فلات پیمونت
پیمونت | |
|---|---|
 نقشه فلات پیمونت واقع در شرق ایالات متحده آمریکا | |
| موقعیت | شرق ایالات متحده |
| رشته‌کوه | رشته‌کوه آپالاش - کوهستان بلو ریج |
| بخشی از | ویرجینیا،کارولینای شمالی،کارولینای جنوبی،جورجیا،مریلند،پنسیلوانیا،آلاباما نیوجرسی،نیویورک،دلاور |
| سن | پیشین‌زیستی و دیرینه‌زیستی |
| کوهزایی | کوهزایی گرنویل و کوهزایی آپالاش |
| زمین‌شناسی | سنگ های دگرگونی و آذرین |
| مساحت | |
| • مجموع | ۸۰٬۰۰۰ مایل مربع (۲۱۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) |
پیمونت (به انگلیسی: Piedmont، تلفظ: PEED-mont)[۱] یک منطقهٔ فلاتی در شرق ایالات متحده آمریکا است. این منطقه بین دشت ساحلی اطلس و کوهستان بلو ریج قرار گرفته و از ایالت نیویورک در شمال تا مرکز آلاباما در جنوب امتداد دارد. استان پیمونت یک منطقه طبیعی از تقسیمات طبیعی بزرگتر ارتفاعات آپالاش است و از بخش های مرتفع و پست پیمونت تشکیل شده است.[۲][۳] خط ساحلی سقوط آب مرز شرقی پیمونت را با دشت ساحلی مشخص می‌کند. در غرب، عمدتاً توسط کوهستان بلو ریج، که شرقی‌ترین رشته از رشته‌کوه آپالاش است، محدود می‌شود. عرض پیمونت متغیر است، در بالای رود دلاور بسیار باریک است، اما در کارولینای شمالی نزدیک به ۳۰۰ مایل (۴۷۵ کیلومتر) عرض دارد. مساحت پیمونت تقریباً ۸۰٬۰۰۰ مایل مربع (۲۱۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) است.[۴]
کلمهٔ فرانسوی Piedmont (با املای مدرن Piémont) از ایتالیایی Piemonte و از لاتین pedemontium به معنای «پای کوه» یا به عبارت دیگر «در پای کوه‌ها» گرفته شده است.[۱] این نام همچنین به منطقهٔ شمال غربی ایتالیا که به کوه های آلپ متصل است، اشاره دارد.
زمین‌شناسی
ناهمواری سطح پیمونت با تپه‌های نسبتاً کم و موج‌داری مشخص می‌شود که ارتفاع آنها از سطح دریا بین ۲۰۰ فوت (۵۰ متر) تا ۸۰۰ تا ۱٬۰۰۰ فوت (۲۵۰ تا ۳۰۰ متر) متغیر است. زمین‌شناسی آن پیچیده است و شامل سازندهای سنگی متعددی با مواد و سنین مختلف است که با یکدیگر در هم آمیخته شده‌اند. در اصل، پیمونت بازمانده از چندین رشته‌کوه باستانی است که در طول زمان فرسایش یافته‌اند. زمین‌شناسان حداقل پنج رویداد مجزا را شناسایی کرده‌اند که منجر به رسوب‌گذاری شده است، از جمله کوهزایی گرنویل (برخورد قاره‌ها که ابرقارهٔ رودینیا را ایجاد کرد) و کوهزایی آپالاش در طول تشکیل پانگه‌آ. آخرین رویداد مهم در تاریخ پیمونت، جدایی پانگه‌آ بود که در آن آمریکای شمالی و آفریقا شروع به جدا شدن کردند. حوضه‌های بزرگی از گسیختگی تشکیل شده و با رسوبات ناشی از ارتفاعات اطراف پر شدند. مجموعهٔ حوضه‌های میانه‌زیستی تقریباً به طور کامل در داخل منطقهٔ پیمونت قرار دارند.
