فیلیپ اول، کنت ساووی

فیلیپ اول، کنت ساووی
کنت‌ها و دوک‌های ساوی
سلطنت	۱۲۶۸–۱۲۸۵
پیشین	پیتر دوم، کنت ساووی
جانشین	آمادئوس پنجم
زاده	۱۲۰۷ ایگوبل
درگذشته	۱۶ اوت ۱۲۸۵
همسر(ان)	آدلاید، کنتس پالاتین بورگاندی
پدر	توماس، کنت ساووی
مادر	مارگارت ژنو

فیلیپ اول، کنت ساووی (انگلیسی: Philip I, Count of Savoy; 1207 – ۱۶ اوت ۱۲۸۵) از سال ۱۲۶۸ تا ۱۲۸۵ کنت ساووی بود. پیش از این، او اسقف والانس (۱۲۴۱–۱۲۶۷) و اسقف اعظم لیون (۱۲۴۵–۱۲۶۷) بود.

فیلیپ، به گفته ساموئل گیشن، پسر توماس اول، کنت ساووی، آئوستا و مورین، و همسرش، مارگارت یا شاید بئاتریس بود که دختر کنت ژنو، ویلیام اول، و بانوی فوسینی، بئاتریس بود. توماس اول ساووا، به گفته مورخ فرانسوی ساموئل گیشنون، در کتاب «تاریخچه شجره‌نامه خانه سلطنتی ساووا»، تنها فرزند ذکور هشتمین کنت ساووا و کنت آئوستا و موریانا و مارکی ایتالیا، اومبرتو سوم، ملقب به قدیس و بئاتریس ماکون بود که دختر ژرار اول، کنت ماکون و وین و مورت دو سالینس، دختر ارباب سالینس، گوشر چهارم و همسرش بود که نام و اجدادش ناشناخته است.

فیلیپ به عنوان هشتمین پسر کنت توماس اول ساووی، برای یک حرفه کلیسایی مقدر شد و به زودی مناصب مهمی را در فلاندر به دست آورد. در سال ۱۲۲۹ او اسقف شماس متز بود. فیلیپ به همراه همه برادرانش که هنوز زنده اند (آمدئوس، آیمو، دبلیو الکتوس والنتوس، توماس، پتروس، بونیفاسیوس و فیلیپوس) در سند شماره ۷۶ ذکر شده است.

پدرش توماس اول در مارس ۱۲۳۳ درگذشت. مرگ توماس یکم در سال ۱۲۳۲ رخ داده است. برادرش آمادئوس، پسر ارشد، جانشین توماس اول به عنوان آمادئوس چهارم شد.

در سال ۱۲۳۸، برادرش آمادئوس چهارم، وصیت نامه ای تنظیم کرد که در آن مشخص کرد که در غیاب وارث مرد، وارث او برادرش توماس سپس فیلیپ و سپس پیتر است، با این بند که آنها و کسانی که پدر خود را دارند، باید بدهی خود را بپردازند.

در سال ۱۲۳۹، فیلیپ، اسقف متز به همراه مادرش (پدرخوانده‌اش) و برادرانش آمادئوس چهارم و بونیفاس، اسقف بللی، به مارگارت، کنتس کیبورگ، که به ترتیب دختر و خواهرشان بود، کمک مالی کردند، همان‌طور که در سند شماره ۱۲۳ پیتر در زوایت، گراف فون ساوین، مارکگراف در ایتالیا تأیید شده است.

فیلیپ در سال ۱۲۳۹ به عنوان اسقف لوزان، سپس در سال ۱۲۴۵ به عنوان اسقف والانس و در نهایت، در سال ۱۲۴۶ به عنوان اسقف اعظم لیون انتخاب شد. او در فلاندر، فرانسه و انگلستان دارای مناصب مذهبی بود، اما طبق رسم آن زمان، مجبور به پذیرش دستورات مقدس نبود.

