قانون تقدس

قانون تقدس (انگلیسی: Holiness code)، کد قدوسیت، در نقد کتاب مقدس برای اشاره به سفر لاویان فصل‌های ۱۷ تا ۲۶ و گاهی برای عباراتی در سایر کتب پنج‌گانه تورات، به ویژه سفر اعداد و سفر خروج استفاده می‌شود. این اصطلاح به دلیل استفاده مکرر از کلمه مقدس زبان عبری: (عبری: קדוש‎ qəḏōš[۱]).[۲] «قادوس» معمولاً به عنوان «مقدس» ترجمه می‌شود، اما در اصل به معنای «جدا شده» بوده و معانی مرتبط با آن «ویژه»، «پاک/خالص»، «تمام» و «کامل» است.[۱]

تعریف

اصطلاح «منبع تقدس» یا همان کد قدوسیت (Holiness Source / Holiness Code) ، معمولاً با حرف H شناخته می‌شود، یک بخش خاص از سفر لاویان در تنخ است.


جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 Post, J.J.H. (2019). Gerechtigheid en recht: Bijbelse kernbegrippen juridisch belicht (به هلندی). Utrecht: Uitgeverij KokBoekencentrum. p. 149. ISBN 9789043532259. Retrieved 8 January 2022.
  2. ↑ Jan Joosten (1996). People and Land in the Holiness Code: An Exegetical Study of the Ideational Framework of the Law in Leviticus 17-26. BRILL. ISBN 90-04-10557-3.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.