قانون اسرائیل

دیوان عالی اسرائیل، جشن پنجاهمین سالگرد

قانون اسرائیل (انگلیسی: Israeli law)، عمدتاً مبتنی بر یک سیستم حقوقی کامن لا است، اگرچه همچنین بازتاب دهنده تنوع تاریخ اسرائیل (۱۹۴۸–اکنون) قلمرو اسرائیل در طول صد سال گذشته (که در زمان‌های مختلف قبل از استقلال تحت امپراتوری عثمانی و سپس [[قیمومت بریتانیا بریتیش] نظام‌های حقوقی[گل]) و همچنین سیستم‌های اصلی قیمومت بریتانیا بر فلسطین است. اسرائیل]]. نظام حقوقی اسرائیل مبتنی بر کامن لا است که وجوهی از قانون مدنی (نظام قانونی) را نیز در خود جای داده است. منشور استقلال اسرائیل ادعا کرد که یک قانون اساسی اسرائیل رسمی نوشته خواهد شد،[۱] در عوض، قانون اساسی اسرائیل (عبری: חוקי היסוד‎، آوانگاری: ḥuqe ha-yesod) به عنوان حقوق اساسیهای کشور عمل می‌کند. اساسنامه‌های تصویب شده توسط کنست، به ویژه قوانین اساسی، چارچوبی را فراهم می‌کند که توسط رویه قضایی و دانش نظر حقوق سیاسی غنی می‌شود. تأثیرات خارجی و تاریخی بر قوانین امروزی اسرائیل متنوع است و شامل Mecelle (عبری: מג'לה‎؛ قانون مدنی امپراتوری عثمانی) و قانون مدنی آلمان، و قوانین دینی یهودی در هلاخا و احکام اسلام] بیشتر است. از حقوق خانواده)، و حقوق بریتانیا حقوق عمومی. دادگاه‌های اسرائیل در سال‌های اخیر تحت تأثیر حقوق ایالات متحده آمریکا و قانون کانادا قرار گرفته‌اند.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ ...WE DECLARE that, with effect from the moment of the termination of the Mandate being tonight, the eve of Sabbath, the 6th Iyar, 5708 (15th May, 1948), until the establishment of the elected, regular authorities of the State in accordance with the Constitution which shall be adopted by the Elected Constituent Assembly not later than the 1st October 1948
  2. ↑ Ruth Levush (15 January 2001). "Features – A Guide to the Israeli Legal System". LLRX. Retrieved 7 May 2017.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ قانون اسرائیل موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.