لازم‌الاجرا شدن
در حقوق، لازم‌الاجرا شدن (که به آن آغاز اجرا نیز می‌گویند) فرآیندی است که طی آن قوانین، مقررات، معاهدات و سایر اسناد حقوقی، قدرت و اثر قانونی پیدا می‌کنند. این اصطلاح ارتباط نزدیکی با تاریخ این گذار دارد. نقطه‌ای که چنین سندی لازم‌الاجرا می‌شود، ممکن است در خود سند، یا پس از گذشت یک دوره معین، یا پس از وقوع یک رویداد خاص، مانند یک اعلامیه یا یک رویداد عینی، مانند تولد، ازدواج، رسیدن به سن خاص یا مرگ یک شخص خاص، ذکر شده باشد. در موارد نادر، تاریخ لازم‌الاجرا شدن یک قانون ممکن است به تاریخی قبل از تصویب آن موکول شود.[۱]
برای لازم‌الاجرا شدن، یک معاهده یا قانون ابتدا باید تعداد لازم آرا یا تصویب را کسب کند. اگرچه معمولاً تصریح این تعداد به عنوان یک الزام در متن خود معاهده رایج است، اما می‌تواند در یک قانون یا چارچوب حقوقی برتر، مانند قانون اساسی یا آیین‌نامه‌های دائمی مجلس قانونگذاری که معاهده از آن سرچشمه گرفته است، نیز تصریح شود.
«لازم‌الاجرا شدن» عموماً شامل انتشار در یک روزنامه رسمی می‌شود تا مردم از وجود قانون یا معاهده مطلع شوند.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Davis, Fergal Francis (February 2007). The history and development of the Special Criminal Court, 1922–2005. Four Courts. ISBN 978-1-84682-013-7.
- اصطلاحات حقوق خصوصی
- اصطلاحات حقوقی حقوق بینالملل
- واژگان حقوقی