قانون شهروندی اسرائیل

Citizenship Law, 5712-1952 חוק האזרחות, התשי"ב-۱۹۵۲‎
کنست
مصوبه	SH 95 146
قلمرو اجرایی	Israel
وضع‌شده توسط	2nd Knesset
تاریخ وضع	1 April 1952[۱]
تاریخ تقدیم لایحه	14 July 1952[۱]
تاریخچه تصویب قانون
شور اول	۲۰ نوامبر ۱۹۵۱
شور دوم	۲۵–۲۶ مارس ۱۹۵۲
شور سوم	1 April 1952[۲]
برگشت(ها)
Palestinian Citizenship Order 1925
وضعیت: اعمال اصلاحات کلی

قانون شهروندی اسرائیل (انگلیسی: Israeli citizenship law)، اسرائیل دارای دو قانون اولیه است که الزامات شهروندی را تنظیم می‌کند، قانون شهروندی ۱۹۵۰ قانون بازگشت و ۱۹۵۲.

[[چه کسی یهودی است؟]] حق نامحدودی برای علیا (صهیونیسم) و شهروندی اسرائیل دارد. افرادی که در داخل کشور متولد می‌شوند در صورت تولد حداقل یکی از والدین تابعیت خود را دریافت می‌کنند. خارجیان غیریهودی می‌توانند پس از حداقل سه سال اقامت در آنجا با داشتن اقامت دائمی و نشان دادن مهارت در زبان عبری تابعیت شوند. علاوه بر این، غیریهودیان تابعیت شده ملزم به ترک تابعیت قبلی خود هستند، در حالی که مهاجران یهودی مشمول این الزام نیستند.

قلمرو اسرائیل مدرن قبلاً قیمومت بریتانیا بر فلسطین به‌عنوان بخشی از اموریت اتحادیه ملل برای فلسطین بود و ساکنان محلی شخص حفاظت‌شده بریتانیا بودند. انحلال فرمانروایی در سال ۱۹۴۸ و درگیری اسرائیل و اعراب مجموعه ای از شرایط پیچیده شهروندی را برای ساکنان غیر یهودی منطقه ایجاد کرد که همچنان حل نشده باقی مانده است. در حالی که قبل از ۱۹۴۸ مردم فلسطینی ساکنان عرب دوره فرمانروایی سابق و فرزندان آنها که در اسرائیل زندگی می‌کردند در سال ۱۹۸۰ تابعیت اسرائیل اعطا شدند، ساکنان کرانه باختری و نوار غزه عمدتاً بدون تابعیت در نظر گرفته می‌شوند.

• سامری‌ها