فیلکو
| صنعت | الکترونیک تولید |
|---|---|
| بنا نهاده | ۱۸۹۲ |
| دفتر مرکزی | فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا |
| محدودهٔ فعالیت | جهانی |
| محصولات | لوازم الکترونیکی مصرفی |
| مادر | فیلیپس الکترولوکس |
| وبگاه | |
فیلکو (انگلیسی: Philco) شرکت الکترونیکی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۲ تأسیس شد.
فیلکو پیشگام در تولید باتری، رادیو و تلویزیون بود. در سال ۱۹۶۱، این شرکت توسط فورد خریداری شد و از سال ۱۹۶۶ به «فیلکو-فورد» تغییر نام داد. فورد در سال ۱۹۷۴ این شرکت را به جیتیئی فروخت و در سال ۱۹۸۱ توسط فیلیپس خریداری شد که در سال ۱۹۸۷ به یکی از شرکتهای تابعه شرکت هلندی فیلیپس تبدیل شد. در آمریکای شمالی، برند فیلکو متعلق به فیلیپس است. در سایر بازارها، برند فیلکو اینترنشنال متعلق به الکترولوکس است.
در اوایل دهه ۱۹۲۰، فیلکو باتریهای ذخیرهسازی، واحدهای حذف باتری «سوکت پاور» (ترانسفورماتورهای دوشاخهای) و شارژرهای باتری تولید میکرد. با اختراع لوله یکسوکننده، که امکان تغذیه رادیوها از طریق پریز برق را فراهم میکرد، در سال ۱۹۲۸، فیلکو وارد تجارت رادیو شد. آنها به دنبال دیگر تولیدکنندگان رادیو مانند آرسیای، اتواتر-کنت، زنیت الکترونیکس، فرشمن مسترپیس، فادا رادیو و ایاچ گریبی وارد عرصه رادیوهای باتریدار شدند. تا پایان سال ۱۹۳۰، آنها رادیوهای بیشتری نسبت به هر تولیدکننده دیگری میفروختند، موقعیتی که بیش از ۲۰ سال در اختیار داشتند.
فیلکو رادیوها و تلویزیونهای نمادین زیادی ساخت، از جمله رادیو چوبی کلاسیک به شکل کلیسای جامع دهه ۱۹۳۰ و سری گیرندههای تلویزیونی پردیکتا دهه ۱۹۵۰.
فیلیو فارنزورث، که به خاطر اختراع اولین سیستم تلویزیونی تمام الکترونیکی کاملاً کاربردی (ثبت اختراع ایالات متحده ۱٬۷۷۳٬۹۸۰، ثبت شده در ۷ ژانویه ۱۹۲۷) شناخته میشود، از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ در فیلکو کار کرد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Philco». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۲۱.