بوم‌شناسی
بوم‌ناحیه پیمونت (۴۵) یک بوم‌ناحیه است که توسط آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا (EPA) و کمیسیون همکاری زیست‌محیطی (CEC) تعیین شده است.[۵] این بوم‌ناحیه منطقه‌ای انتقالی بین بوم‌ناحیه های عمدتاً کوهستانی آپالاش در شمال غرب و دشت ساحلی نسبتاً مسطح در جنوب شرق را در بر می‌گیرد.[۵] این منطقه موزاییکی پیچیده از سنگهای دگرگونی و آذرین مربوط به پیشین‌زیستی و دیرینه‌زیستی است، با دشت‌های نامنظم و نسبتاً بریده‌شده و برخی تپه‌ها.[۵] خاک‌ها معمولاً بافت ریزتری نسبت به مناطق دشت ساحلی دارند.[۵] زمانی که عمدتاً زیر کشت بود، بسیاری از این منطقه به جنگل‌های کاج و چوب سخت بازگشته است و استفاده از زمین به طور فزاینده‌ای به پوشش شهری و حومه‌ای تبدیل شده است.[۵]
کشاورزی
خاک‌های پیمونت عموماً رسی (اولتیزول قرمز و به طور محلی آلفیزول) و نسبتاً حاصلخیز هستند. در برخی مناطق، به ویژه در جنوب که پنبه به طور تاریخی محصول اصلی بود، از فرسایش و کشت بیش از حد رنج برده‌اند. در منطقهٔ مرکزی پیمونت در کارولینای شمالی و ویرجینیا، تنباکو محصول اصلی است، در حالی که در منطقهٔ شمالی تنوع بیشتری وجود دارد، از جمله باغ‌های میوه، تولید محصولات لبنی و کشاورزی عمومی.[۴]
موسیقی
بخشی از منطقهٔ پیمونت در ایالت‌های جنوبی آمریکا به شدت با پیمونت بلوز، سبکی از موسیقی بلوز که در اواخر قرن نوزدهم در آنجا شکل گرفت، مرتبط است. به گفته انجمن حفظ بلوز پیمونت، بیشتر نوازندگان بلوز پیمونت از ویرجینیا، کارولینای شمالی و جنوبی و جورجیا بودند. در طول مهاجرت بزرگ، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به پیمونت مهاجرت کردند. با وجود رشته‌کوه آپالاش در غرب، کسانی که ممکن بود به مناطق روستایی پراکنده شوند، در شهرها ماندند و در نتیجه در معرض ترکیب گسترده‌تری از موسیقی نسبت به، برای مثال، دلتای روستایی می سی سی پی قرار گرفتند. بنابراین، بلوز پیمونت تحت تأثیر انواع موسیقی، از جمله رگتایم، موسیقی کانتری و ترانه‌های محبوب قرار گرفت - سبک‌هایی که به طور نسبی تأثیر کمتری بر موسیقی بلوز در سایر مناطق داشتند.[۶]
شهرها
بسیاری از شهرهای بزرگ بر روی خط ساحلی سقوط آب، که مرز شرقی پیمونت است، واقع شده‌اند. (در جورجیا و آلاباما، که پیمونت عمدتاً از شرق به غرب کشیده شده است، خط سقوط آب مرز جنوبی آن است.) خط سقوط آب، جایی که زمین به طور ناگهانی از دشت ساحلی بالا می‌رود، نشان‌دهندهٔ حد قابلیت کشتیرانی در بسیاری از رودخانه‌های بزرگ است، بنابراین بندرها داخلی در امتداد آن شکل گرفتند. در داخل خود منطقهٔ پیمونت، چندین منطقهٔ تمرکز شهری وجود دارد که بزرگترین آنها منطقه کلان‌شهری آتلانتا در جورجیا است. پیمونت مریلند را به دو نیم تقسیم کرده و منطقه کلان‌شهری بالتیمور-واشینگتن را پوشش می‌دهد. در ویرجینیا، منطقه ریچموند بزرگ بزرگترین تمرکز شهری است. در کارولینای شمالی، هلال پیمونت شامل چندین خوشهٔ کلان‌شهری مانند منطقه کلان‌شهری شارلوت، پیمونت تریاد و مثلث تحقیقاتی است. سایر مناطق قابل توجه شامل منطقه گرینویل-اسپارتانبورگ-اندرسون در کارولینای جنوبی و دره دلاور در پنسیلوانیا است.
منابع
- 1 2 "Definition of Piedmont". Dictionary.com.
- ↑ Fenneman, N. M.; Johnson, D. W. (1946). "Physiographic divisions of the conterminous U.S." United States Geological Survey.
- ↑ "ArcGIS". www.arcgis.com. Retrieved August 23, 2025.
- 1 2 "Piedmont". The Columbia Gazetteer of North America. 2000. Archived from the original on March 10, 2005. Retrieved December 9, 2007 – via Bartleby.
- 1 2 3 4 5 "USGS – Piedmont". United States Geological Survey.
- ↑ "Piedmont Blues Preservation Society".
- "Definition of Piedmont". Dictionary.com.
- Fenneman, N. M.; Johnson, D. W. (1946). "Physiographic divisions of the conterminous U.S." United States Geological Survey.
- "ArcGIS". www.arcgis.com. Retrieved August 23, 2025.
- "Piedmont". The Columbia Gazetteer of North America. 2000. Archived from the original on March 10, 2005. Retrieved December 9, 2007 – via Bartleby.
- "USGS – Piedmont". United States Geological Survey.
- "Piedmont Blues Preservation Society".