قربانی عید پسح

قربانی عید فصح (انگلیسی: Passover sacrifice), (عبری: קרבן פסח‎، آوانگاری: Qorban Pesaḥ)، همچنین به عنوان ""بره عید پسح" شناخته می‌شود، (عبری: קרבן פסח‎، آوانگاری: Qorban Pesaḥ)، همچنین به عنوان ""بره عید" یا ""بره پسح" شناخته می‌شود. کوربان است که تورات بنی‌اسرائیلها را به ذبح آیینی در غروب ۱۴ نیسان، قبل از پسح ۱۵ نیسان اجباری می‌کند و در شب اول تعطیلات با بره سبزیجات تلخ و مصا می‌خورند. طبق تورات، اولین بار در شب خروج بنی‌اسرائیل از مصر عرضه شد. این قربانی اگرچه در زمان‌های قدیم توسط یهودیان انجام می‌شد، اما امروزه توسط اکثریت قریب به اتفاق یهودیت خاخامی انجام نمی‌شود، بلکه بخشی از فلاشا، قرائیم و سامری‌ها انجام می‌شود.

در تورات، خون این قربانی که بر روی چارچوب درهای بنی‌اسرائیل نقاشی شده بود، قرار بود نشانه‌ای برای خدا باشد، هنگامی که آن شب از سرزمین عبور می‌کرد تا نخست‌زاده مردم مصر را بکشد، که او باید از کنار خانه‌های بنی‌اسرائیل عبور کند (خروج ۱۲:۱–۲۸). در میشنا این «عید فصح مصر» (Pesaḥ Miẓrayim در M.پسح ix. 5) نامیده می‌شود. همچنین مقرر شده بود (سفر خروج ۱۲:۲۴–۲۷) که این مراسم باید سالانه برای همیشه پس از ورود بنی‌اسرائیل به سرزمین موعودشان تکرار شود. خروج ۱۲:۲۵ «هنگامی که به سرزمینی که خداوند به شما خواهد داد، همانطور که وعده داده است، رسیدید، این عبادت را بجا آورید» (NKJV). این به اصطلاح «پساح دوروت»، عید فصح نسل‌های بعدی (میشنا پسح ال. سی)، از بسیاری جهات با عید فصح مصر (پساح میثرائیم) متفاوت است.

خداوند در بیابان سینا، در اولین ماه نو سال دوم پس از خروج از سرزمین مصر، با موسی سخن گفت و گفت: بگذارید قوم اسرائیل قربانی فصح را در زمان معین آن تقدیم کنند: آن را در روز چهاردهم این ماه، هنگام غروب، در زمان معین آن تقدیم کنید؛ آن را مطابق با تمام آیین‌ها و قوانین آن تقدیم کنید

— سفر اعداد ۹: ۱–۳، JPS ترجمه