قوانین مارکیز کوئینزبری

کاریکاتوری از کوئینزبری

قوانین مارکیز کوئینزبری (به انگلیسی: Marquess of Queensberry Rules) اصطلاحاً به قوانین مدرن در ورزش بوکس گفته می‌شود.[۱]

بوکس نخست، زمانی به عنوان یک رشته ورزشی مستقل رسمیت پیدا کرد که شخصی به نام «جان چمبرز» قوانین جدیدی در سال ۱۸۶۷ میلادی در این ورزش وضع کرد. طبق تعریف این قوانین، بوکس باید یک ورزش «استندآپ عادلانه» می‌بود. مساحت محوطهٔ بازی (رینگ) ۲۴ فوت مربع تعیین شد. طول مدّت هر دور بازی، ۳ دقیقه، با تنفسی به مدّت ۱ دقیقه، در بین هر ۲ دور بازی، در نظر گرفته شد. اگر یکی از طرفین زمین می‌خورد، ۱۰ ثانیه وقت داشت تا بلند شود. طرفین باید دستکش استانداردی به دست کرده و به‌ویژه استفاده از فنون کشتی و دیگر انواع درگیری جسمی به غیر از مشت زدن ممنوع شد. منظور از پوشیدن دستکش بوکس، حفاظت از مفصل انگشتان دست بود. نخستین بار این قوانین توسط مارکیز کوئینزبری منتشر شد و به این ترتیب نام «مارکیز کوئینزبری» برای همیشه با ورزش بوکس گره خورد. اوّلین بوکسوری که بر طبق این قوانین به قهرمانی جهان دست یافت، «جیمز جی کوربت» بود که در «نیواورلئان» در سال ۱۸۹۲ «جان نی سولیوان» را شکست داد. پذیرش قوانین «مارکیز کوئینزبری» باعث شد که ورزش بوکس در دو جهت مختلف یعنی حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای، ادامهٔ رشد پیدا کند.[۲]

منابع

  1. ↑ "Marquess of Queensberry Rules - Wikipedia". en.m.wikipedia.org (به انگلیسی). Retrieved 2021-09-18.
  2. ↑ Harris, Brian (2008). Intolerance: Divided Societies on Trial. Wildy, Simmonds & Hill.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.