فرودگاه‌های آلتیپورت
فرودگاه‌های آلتیپورت (انگلیسی: Altiport) فرودگاهی برای هواپیماهای کوچک و هلیکوپترها است که در زمین‌های کوهستانی یا درون آنها واقع شده است. فرودگاه‌های مرتفع عموماً با داشتن باندی با شیب غیرمعمول برای تطبیق با توپوگرافی محلی مشخص می‌شوند. در نهایت، این شیب به کاهش سرعت هواپیما هنگام فرود و افزایش شتاب آن هنگام برخاستن کمک می‌کند. ارتفاع زیاد منجر به کاهش نیروی بالابرنده بال‌های هواپیما می‌شود که این امر مستلزم دستیابی هواپیما به سرعت‌های بالاتر در هنگام برخاستن و فرود است. چنین فرودگاه‌هایی با ویژگی‌های فیزیکی غیرمعمول در مناطقی مانند کوه‌های آلپ فرانسه ، [۱] مناطق هیمالیا و همچنین جزایر اقیانوس آرام فراوان هستند.[۲]
طبق سند ۹۱۵۰ سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو) : «یک فرودگاه ارتفاعی را می‌توان به عنوان یک فرودگاه کوچک در یک منطقه کوهستانی با باند فرود با شیب تند تعریف کرد که برای فرود در شیب و برخاستن در شیب استفاده می‌شود و در نتیجه تنها از یک منطقه تقرب/خروج استفاده می‌کند.» [۳]
منابع
- ↑ Flying Magazine, November 1975, page 5
- ↑ "Arrêté du 23 novembre 1962 relatif au classement des aérodromes suivant leur usage aéronautique et les conditions de leur utilisation - Légifrance". www.legifrance.gouv.fr (in French). Retrieved 2026-08-21.
- ↑ ICAO (1991). "STOLport Manual", Foreword, Document 9150, 2nd edition, page iii
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Altiport». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۱ اوت ۲۰۲۶.
- پروازگاهها