در سال ۱۲۶۴، خواهرش، بئاتریس، کنتس همسر پروونس و فورکالکویر، برادران، بونیفاس، اسقف اعظم کانتربری و پیتر را به عنوان وارثان خود نامزد کرد.

پس از کناره‌گیری از دغدغه‌های کلیسایی، در سال ۱۲۶۷ با کنتس چهل و هشت ساله بورگوندی، آلیس مرانیا (۱۲۰۹–۱۲۷۹)، یا آدلاید اول بورگوندی ازدواج کرد. همان‌طور که از سند قرارداد ازدواج قید شده توسط والدین، که در تاریخ شجره‌نامه سیرهای سالین (بزانسون) گزارش شده است، برمی‌آید، دختر اول، آلیس یا آدلاید، دختر ارشد دوک آندکس و مرانیا و همسر کنت بورگوندی، اتو اول آندکس و مرانیا و همسر اولش، کنتس بورگوندی، بئاتریس دوم بود که دختر دوم کنت بورگوندی و برای مدت کوتاهی نیز کنت لوکزامبورگ، اتو اول و همسرش ("داستان امپراتور هراکلس و فتح سرزمین‌های اوترمر")، ادامه‌دهنده) مارگارت بلویس تأیید شده است؛ آلیس یا آدلاید بیوه هیو از شالون بود که به او ۱۲ فرزند داده بود. اگرچه او شصت سال داشت و همیشه با مشکلات کلیسایی، اما مسالمت‌آمیز، زندگی کرده بود، اما مجبور شد زمام امور شهرستان را به دست بگیرد، زیرا آلیس یا آدلاید وظیفه حکومت را به او سپرده بود. در سال ۱۳۶۷ پسرش، اتو، ناپدری خود را به عنوان کنت بورگوندی می‌شناسد. سال بعد، دوک بورگوندی و پادشاه اسمی تسالونیکی نیز فیلیپ ساووی را به عنوان کنت بورگوندی به رسمیت شناخت، همان‌طور که در نامه‌ای به راهب بزرگ کلونی طبق سند شماره ۵۱۵۶ قابل خواندن است.

سال بعد، پس از مرگ برادرش، پتر دوم ساووی، که در ۱۲ مه ۱۲۶۸ رخ داد، او همچنین عنوان کنت ساووی را به ارث برد، همان‌طور که پتر در آخرین وصیت‌نامه‌اش بیان کرده بود، جایی که او درخواست کرده بود در هاتکومب دفن شود و برادرش فیلیپ را به عنوان جانشین خود در شهرستان تعیین کرده بود و همچنین میراث‌های مختلف را برای سایر بستگانش مشخص کرده بود، طبق سند شماره ۷۴۹ از پتر در زویت، گراف فون ساوویِن، مارکگراف به زبان ایتالیایی، که او یک متمم به آن اضافه کرده بود، در کتاب خاطرات و اسناد منتشر شده توسط انجمن تاریخ و باستان‌شناسی ژنو - جلد ۷ گزارش شده است، جایی که او تصریح کرده بود که وارثان او برادرش فیلیپ و دخترش بئاتریس هستند. فیلیپ، مورات و برن را به ایالت‌های خود اضافه کرد و برای تصرف این متصرفات در سوئیس، مجبور شد با رودولف، کنت هابسبورگ، بنیانگذار خاندان اتریش، که به عنوان پادشاه رومی‌ها انتخاب و در اکتبر ۱۲۷۳ تاجگذاری کرده بود، بجنگد. او مبارزه‌ای تلخ را رهبری کرد که او را به پادشاه فرانسه، فیلیپ جسور، نزدیک‌تر کرد و در نهایت، با صلح لوزان، به یک راه‌حل آبرومندانه دست یافت.

