فریدریش کلراوش
فریدریش کلراوش | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۱۴ اکتبر ۱۸۴۰ |
| درگذشت | ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۱۰ (۶۹ سال) |
| ملیت | آلمان |
| محل تحصیل | دانشگاه ارلانگن دانشگاه گوتینگن |
| شناخته‌شده برای | الکترولیت |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیکدان |
| محل کار | دانشگاه گوته فرانکفورت دانشگاه گوتینگن انستیتو تکنولوژی فدرال زوریخ دانشگاه فنی دارمشتات دانشگاه وورتسبورگ دانشگاه استراسبورگ دانشگاه هومبولت برلین |
| استاد راهنما | ویلهلم ادوارد وبر |
| دانشجویان دکتری | والتر نرنست مارگارت الیزا مالتبی |
| دیگر دانشجویان برجسته | سوانت آرنیوس |
| یادداشت‌ها | |
او پسر رودولف کلراوش، نوه هاینریش کولراوش و برادرزاده اوتو کولراوش بود. | |
فریدریش کلراوش (انگلیسی: Friedrich Kohlrausch؛ زاده ۱۴ اکتبر ۱۸۴۰ – درگذشته ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۱۰) یک فیزیکدان آلمانی بود که ویژگی‌های رسانایی الکترولیت‌ها را بررسی کرد و به شناخت رفتار آنها کمک کرد. او همچنین قابلیت کشسانی، ترموالاستیسیته، و رسانش گرمایی و همچنین اندازه‌گیری‌های دقیق مغناطیسی و الکتریکی را بررسی کرد.
امروزه فردریش کلراوش به عنوان یکی از مهمترین فیزیکدانان تجربی طبقه بندی می شود. کارهای اولیه او به گسترش سیستم مطلق کارل فردریش گاوس و ویلهلم وبر کمک کرد تا واحدهای اندازه‌گیری الکتریکی و مغناطیسی را در بر گیرد.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Friedrich Kohlrausch». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴.
- «Friedrich Kohlrausch». دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴.
پیوند به بیرون
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فریدریش کلراوش موجود است.