فلوروس

فلوروس
زادهٔ۱ ژانویهٔ ۰۰۷۰
آفریقا
درگذشتتاریخ ورودی نامعتبر است
رم
ملیتروم باستان

فلوروس (انگلیسی: Florus; ۱ ژانویهٔ ۰۰۷۰ – ۱ ژانویهٔ ۰۱۴۰) مورخ، شاعر، سخنران عمومی، و نویسنده اهل روم باستان بود.

سه مجموعهٔ اصلی از آثار به فلوروس (یک نام خانوادگی رومی) نسبت داده می‌شود: Virgilius orator an poeta، خلاصهٔ تاریخ روم (Epitome of Roman History) و مجموعه‌ای از ۱۴ شعر کوتاه (در مجموع ۶۶ سطر). این‌که آیا این آثار توسط یک نفر یا گروهی از افراد نوشته شده‌اند نامشخص است، اما این آثار به‌طور متفاوت به این افراد نسبت داده می‌شوند:

  • پوبلیوس آنیوس فلوروس، که به‌عنوان شاعر و اهل بلاغت امپراتوری روم توصیف شده است.
  • یولیوس فلوروس، که به‌عنوان شاعر، سخنور و نویسنده‌ای باستانی از روم توصیف شده که حدود سال ۷۴ میلادی زاده و حدود سال ۱۳۰ میلادی درگذشته است.[۱] فلوروس در آفریقا زاده شد،[۱] اما در روم بزرگ شد.
  • لوسیوس آنائیوس فلوروس (حدود ۷۴ – ۱۳۰ میلادی[۲])، مورخ رومی که در دوران تراژان و هادریان می‌زیست و او نیز در آفریقا زاده شده بود.

Virgilius orator an poeta

هادریان

مقدمهٔ گفت‌وگویی با عنوان Virgilius orator an poeta باقی مانده است که در آن نویسنده (که نامش پوبلیوس آنیوس فلوروس ذکر شده) بیان می‌کند که در آفریقا زاده شده و در سنین کم در مسابقات ادبیِ برپاشده در تپه کاپیتولین که توسط دومیتیان بنیان نهاده شده بود، شرکت کرده است. او که به‌دلیل تعصب علیه استانی‌های شمال آفریقایی از دریافت جایزه محروم شده بود، با دلخوری روم را ترک کرد و پس از مدتی سفر، در تاراگونا به‌عنوان معلم بلاغت مستقر شد. در همین‌جا بود که آشنایی او را متقاعد کرد تا به روم بازگردد، چراکه عموماً پذیرفته شده که او همان فلوروسی است که ابیات مشهورش همراه با پاسخ هادریان در تاریخ آگوستی (هادریان بخش ۶) نقل شده است. بیست‌وشش چهارپایهٔ تروخایی با عنوان De qualitate vitae، و پنج شش‌پایه‌ای دوکوتاه‌انجام ظریف با عنوان De rosis نیز به او نسبت داده می‌شوند.[۳]

اشعار

فلوروس همچنین شاعری سرشناس بود.[۴] زمانی تصور می‌شد که او «نخستین در ردیف چند نویسندهٔ شمال آفریقاییِ سدهٔ دوم بوده که تأثیر قابل‌توجهی بر ادبیات لاتین گذاشتند، و همچنین نخستین شاعر از شاعران نوگرا یا novelli (شاعران نوسبک) دوران هادریان بود، که ویژگی خاص‌شان استفاده از وزن‌های سبک‌تر و ظریف‌تر (دومیتری‌های آناپستی و یامبی) بود که تا آن زمان کمتر مورد اقبال قرار گرفته بود.»[۳] با این حال، پس از مقالهٔ کامرون در این زمینه، وجود چنین مکتبی به‌طور گسترده مورد تردید قرار گرفته است، تا حدی به این دلیل که بازماندهٔ آثار همهٔ شاعرانی که ادعا می‌شود در این مکتب دخیل بوده‌اند، برای هرگونه قضاوت قطعی بسیار اندک است.[۵]

این اشعار کوتاه را می‌توان در ای. برنس, Poëtae Latini minores (۱۸۷۹–۱۸۸۳) یافت. یک شعر ۴ سطری در دومتری آناپستی ناقص؛ ۸ شعر کوتاه (در مجموع ۲۶ سطر) در هفت‌پایهٔ تروخایی؛ و ۵ شعر دربارهٔ گل رز در شش‌پایه‌ای دوکوتاه‌انجام (در مجموع ۳۶ سطر) وجود دارد. برای انتساب بعیدِ فلوروس به نویسندگیِ Pervigilium Veneris نگاه کنید به ای.اچ.اُ. مولر, De P. Anino Floro poéta et de Pervigilio Veneris (۱۸۵۵)، و برای روابط شاعر با هادریان، فرانتس آیزنهارت, Hadrian und Florus (۱۸۸۲)؛ همچنین نگاه کنید به فریدریش مارکس در Realencyclopädie اثر پائولی-ویسوا، جلد ۱، بخش ۲ (۱۸۹۴).[۳]