فیلیپ در ایگوبل، ساووی، به عنوان هشتمین و آخرین پسر کنت توماس اول ساووی و مارگارت ژنو متولد شد. خانواده‌اش او را برای یک حرفه روحانی آماده کردند. در سال ۱۲۳۶، برادرش ویلیام توانست از نفوذ خود در هنری سوم انگلستان استفاده کند تا فیلیپ را در کلیساهای هیلینگدون، آکسنی و گدینگتون به مقام اسقفی برساند. در سال ۱۲۴۰، او با حمایت برادرش پیتر به عنوان اسقف لوزان انتخاب شد، اما مجبور به استعفا شد. در عوض، او در سال ۱۲۴۱ اسقف والانس شد. برادرش توماس، فیلیپ را به عنوان صدراعظم فلاندر و رئیس کلیسای سنت دوناتین دو بروژ منصوب کرد.

در سال ۱۲۴۳، در حالی که هنری در گاسکونی می‌جنگید، فیلیپ خواهرش بئاتریس ساووی و خواهرزاده‌اش سانچیا پرووانس را برای دیدار با النور، هنری و نوزاد تازه متولد شده‌شان بئاتریس همراهی کرد. این امر پادشاه محاصره شده را چنان شاد کرد که هدایای بیشتری به اسقف داد.

در سال ۱۲۴۴، پاپ اینوسنت چهارم از رم گریخت و فیلیپ برادرش، کنت آمادئوس چهارم ساووی، را متقاعد کرد که اجازه دهد پاپ از ساووی عبور کند. فیلیپ پاپ را تا لیون همراهی کرد و سپس برای اطمینان از امنیت او نزد او ماند. پاپ اینوسنت در سال ۱۲۴۵ انتخاب فیلیپ را به عنوان اسقف اعظم لیون تضمین کرد.

در حالی که در آنجا بود، فیلیپ سیاست‌های خانوادگی خود مبنی بر حکومت از طریق تجارت را ادامه داد. در سال ۱۲۴۸، او با آیمار سوم والنتینویس مذاکره کرد تا مالیاتی را که بازرگانان برای مواد غذایی که از سرزمین‌های او عبور می‌کردند، پرداخت می‌کردند، کاهش دهد و در چند سال بعد، به شهرهای سراسر منطقه امتیاز داد.

هنگامی که فیلیپ، برخلاف انتظارات، وارث بعدی ایالت ساووی شد، در ۱۲ ژوئن ۱۲۶۷ از مناصب کلیسایی خود دست کشید و با کنتس آدلاید از بورگوندی ازدواج کرد. او در سال ۱۲۶۸ کنت ساووی شد و در سال ۱۲۷۲ نیز کنت برس را به دست آورد. در حالی که او در ابتدا در گسترش قدرت ساووی موفق بود، در سال ۱۲۸۲ با ائتلافی از شاه رودولف اول، چارلز آنژو (که همچنین کنت پرووانس بود)، دوفین وینوا و کنت‌های ژنو روبرو شد.

طبق وصیت‌نامه او، خواهرزاده‌اش ملکه النور از پرووانس و پسرش شاه ادوارد اول انگلستان به عنوان داوران املاک او منصوب شدند. آنها برادرزاده‌اش، آمادئوس، را به عنوان جانشین او منصوب کردند. فیلیپ در سال ۱۲۸۵ بدون فرزند در روسیون درگذشت.

• Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-05216-6.
• Michel, ed. (1885). Rôles gascons. Paris.
• Monier, R. (1948). Les Institutions financières du comté de Flandre du XI siècle à 1384. Paris.
• Shacklock, Antonia (2021). "Henry III and the Native Saints". In Spencer, Andrew; Watkins, Carl (eds.). Thirteenth Century England XVII: Proceedings of the Cambridge Conference, 2017. The Boydell Press. pp. 23–40.
• Taylor, Arnold (1985). Studies in Castles and Castle-Building. London: Hambledon Press. ISBN 0-907628-51-6.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Philip I, Count of Savoy». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵.