فلات بیو

ویژگی‌های عمده زمین‌شناختی در نزدیکی خط کامرون

فلات بیو یک منطقه کوهستانی در شمال شرقی نیجریه است که شامل بسیاری از آتشفشان‌های اخیراً خاموش‌شده می‌شود. این فلات مساحتی در حدود ۵٬۲۰۰ کیلومتر مربع را می‌پوشاند و میانگین ارتفاع آن حدود ۷۰۰ متر است. فلات بیو میان حوضه بالایی بنوئه در جنوب و حوضه چاد در شمال قرار دارد. بلندترین نقاط آن تپه وید با ارتفاع ۷۷۵ متر از سطح دریا و تپه ویگا با ارتفاعی بیش از ۸۰۰ متر هستند.

فلات بیو سرچشمه بسیاری از شاخابه‌های رودخانه گونگولا است که دره‌های عمیقی را کنده‌اند. در سوی شمال، فلات به آرامی به سوی دشت‌های ایالت باوچی و حوضه چاد شیب می‌یابد. شواهدی از فعالیت آتشفشانی اولیه در این منطقه در دوره کرتاسه وجود دارد. با این حال، فلات در پایان دوره میوسن شکل گرفته و بخش عمده سنگ‌های آن بازالت‌های دوره پلیوسن هستند.

برخی از زمین‌شناسان بر این باورند که فعالیت آتشفشانی فلات بیو با فعالیت خط کامرون در جنوب مرتبط است. منطقه آتشفشانی میرینگا در این فلات دارای شماری از مخروط‌های آتشفشانی به‌خوبی حفظ‌شده‌است که بر فراز فلات در امتداد محوری با راستای شمال-شمال‌غربی تا جنوب-جنوب‌شرقی برافراشته‌اند.

زمین‌شناسی

شواهدی از فعالیت آتشفشانی اولیه در این منطقه در دوره کرتاسه وجود دارد که حدود ۶۶ میلیون سال پیش پایان یافت.[۱] با این حال، فلات در پایان دوره میوسن شکل گرفته و بخش عمده سنگ‌های آن بازالت‌های دوره پلیوسن هستند که از دهانه‌ها یا شکاف‌های کوچک فوران کرده و سپس در لایه‌ای نازک بر مساحت‌های وسیع گسترده شده‌اند.[۲] فعالیت آتشفشانی در دوره کواترنری با جریان‌های نازک گدازه از مخروط‌های کوچک آتشفشانی که دره‌ها را پر کردند از سر گرفته شد.[۲]

بیشتر بازالت‌ها به بازه زمانی ۷ تا ۲ میلیون سال پیش تعلق دارند، اما برخی از آن‌ها کمتر از یک میلیون سال قدمت دارند. فلات دربرگیرنده بسیاری از مخروط‌های کوچک سنگ آذرآواری است که در اثر انفجارهایی پدید آمدند که هنگام نفوذ آب به پایین و تماس با گدازه تازه رخ دادند.[۳] شماری از مخروط‌های آتشفشانی به‌خوبی حفظ‌شده در منطقه آتشفشانی میرینگا بر فراز فلات در امتداد محوری با راستای شمال-شمال‌غربی تا جنوب-جنوب‌شرقی برافراشته‌اند.[۴]

برخی از زمین‌شناسان بر این باورند که فعالیت آتشفشانی فلات بیو با فعالیت خط کامرون در جنوب مرتبط است.[۵]

منابع

  1. ↑ West Africa, Volume 25, Part 1. Taylor & Francis. ۱۹۷۱. ص. ۲۸۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. 1 2 «Biu Plateau». Encyclopædia Britannica. دریافت‌شده در ۲ فوریه ۲۰۱۱.{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Obaje Nuhu George, Nuhu George Obaje (۲۰۰۹). Geology and Mineral Resources of Nigeria. Springer. ص. ۵۰. شابک ۹۷۸-۳-۵۴۰-۹۲۶۸۴-۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ «Borno: Physical Setting». Online Nigeria. دریافت‌شده در ۲ فوریه ۲۰۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ K. RANKENBURG, J. C. LASSITER and G. BREY (۲۰۰۴). «The Role of Continental Crust and Lithospheric Mantle in the Genesis of Cameroon Volcanic Line Lavas: Constraints from Isotopic Variations in Lavas and Megacrysts from the Biu and Jos Plateaux». Journal of Petrology. ۴۶ (۱): ۱۶۹–۱۹۰. doi:10.1093/petrology/egh067.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.