فهرست زیرگونه‌های گرگ

زیرگونه‌های گرگ
جمجمهٔ زیرگونه‌های مختلف گرگ
رده‌بندی علمی edit
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: گوشت‌خوارسانان
تیره: سگان
تبار: سگ‌تباران
سرده: سگ‌ها (سرده)
گونه:
C. lupus
نام دوبخشی
Canis lupus
زیرگونه‌ها

متعدد و مورد بحث

محدوده فعلی و تاریخی زیرگونه‌های وحشی Canis lupus (گرگ). این نقشه از زیرگونه‌های گسترده‌تر گرگ آمریکای شمالی بر اساس طبقه‌بندی نوواک (۱۹۹۵) استفاده می‌کند،[۲][۳] اما برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به نقشه‌ای که در بخش آمریکای شمالی آمده است نیز مراجعه کنید.

۳۸ زیرگونه از گرگ (نام علمی: Canis lupus) وجود دارد که در کتاب گونه‌های پستانداران جهان (۲۰۰۵، ویرایش سوم) فهرست شده‌اند. این زیرگونه‌ها در ۲۵۰ سال گذشته نام‌گذاری شده‌اند و از زمان نام‌گذاری آن‌ها تاکنون تعدادی از آن‌ها منقرض شده‌اند. زیرگونه اصلی گرگ‌ها، گرگ اوراسیا (Canis lupus lupus) است.

آرایه‌شناسی

در سال ۱۷۵۸، گیاه‌شناس و جانورشناس سوئدی، کارل لینه، در اثر خود به نام سامانه طبیعت، نام‌گذاری دودویی یا نام‌گذاری دوکلمه‌ای گونه‌ها را معرفی کرد. Canis واژه‌ای لاتین به معنای «سگ» است[۴] و لینه در این سرده، گوشت‌خواران سگ‌مانند از جمله سگ‌های اهلی، گرگ‌ها و شغال‌ها را فهرست کرد. او سگ اهلی را با نام Canis familiaris طبقه‌بندی کرد و در صفحه بعد، گرگ را با نام Canis lupus دسته‌بندی نمود.[۱] لینه سگ را گونه‌ای جدا از گرگ در نظر گرفت، به دلیل تفاوت‌هایی در سر، بدن و cauda recurvata (دم رو به بالا) که در هیچ‌یک از دیگر اعضای خانواده سگان یافت نمی‌شود.[۵]

در سال ۱۹۹۹، مطالعه‌ای بر روی دی‌ان‌ای میتوکندریایی نشان داد که سگ اهلی ممکن است از چندین جمعیت گرگ به وجود آمده باشد. در این مطالعه همچنین مطرح شد که «نژادهایی» مانند دینگو و سگ آوازخوان گینه نو در زمانی شکل گرفته‌اند که جمعیت‌های انسانی از یکدیگر بیشتر جدا و منزوی بوده‌اند.[۶] در ویرایش سوم کتاب گونه‌های پستانداران جهان که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، جانورشناس دابلیو. کریستوفر ووزنکرافت در زیرگونه‌های گرگ با نام علمی Canis lupus، حدود ۳۶ زیرگونه وحشی را فهرست کرد و دو زیرگونه دیگر نیز پیشنهاد داد: familiaris (سگ اهلی)، معرفی‌شده توسط لینه در سال ۱۷۵۸ و dingo، معرفی‌شده توسط مایر در سال ۱۷۹۳.

وورنکرافت همچنین hallstromi (سگ آوازخوان گینه نو) را به عنوان نام مترادف رده‌بندی‌شده برای دینگو در نظر گرفت. او به مطالعه دی‌ان‌ای میتوکندریایی به عنوان یکی از راهنماها در تصمیم‌گیری خود اشاره کرده و همه ۳۸ زیرگونه را زیر نام عمومی «گرگ» طبقه‌بندی کرده بود، که زیرگونه اصلی در این دسته‌بندی، گرگ اوراسیا (Canis lupus lupus) بود؛ بر پایه نمونه‌ای که لینه در سوئد بررسی کرده بود.[۷] با این حال، طبقه‌بندی برخی از این سگ‌سانان به عنوان گونه یا زیرگونه در سال‌های اخیر به چالش کشیده شده است.

