | گرایش سیاسی | تشکل سیاسی | فراکسیون | سابقهٔ نمایندگی | نتیجه شمارش آرا |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱ | معصومه پاشایی بهرام | مرند و جلفا | مستقل | - | نه | ۴۰٬۲۹۴ | |
| ۲ | زهرا شیخی مبارکه | اصفهان | اصولگرا | - | نه | ۱۷۲٬۸۵۰ | |
| ۳ | سمیه محمودی | شهرضا و سمیرم سفلا | اعتدالگرا | - | آری | ۲۰٬۵۴۲ | |
| ۴ | پروین صالحی مبارکه | مبارکه | مستقل | - | نه | ۱۲٬۰۷۵ | |
| ۵ | سارا فلاحی | ایلام، ایوان و شیروان | مستقل | - | نه | ۳۶٬۹۰۹ | |
| ۶ | زهره الهیان | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا | - | آری | ۷۷۳٬۲۶۳ | |
| ۷ | سمیه رفیعی | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا | - | نه | ۷۴۲٬۹۷۵ | |
| ۸ | فاطمه قاسمپور | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا | - | نه | ۷۲۶٬۰۰۷ | |
| ۹ | زهره سادات لاجوردی | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا | - | نه | ۷۱۴٬۹۳۱ | |
| ۱۰ | فاطمه رحمانی | مشهد و کلات | اصولگرا | - | نه | ۳۰۹٬۵۱۲ | |
| ۱۱ | هاجر چنارانی | نیشابور و فیروزه | اصولگرا | - | آری | ۴۷٬۸۳۹ | |
| ۱۲ | فاطمه محمدبیگی | قزوین، آبیک و البرز | اصولگرا | - | نه | ۱۰۸٬۹۲۴ | |
| ۱۳ | شیوا قاسمیپور | مریوان و سروآباد | اعتدالگرا | - | نه | ۸٬۵۲۸ | |
| ۱۴ | عفت شریعتی کوهبنانی | زرند و کوهبنان | اصولگرا | - | آری | ۴۴٬۴۵۳ | |
| ۱۵ | فاطمه مقصودی | بروجرد | مستقل | - | نه | ۱۷٬۸۹۱ | |
| ۱۶ | الهام آزاد | نائین و خور و بیابانک | مستقل | - | نه | ۸٬۵۷۰ |
شمار زنان در مجلس
شمار نمایندگان زن در مجلسهای ایران به شرح زیر است.[۶]
| سال | کرسیها | +/– | منبع |
|---|---|---|---|
| انقلاب سفید | |||
| ۱۳۴۲ | ۷ / ۲۰۰(4%) |
— | [۷] |
| ۱۳۴۶ | ۱۰ / ۲۱۹(5%) |
 ۳ |
[۷] |
| ۱۳۵۰ | ۱۷ / ۲۶۸(6%) |
۷ |
[۷] |
| ۱۳۵۴ | ۱۸ / ۲۶۸(7%) |
۱ |
[۷] |
| انقلاب ۱۳۵۷ | |||
| ۱۳۵۹ | ۴ / ۲۷۰(1%) |
 ۱۴ |
[۸] |
| ۱۳۶۳ | ۴ / ۲۷۰(1%) |
 |
[۸] |
| ۱۳۶۷ | ۴ / ۲۷۰(1%) |
|
[۸] |
| ۱۳۷۱ | ۹ / ۲۷۰(3%) |
۵ |
[۸] |
| ۱۳۷۴ | ۱۴ / ۲۷۰(5%) |
۵ |
[۸] |
| ۱۳۷۸ | ۱۳ / ۲۹۰(4%) |
۱ |
[۸] |
| ۱۳۸۲ | ۱۳ / ۲۹۰(4%) |
|
[۸] |
| ۱۳۸۶ | ۸ / ۲۹۰(3%) |
۵ |
[۸] |
| ۱۳۹۰ | ۹ / ۲۹۰(3%) |
۱ |
[۹] |
| ۱۳۹۴ | ۱۷ / ۲۹۰(6%) |
۸ |
[۱۰] |
| ۱۳۹۸ | ۱۶ / ۲۹۰(6%) |
۱ |
[۱۱] |
| ۱۴۰۲ | ۱۴ / ۲۹۰(5%) |
۲ |
[۱۲] |
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 3 4 الهه کولایی (۲۱ خرداد ۱۳۹۹). «زنان مجلس دهم». اعتماد.
- ↑ «زنان مجلس یازدهم را بیشتر بشناسید+ سوابق». آنا. ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹.
- ↑ سیدرضا، منیرسادات (۲۹ خرداد ۱۴۰۳). «محمدبیگی رئیس فراکسیون زنان مجلس دوازدهم شد». ایسنا. دریافتشده در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۴.
- ↑ Nazanin Shahrokni (Winter 2009), All the President's Women, vol. 39, Middle East Research and Information Project, retrieved 21 April 2017
- ↑ Anna J. Secor (2013), Lynn Staeheli; Eleonore Kofman; Linda Peake (eds.), Mapping Women, Making Politics: Feminist Perspectives on Political Geography, Routledge, p. 268, ISBN 978-1-135-95250-1,
Nonetheless, in the sixth Mejlis, which was seated in 2000, women representatives have succeeded in creating the “women's fraction,” a subgrouping concerned with women's issues.
- ↑ Arash Azizi (15 March 2015). "Iran's female MPs show mixed record". Al-Monitor. Retrieved 21 April 2016.
- 1 2 3 4 Sanam Vakil (2011), Women and Politics in the Islamic Republic of Iran: Action and Reaction, A&C Black, Table 5.5, p. 125, ISBN 978-1-4411-9734-4
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Yasmin Alem (2011), Duality by Design: The Iranian Electoral System, Washington, D.C.: International Foundation for Electoral Systems (IFES), Figure 17, p. 43, ISBN 1-931459-59-2
- ↑ Zahra Alipour (18 January 2016), "Fed-up Iranian women organize to take more seats in parliament", Al-Monitor, retrieved 7 July 2017
- ↑ "Iran elections: Rouhani notes record 6% women elected", BBC, 1 May 2016, retrieved 7 July 2017
- ↑ «۱۶ زن نماینده مجلس یازدهم در یک نگاه». همشهری. ۷ خرداد ۱۳۹۹.
- ↑ «نمایندگان زن مجلس دوازدهم را بشناسید/ ۱۴ کرسی برای زنان». جوانآنلاین. ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۳. دریافتشده در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۴.