برخی از اشعار او عبارت‌اند از «کیفیت زندگی»، «گل‌های رز در بهار»، «گل‌های رز»، «گل رز»، «باغ رز ونوس» و «نه موز». اشعار شناخته‌شده‌تر فلوروس همچنین با اشعار کوتاه‌تری که از سرِ تحسین امپراتور برای هادریان می‌نوشت، مرتبط است.[۶]

خلاصهٔ تاریخ روم (Epitome of Roman History)

دو کتاب خلاصهٔ تاریخ روم با ستایش از مردم روم نوشته شده‌اند.[۱] این کتاب‌ها بسیاری از رویدادهای تاریخی را با لحنی مطلوب برای شهروندان رومی روشن می‌کنند.[۷] این کتاب عمدتاً بر پایهٔ اثر عظیم تیتوس لیویوس، از پیدایش روم، نوشته شده است. این اثر شرحی مختصر از تاریخ روم، از بنیان‌گذاری شهر تا بستنِ معبد ژانوس توسط آگوستوس در سال ۲۵ پیش از میلاد، ارائه می‌دهد. این اثر که Epitome de T. Livio Bellorum omnium annorum DCC Libri duo نامیده می‌شود، به سبکی پرطمطراق و بلاغی نوشته شده — ستایش‌نامه‌ای از عظمت روم، که زندگی‌اش به دوره‌های کودکی، جوانی و بزرگ‌سالی تقسیم شده است.

به گفتهٔ ادوارد فورستر، تاریخ‌نگاری فلوروس تا حد زیادی از نظر سیاسی بی‌طرف است، مگر در بحث دربارهٔ جنگ‌های داخلی که در آن‌ها به سزار بیش از پومپیوس تمایل نشان می‌دهد.[۸] کتاب نخست خلاصهٔ تاریخ روم عمدتاً دربارهٔ تأسیس و رشد روم است.[۷] کتاب دوم عمدتاً دربارهٔ افول روم و تغییر اخلاقیات آن است.[۷]

فلوروس به‌خاطر ناهماهنگی‌های زمانی و جغرافیایی موجود در روایاتش مورد انتقاد قرار گرفته است،[۴] اما با این‌همه، خلاصهٔ تاریخ روم در اواخر دوران باستان و در سده‌های میانه محبوبیت گسترده‌ای داشت و تا سدهٔ نوزدهم نیز به‌عنوان کتاب درسی مورد استفاده قرار می‌گرفت.[۹] در نسخه‌های خطی، نام نویسنده به گونه‌های مختلف یولیوس فلوروس، لوسیوس آنئوس فلوروس یا صرفاً آنائیوس فلوروس ذکر شده است. با توجه به شباهت‌های سبکی، او با پوبلیوس آنیوس فلوروس یکی دانسته شده، شاعر، اهل بلاغت و دوست هادریان، نویسندهٔ گفت‌وگویی دربارهٔ این‌که آیا ویرژیل سخنور بود یا شاعر، که مقدمهٔ آن باقی مانده است.

در دسترس‌ترین متن و ترجمهٔ مدرن در کتابخانه کلاسیک لوئب (شمارهٔ ۲۳۱، منتشرشده در ۱۹۸۴، شابک ‎۰-۶۷۴-۹۹۲۵۴-۷) موجود است.

کریستوفر پلانتن، در آنتورپ، در سال ۱۵۶۷، دو متن از لوسیوس فلوروس (با دو صفحهٔ عنوان) را در یک جلد منتشر کرد. عناوین تقریباً چنین بودند: ۱) L.IVLII Flori de Gestis Romanorum, Historiarum; 2) Commentarius I STADII L.IVLII Flori de Gestis Romanorum, Historiarum. عنوان نخست ۱۴۹ صفحه دارد؛ عنوان دوم ۲۲۲ صفحه به‌همراه یک نمایه در قطع دوازده‌برگی دارد.

