قلعه ماربورگ
| قلعه ماربورگ | |
|---|---|
Marburger Schloss | |
 نمای قلعه ماربورگ در هنگام غروب | |
  موقعیت در ایالت هسن و آلمان  قلعه ماربورگ (آلمان) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | حفظ شده (موزه تاریخ فرهنگی) |
| سبک معماری | گوتیک و رنسانس |
| موقعیت | ماربورگ، هسن، آلمان |
| مختصات | ۵۰°۴۸′۳۶″ شمالی ۸°۴۵′۴۳″ شرقی / ۵۰٫۸۱۰۰۰°شمالی ۸٫۷۶۱۹۴°شرقی |
| آغاز ساخت | قرن یازدهم (بنای اولیه) |
| پایان | قرن پانزدهم (تکمیل تالار بزرگ) |
| مشتری | لودوینگ‌ها و دودمان هسن |
| مالک | دانشگاه فیلیپس ماربورگ |
| وبگاه | |
قلعه ماربورگ (به آلمانی: Marburger Schloss) که با نام کاخ لندگراف نیز شناخته می‌شود، یکی از برجسته‌ترین بناهای تاریخی در شهر ماربورگ است. این قلعه که بر فراز تپه‌ای مرتفع بنا شده، نخستین اقامتگاه رسمی لندگراف‌های هسن و نماد قدرت دودمان هسن در دوران قرون وسطی و رنسانس به شمار می‌رفت[۱].
تاریخچه
بنای اولیه قلعه در قرن یازدهم میلادی به عنوان یک دژ نظامی توسط لودوینگ‌ها ساخته شد. با این حال، اهمیت سیاسی آن در اواسط قرن سیزدهم و در جریان جنگ‌های جانشینی تورینگن افزایش یافت، زمانی که سوفی تورینگن این قلعه را به عنوان پایگاهی برای پسرش هاینریش اول برگزید. در سال ۱۵۲۹ میلادی، این قلعه شاهد رویداد تاریخی «گفتگوی ماربورگ» میان مارتین لوتر و اولریش تسوینگلی بود که نقطه عطفی در تاریخ اصلاحات پروتستان محسوب می‌شود[۲].
معماری
معماری قلعه ترکیبی از سبک‌های گوتیک و رنسانس است. «تالار شاهزادگان» (Fürstensaal) که در قرن چهاردهم تکمیل شد، یکی از بزرگترین و زیباترین تالارهای غیرمذهبی به سبک گوتیک در آلمان محسوب می‌شود. در دوران حکومت اتوی اول، لندگراف هسن و جانشینانش نظیر هاینریش دوم، بخش‌های دفاعی و تزئینی کاخ توسعه یافت. نمای سنگی مجلل و برج‌های مراقبت آن، نشان‌دهنده اهمیت استراتژیک این بنا در قلمرو امپراتوری مقدس روم است[۳].
کاربری فعلی
امروزه قلعه ماربورگ متعلق به دانشگاه فیلیپس ماربورگ است و به عنوان موزه تاریخ فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این موزه مجموعه‌های ارزشمندی از آثار هنری، اسلحه، زره و اشیاء مربوط به زندگی روزمره لندگراف‌های دودمان هسن نگهداری می‌شود. این بنا به دلیل موقعیت جغرافیایی و مشرف بودن به بخش قدیمی شهر ماربورگ، یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری در ایالت هسن به شمار می‌رود.
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Knappe, Rudolf (2000). Mittelalterliche Burgen in Hessen. Gutenberg. p. 250. ISBN 978-3797305237.
- ↑ Stieglitz, Hermann (2003). Landgraf Heinrich I. von Hessen. Marburg. p. 64. ISBN 978-3770812370.
- ↑ Demandt, Karl Ernst (1972). Geschichte des Landes Hessen. Bärenreiter-Verlag. p. 210. ISBN 978-3761804049.
- ساختمانها و سازههای کاملشده در سده ۱۱ (میلادی)
- قلعهها در هسن