قلعه آلبرشتسبورگ

Albrechtsburg
Albrechtsburg
قلعه آلبرشتس‌بورگ در مایسن، آلمان
قلعه آلبرشتسبورگ در آلمان واقع شده
قلعه آلبرشتسبورگ
موقعیت در نقشه آلمان
اطلاعات کلی
وضعیتحفظ شده (موزه)
سبک معماریگوتیک متأخر
موقعیتمایسن، زاکسن، آلمان
مختصات۵۱°۰۹′۵۸″ شمالی ۱۳°۲۸′۱۵″ شرقی / ۵۱٫۱۶۶۱۱°شمالی ۱۳٫۴۷۰۸۳°شرقی / 51.16611; 13.47083
مستاجرین کنونیکاخ‌ها، قلعه‌ها و باغ‌های ایالتی زاکسن
آغاز ساخت۱۴۷۱
پایان۱۵۲۴
تاریخ نوسازی۱۸۶۴–۱۸۷۰
مشتریارنست و آلبرشت (خاندان وتین)
مالکایالت آزاد زاکسن
طراحی و ساخت
معمارآرنولد فون وستفالن
وبگاه

قلعه آلبرشتس‌بورگ (به آلمانی: Albrechtsburg) یک بنای تاریخی در شهر مایسن در ایالت زاکسن آلمان است که به عنوان قدیمی‌ترین قلعه مسکونی در تاریخ معماری آلمان شناخته می‌شود. این قلعه که بر فراز صخره‌ای مشرف به رودخانه البه و در مجاورت کلیسای جامع مایسن بنا شده، نمادی از گذار معماری نظامی قرون وسطی به کاخ‌های مسکونی عصر رنسانس است.

تاریخچه و ساخت

ساخت این بنا در سال ۱۴۷۱ میلادی به دستور مشترک برادران «ارنست» و «آلبرشت»، شاهزادگان خاندان وتین، آغاز شد. معمار برجسته این پروژه، آرنولد فون وستفالن، مأموریت داشت تا دژی دفاعی را به یک اقامتگاه باشکوه و مرکز اداری مدرن تبدیل کند. برخلاف دژهای سنتی، در طراحی آلبرشتس‌بورگ اولویت با راحتی ساکنان و نمایش قدرت سیاسی بود که این امر در ساخت پنجره‌های بزرگ و تالارهای وسیع مشهود است.

ویژگی‌های معماری

آلبرشتس‌بورگ شاهکاری از سبک گوتیک متأخر است. یکی از خیره‌کننده‌ترین بخش‌های معماری آن، «پلکان مارپیچ بزرگ» (Großer Wendelstein) است؛ پله‌هایی منحنی که بدون ستون مرکزی ساخته شده‌اند و نبوغ مهندسی قرن پانزدهم را به رخ می‌کشند. سقف تالارها با طاق‌های جناغی و طرح‌های هندسی پیچیده تزئین شده است. این سبک معماری بعدها الگویی برای ساخت بسیاری از کاخ‌های دیگر در اروپای مرکزی قرار گرفت.

کارخانه چینی مایسن

یکی از مهم‌ترین دوره‌های تاریخی این قلعه، استقرار نخستین کارخانه تولید چینی مایسن در داخل آن بود. در سال ۱۷۱۰ میلادی، آگوست قوی دستور داد تا تالارهای قلعه به کارگاه تولید «طلای سفید» (چینی سخت اروپا) تبدیل شوند. موقعیت قلعه بر فراز صخره، امنیت لازم را برای حفظ اسرار فرمول تولید چینی فراهم می‌کرد. این کارخانه تا سال ۱۸۶۳ در این مکان دایر بود و پس از تخلیه، قلعه به شکل اصلی خود بازسازی و به موزه تبدیل شد.

نگارخانه

منابع