فهرست زیرگونه‌های موجود

زیرگونه‌های زنده توسط MSW3 تا تاریخ ۲۰۰۵ شناسایی شدند و به گروه گرگ‌های دنیای قدیم و دنیای جدید تقسیم می‌شوند:

اوراسیا و استرالیا

زیرگونه‌های اوراسیا و استرالزی
زیرگونه تصویر
C. l. albus

گرگ توندرا
C. l. arabs

گرگ عربی
C. l. campestris

گرگ استپی
C. l. chanco

گرگ هیمالیایی
C. l. chanco

گرگ مغولی
C. l. dingo
دینگو و سگ آوازخان گینهٔ نو
C. l. familiaris

سگ اهلی
C. l. lupus

گرگ اوراسیا

(زیرگونهٔ نماد)
C. l. pallipes

گرگ ایرانی

آمریکای شمالی

توزیع زیرگونه‌های گرگ آمریکای شمالی بر اساس طبقه‌بندی گلدمن (۱۹۴۴) و هال (۱۹۸۱). هال زیرگونهٔ Canis lupus griseoalbus را از زیرگونهٔ Canis lupus occidentalis گلدمن جدا کرد. این زیرگونه‌ها در ویرایش سوم گونه‌های پستانداران جهان، ۲۰۰۵ گنجانده شده‌اند.
زیرگونه‌های آمریکای شمالی
زیرگونه‌ها تصویر
C. l. arctos

گرگ شمالگان
C. l. baileyi

گرگ مکزیکی
C. l. columbianus

گرگ بریتیش کلمبیا
C. l. crassodon

گرگ جزیره ونکوور
C. l. familiaris

سگ اهلی
C. l. hudsonicus

گرگ خلیج هادسون
C. l. irremotus

گرگ کوه‌های راکی شمالی
C. l. labradorius

گرگ لابرادور
C. l. ligoni

گرگ مجمع‌الجزایر الکساندر
C. l. lycaon

گرگ شرقی
C. l. mackenzii

گرگ رود مکنزی
C. l. manningi

گرگ جزیره بافین
C. l. occidentalis

گرگ شمال غرب
C. l. orion

گرگ گرینلند
C. l. pambasileus

گرگ داخلی آلاسکا
C. l. nubilus

گرگ دشت‌های بزرگ
C. l. rufus

گرگ سرخ
C. l. tundrarum

گرگ توندرایی آلاسکا

فهرست زیرگونه‌های منقرض شده

زیرگونه‌های فسیل
زیرگونه‌ها تصویر
C. l. maximus
C. l. spelaeus
گرگ غار
زیرگونهٔ ایتالیایی از پلیستوسن پسین و بدون نام

زیرگونه‌های شناخته شده توسط گونه‌های پستانداران جهان تا پیش از سال ۲۰۰۵ که در طول ۱۵۰ سال گذشته منقرض شده‌اند:

زیرگونه‌ها تصویر
C. l. alces

گرگ شبه‌جزیره کنای
C. l. beothucus

گرگ نیوفاندلند
C. l. bernardi

گرگ برنارد
C. l. floridanus

گرگ سیاه فلوریدا
C. l. fuscus

Cascade Mountains wolf

C. l. gregoryi

گرگ دره می‌سی‌سی‌پی
C. l. griseoalbus
گرگ مانیتوبا
C. l. hattai

گرگ هوکایدو
C. l. hodophilax

گرگ هنشو
C. l. mogollonensis

Mogollon Mountains wolf

C. l. monstrabilis

گرگ تگزاس
C. l. youngi


گرگ کوه‌های راکی جنوبی

زیرگونه‌های کشف شده پس از انتشار گونه‌های پستانداران جهان در سال ۲۰۰۵ که طی ۱۵۰ سال گذشته منقرض شده‌اند:

زیرگونه‌ها تصویر
Canis lupus cristaldii



گرگ سیسیلی

زیرگونه‌های مورد بحث

اوراسیا

آمریکای شمالی

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 Linnæus, Carl (1758). Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I (به لاتین) (10th ed.). Holmiæ (Stockholm): Laurentius Salvius. pp. 39–40. Retrieved November 23, 2012.
  2. Nowak, R. M. (1995). "Another look at wolf taxonomy" (PDF). In Carbyn, L. N.; Fritts, S. H.; D. R. Seip (eds.). Ecology and conservation of wolves in a changing world: proceedings of the second North American symposium on wolves. Edmonton, Canada: Canadian Circumpolar Institute, University of Alberta. pp. 375–397.
  3. Chambers SM, Fain SR, Fazio B, Amaral M (2012). "An account of the taxonomy of North American wolves from morphological and genetic analyses". North American Fauna. 77: 1–67. doi:10.3996/nafa.77.0001.
  4. هارپر، دوگلاس. "canine". واژه‌نامه ریشه‌شناسی زبان انگلیسی برخط.
  5. Clutton-Brock, Juliet (1995). "2-Origins of the dog". In Serpell, James (ed.). The Domestic Dog: Its Evolution, Behaviour and Interactions with People. Cambridge University Press. pp. 7–20. ISBN 0-521-41529-2.
  6. Wayne, R.; Ostrander, Elaine A. (1999). "Origin, genetic diversity, and genome structure of the domestic dog". BioEssays. 21 (3): 247–257. doi:10.1002/(SICI)1521-1878(199903)21:3<247::AID-BIES9>3.0.CO;2-Z. PMID 10333734. S2CID 5547543.
  7. Wozencraft, W.C. (2005). "Canis lupus". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 575–577. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.

پیوند به بیرون