قرن آسیا

چین و هند بزرگ‌ترین جمعیت‌های جهان را دارند و انتظار می‌رود از نظر اقتصادی به سرعت رشد کنند.

قرن آسیا یا قرن آسیایی (به انگلیسی:Asian Century) اشاره به تسلط پیش‌بینی‌شده فرهنگ و قدرت سیاسی آسیا در اقتصاد جهانی دارد. این تسلط با فرض اینکه روندهای جمعیتی و اقتصادی خاصی ادامه داشته باشند ممکن خواهد بود. مفهوم قرن آسیایی به موازات توصیف قرن نوزدهم به عنوان قرن امپراتوری بریتانیا و قرن بیستم به عنوان قرن آمریکا است.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ توسط بانک توسعه آسیایی نشان داد که ۳ میلیارد آسیایی (بنابراین ۵۶٫۶٪ از ۵٫۳ میلیارد جمعیت کل آسیا تا سال ۲۰۵۰) می‌توانند از استانداردهای زندگی مشابه با اروپاییان امروزی برخوردار باشند و این منطقه می‌تواند بیش از نیمی از تولید کل جمعیت جهان را تشکیل دهد.[۱]

اهمیت و تأکید روزافزون بر وحدت و اتحاد در آسیا، و همچنین روابط رو به رشد و مترقی میان کشورهای این منطقه، ایجاد یک «قرن بیست و یکم آسیایی» را تقویت می‌کند.[۲][۳][۴][۵][۶][۷]

خاستگاه این مفهوم

در سال ۱۹۲۴ میلادی، کارل هاوسهفر از اصطلاح «عصر اقیانوس آرام»[en ۱] استفاده نمود.[۸] عبارت قرن آسیا در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی به وجود آمد و به ملاقات سال ۱۹۸۸ میلادی دنگ شیائوپینگ رهبر عالی‌مقام چین و نخست‌وزیر هند راجیو گاندی نسبت داده می‌شود. در آن ملاقات دنگ اظهار داشت: «در سال‌های اخیر مردم می‌گویند که قرن آینده گویی مطمعنا قرن آسیا و اقیانوسیه خواهد بود. من با این دیدگاه مخالفم.[۹]» پیش از این رویداد، اصطلاح قرن آسیا در جلسه کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده و در سال ۱۹۸۵ میلادی ظاهر شد.[۱۰] اکنون این اصطلاح مرتباً توسط رهبران سیاسی آسیا استفاده می‌شود و اکنون یک اصطلاح رایج در رسانه‌های جمعی می‌باشد.

انتقادات به این مفهوم

با وجود پیش‌بینی‌هایی که قدرت اقتصادی و سیاسی فزاینده آسیا را پیش‌بینی می‌کند، مفهوم قرن آسیایی با انتقاداتی مواجه شده‌است. این احتمال که تداوم نرخ بالای رشد می‌تواند منجر به انقلاب، رکود اقتصادی و مشکلات زیست‌محیطی، به ویژه در سرزمین اصلی چین شود، از انتقادات اصلی مطرح شده‌است.[۱۱]

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. ↑ Pacific age

منابع

  1. ↑ Asia 2050: Realizing the Asian Century | Asian Development Bank. Adb.org. 26 March 2012. Retrieved 28 July 2012.
  2. ↑ "PM Yıldırım calls Asian countries on cooperation against terrorism". DailySabah.
  3. ↑ "Regional cooperation and integration benefits Asia and Pacific – Shamshad Akhtar". 23 November 2017.
  4. ↑ "Momentum for improving Japan-China relations | The Japan Times". The Japan Times.
  5. ↑ "South Korea, China foreign ministries encourage strong ties". DailySabah.
  6. ↑ Glaser, Bonnie S. (7 November 2017). "China's Rapprochement With South Korea". Foreign Affairs.
  7. ↑ "China, Asean to formulate strategic partnership vision towards 2030". The Straits Times (به انگلیسی). 13 November 2017.
  8. ↑ Cited in Hans Weigert, "Haushofer and the Pacific," Foreign Affairs, 20/4, (1942): p 735.
  9. ↑ Xiaoping, Deng (1993). Deng Xiaoping Wenxuan (Selected Works of Deng Xiaoping). Vol. 3, Beijing: Renmin chubansh. (People's Publishing House). p. 281.
  10. ↑ Security and Development Assistance. 1985. Retrieved 28 July 2012.
  11. ↑ "Coming out". The Economist. 23 March 2006.
  • Keillor, Bruce David (2007). Marketing in the 21st century. Westport, Conn.: Praeger. ISBN 978-0-275-99276-7.

برای مطالعه بیشتر

  • Mahbubani, Kishore (2009) The New Asian Hemisphere: The Irresistible Shift of Global Power to the East. PublicAffairs. شابک ‎۹۷۸۱۵۸۶۴۸۶۷۱۶ISBN ۹۷۸۱۵۸۶۴۸۶۷۱۶.

پیوند به بیرون

سخنرانی‌ها و بیانیه‌های سیاسی

پیش‌بینی‌ها

انتقادات

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.