فهرست سیاه هالیوود

این عکس، اعضای گروه «ده هالیوودی» را نشان می‌دهد که در سال ۱۹۵۰ مقابل دادگاهی در واشینگتن دی.سی. تجمع کرده‌اند. «ده هالیوودی» اشاره به نخستین فهرست سیاه هالیوود دارد که در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۷ منتشر شد و نام ده فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان چپ در آن به چشم می‌خورد که به دلیل امتناع از پاسخ به سوالات در برابر کمیته فعالیت‌های ضد آمریکایی مجلس نمایندگان به توهین به کنگره متهم شدند.^[۱]

فهرست سیاه هالیوود (به انگلیسی: Hollywood blacklist)، به منع کار افراد مظنون به کمونیست بودن در صنعت سرگرمی ایالات متحده در میانهٔ قرن بیستم گفته می‌شود. این فهرست هم‌زمان با آغاز جنگ سرد و موج ترس سرخ شکل گرفت و تولیدات سرگرمی در هالیوود، نیویورک و مناطق دیگر را تحت تأثیر قرار داد. بازیگران، فیلم‌نامه‌نویسان، کارگردانان، موسیقی‌دانان و دیگر حرفه‌ای‌های این صنعت صرفاً به دلیل عضویت فعلی یا گذشته در حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا یا حتی اتهام عضویت یا همدلی با آن و همچنین به علت امتناع از همکاری با تحقیقات کنگره یا اف‌بی‌آی دربارهٔ فعالیت‌های حزب، از کار محروم می‌شدند.^[۲]^[۳]

حتی در دوره‌ای که این فهرست سخت‌گیرانه‌ترین اجرا را داشت (اواخر دههٔ ۱۹۴۰ تا اواخر دههٔ ۱۹۵۰)، به‌ندرت به شکل رسمی و آشکار اعلام می‌شد و به‌سختی قابل اثبات بود. این وضعیت در عمل نتیجهٔ تصمیم‌های متعدد مدیران استودیوها بود و پشتوانهٔ قانونی مشخصی نداشت. با این حال، فهرست سیاه مستقیماً به حرفه و درآمد ده‌ها نفر از فعالان سینما، تلویزیون و رادیو آسیب زد یا آن را از بین برد. اگرچه این فهرست تاریخ پایان رسمی نداشت اما به‌طور کلی در حدود سال ۱۹۶۰ تضعیف شد؛ یعنی دقیقاً همان سالی که دالتون ترامبو—عضو حزب کمونیست آمریکا بین ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۸ و یکی از «ده هالیوودی» — به صورت رسمی توسط توسط اتو پرمینگر برای نوشتن فیلم‌نامهٔ خروج (۱۹۶۰) استخدام شد.^[۴] چند ماه بعد، کرک داگلاس، تهیه‌کننده و بازیگر اصلی فیلم اسپارتاکوس (۱۹۶۰) که استنلی کوبریک آن را کارگردانی کرده بود به صورت رسمی اعلام کرد که ترامبو فیلم‌نامهٔ آن را نوشته است.^[۵] با وجود این نقطهٔ عطف در سال ۱۹۶۰، بسیاری از هنرمندان فیلم که در فهرست سیاه بودند، همچنان تا سال‌ها بعد برای یافتن کار با دشواری روبه‌رو بودند.

منابع

↑ Gordon, Bernard (1999). Hollywood Exile, or How I Learned to Love the Blacklist. Austin, TX: University of Texas Press. p. ix. ISBN 0-292-72827-1.
↑ Schwartz, Richard A. (1999). "How the Film and Television Blacklists Worked". Florida International University. Archived from the original on 2011-07-19. Retrieved 2010-03-03.
↑ Caute, David (1979). The Great Fear: The Anti-Communist Purge Under Truman and Eisenhower. Touchstone. p. 530. ISBN 0-671-24848-0. Most of the victims were never explicitly informed why they could no longer find work.
↑ Nordheimer, Jon (September 11, 1976). "Dalton Trumbo, Film Writer, Dies. Oscar Winner Had Been Blacklisted". The New York Times.
↑ Kirk Douglas, "My Spartacus Broke All the Rules" بایگانی‌شده در ۲۰۱۵-۱۱-۱۰ توسط Wayback Machine, The Daily Telegraph

[1] Gordon, Bernard (1999). Hollywood Exile, or How I Learned to Love the Blacklist. Austin, TX: University of Texas Press. p. ix. ISBN 0-292-72827-1.

[2] Schwartz, Richard A. (1999). "How the Film and Television Blacklists Worked". Florida International University. Archived from the original on 2011-07-19. Retrieved 2010-03-03.

[3] Caute, David (1979). The Great Fear: The Anti-Communist Purge Under Truman and Eisenhower. Touchstone. p. 530. ISBN 0-671-24848-0. Most of the victims were never explicitly informed why they could no longer find work.

[Trumbo_obit-4] Nordheimer, Jon (September 11, 1976). "Dalton Trumbo, Film Writer, Dies. Oscar Winner Had Been Blacklisted". The New York Times.

[5] Kirk Douglas, "My Spartacus Broke All the Rules" بایگانی‌شده در ۲۰۱۵-۱۱-۱۰ توسط Wayback Machine, The Daily Telegraph

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]