انتساب آثار

انتساب احتمالیتوصیفآثارتاریخ‌هازندگی‌نامهٔ دیگریکی‌دانسته‌شده با
فلوروس «مورخی رومی» خلاصهٔ تاریخ روم حدود ۷۴–۱۳۰ زاده در آفریقا؛ در دوران تراژان و هادریان می‌زیست «در نسخه‌های خطی، نام نویسنده به گونه‌های مختلف یولیوس فلوروس، لوسیوس آنئوس فلوروس، یا صرفاً آنائیوس فلوروس ذکر شده است»؛ «او با پوبلیوس آنیوس فلوروس یکی دانسته شده است»
یولیوس فلوروس «شاعر، سخنور و نویسنده‌ای رومی باستانی» خلاصهٔ تاریخ روم؛ اشعاری از جمله «کیفیت زندگی»، «گل‌های رز در بهار»، «گل‌های رز»، «گل رز»، «باغ رز ونوس» و «نه موز» حدود ۷۴–۱۳۰ زاده در آفریقا؛ همراهی تیبریوس به ارمنستان؛ باخت در رقابت کاپیتولین دومیتیان به‌دلیل تعصب؛ سفر در امپراتوری یونانی‌زبان؛ تأسیس مدرسه‌ای در تاراکو، اسپانیا؛ بازگشت به روم؛ دوست هادریان «به‌گونه‌های مختلف یکی دانسته شده با یولیوس فلوروس، سخنوری برجسته و عموی یولیوس سکوندوس، دوست صمیمی کوئنتیلی (Instit. x. 3, 13)؛ با رهبر شورش تروری (تاسیتوس، سالنامه‌ها iii. 40)؛ با پوستوموسِ هوراس (Odes, ii. 14) و حتی با فلوروسِ مورخ.»[۱۰]
پوبلیوس آنیوس فلوروس «شاعر و اهل بلاغت رومی» Virgilius orator an poeta؛ ۲۶ چهارپایهٔ تروخایی، De qualitate vitae، و پنج شش‌پایهٔ ظریف، De rosis زاده در آفریقا؛ همراهی تیبریوس به ارمنستان؛ باخت در رقابت کاپیتولین دومیتیان به‌دلیل تعصب؛ سفر؛ تأسیس مدرسه‌ای در تاراکو؛ بازگشت به روم؛ آشنا با هادریان «توسط برخی منابع با فلوروسِ مورخ یکی دانسته شده است.» «عموماً پذیرفته شده که او همان فلوروسی است که ابیات مشهورش همراه با پاسخ هادریان توسط آیلیوس اسپارتیانوس نقل شده است» «برای انتساب بعیدِ فلوروس به نویسندگیِ Pervigilium Veneris نگاه کنید به ای.اچ.اُ. مولر»[۳]

زندگی‌نامهٔ احتمالی

فلوروسی که با یولیوس فلوروس یکی دانسته می‌شود، یکی از جوانانی بود که تیبریوس را در مأموریتش برای سامان‌دادن به امور ارمنستان همراهی کرد. او به‌گونه‌های مختلف با یولیوس فلوروس یکی دانسته شده، سخنوری برجسته و عموی یولیوس سکوندوس، دوست صمیمی کوئنتیلی (Instit. x. 3, 13)؛ با رهبر شورش تروری (تاسیتوس (تاریخ‌نگار)، سالنامه (تاسیتوس) iii. 40)؛ با پوستوموسِ هوراس (Odes, ii. 14) و حتی با فلوروسِ مورخ.[۱۰]

در دوران فرمانروایی دومیتیان، او در رقابت کاپیتولین[۴] شرکت کرد، رویدادی که در آن شاعران از خودِ امپراتور پاداش و شناخت دریافت می‌کردند.[۴] با وجود اینکه او تحسین بسیاری از سوی حاضران به‌دست‌آورد، در این رویداد پیروز نشد. خودِ فلوروس شکستش را به طرفداری امپراتور نسبت داد.[۹]

اندکی پس از این شکست، فلوروس روم را برای سفر به خارج ترک کرد.[۹] گفته می‌شود سفرهایش او را به بخش‌های یونانی‌زبان امپراتوری روم برده، از جمله سیسیل، کرت، کوکلادس، رودس و مصر.[۹]

در پایان سفرهایش، او در تاراکو، اسپانیا، اقامت گزید.[۴] در تاراکو، فلوروس مدرسه‌ای تأسیس کرد و به تدریس ادبیات پرداخت.[۹] در همین دوران، او همچنین نوشتن خلاصهٔ تاریخ روم را آغاز کرد.[۴]

پس از سال‌ها اقامت در اسپانیا، او سرانجام در دوران فرمانروایی هادریان (۱۱۷–۱۳۸ میلادی) به روم بازگشت.[۴] هادریان و فلوروس دوستان بسیار نزدیکی شدند، و شایعه بود که فلوروس در نیمهٔ دوم دوران فرمانروایی هادریان در امور دولتی دخیل بوده است.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 "Epitome of Roman History".
  2. ↑ Saecula Latina (1962), p. 215
  3. 1 2 3 4 Chisholm 1911a.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 "LacusCurtius • Florus — Epitome".
  5. ↑ "Cameron, A. "Poetae Novelli" in Harvard Studies in Classical Philology 84 (1980), pp. 127-175.
  6. ↑ "Florus: Introduction". Lacus Curtius. 2014. Retrieved 2015-12-09.
  7. 1 2 3 Lucius Annaeus, Florus (1929). Epitome of Roman History. London: Heinemann.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:مکان ناشر (رده)
  8. ↑ Edward S. Forster. "Introduction to Florus' Epitome". LacusCurtius. Retrieved 11 July 2022.
  9. 1 2 3 4 5 "P. Annius Florus". Archived from the original on August 31, 2015.
  10. 1 2 Chisholm 1911b.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فلوروس موجود است.


This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.