لامیا الگیلانی ور
لامیا الگیلانی ور | |
|---|---|
لمیاء الکیلانی | |
 | |
| زادهٔ | ۸ مارس ۱۹۳۸ |
| درگذشت | ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹ (۸۰ سال) |
| ملیت | عراق |
| پیشه | باستان‌شناسی |
| همسران |
|
| فرزندان | ۳ |
| جوایز | مدال طلای یادبود گرترود بل (۲۰۰۹) |
| پس‌زمینه‌های علمی | |
| تحصیلات |
|
| عنوان پایان‌نامه | مطالعاتی در زمینه گاه‌نگاری و سبک منطقه‌ای مهرهای استوانه‌ای بابلی کهن |
| سال دفاع | ۱۹۷۷ |
| استاد راهنما | باربارا پارکر-مالوان |
| کار علمی | |
| زمینهٔ تخصصی/حوزه کاری | باستان‌شناسی خاور نزدیک |
| زیرشاخهٔ |
|
| نهاد |
|
لامیا الگیلانی ور (انگلیسی: Lamia Al-Gailani Werr; ۸ مارس ۱۹۳۸ – ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹) باستان‌شناسی عراقی بود که در زمینه تمدن‌های باستانی غرب آسیا تخصص داشت.
الکیلانی در بغداد زاده شد و تحصیلات خود را در عراق و بریتانیا به پایان رساند. رساله دکترای او دربارهٔ مهر استوانه‌ایهای دوران بابل کهن، اثری شاخص در این حوزه محسوب می‌شود. او که در لندن ساکن بود، در سال‌های پایانی فعالیت خود به دلیل حفظ ارتباط میان باستان‌شناسی بریتانیا و عراق در دوران عراق بعثی و تلاش‌هایش در جهت حفاظت از میراث فرهنگی پس از جنگ عراق شهرت داشت. او نقش مهمی در بازسازی موزه ملی عراق که در دهه ۱۹۶۰ به‌عنوان متصدی در آن فعالیت داشت، ایفا کرد و همچنین در تأسیس موزه بصره مشارکت داشت.
در سال ۲۰۰۹، او پنجمین دریافت‌کننده مدال طلای یادبود گرترود بل از سوی مؤسسه بریتانیایی برای مطالعه عراق شد.
تحصیلات و حرفه
الکیلانی در ۸ مارس ۱۹۳۸ در بغداد زاده شد. او برای یک سال در دانشگاه بغداد تحصیل کرد و سپس مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کمبریج دریافت نمود.[۱] در سال ۱۹۶۱، او به‌عنوان متصدی در موزه ملی عراق مشغول به کار شد، مؤسسه‌ای که در بخش عمده‌ای از فعالیت حرفه‌ای او نقش کلیدی داشت. او در دهه ۱۹۷۰ برای ادامه تحصیل به بریتانیا بازگشت و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه ادینبرو و سپس دکترای خود را از مؤسسه باستان‌شناسی یوسی‌ال در لندن دریافت کرد.[۲][۳]
رساله دکترای او که تحت نظارت باربارا پارکر-مالوان نوشته شد، به مطالعه مهر استوانه‌ایهای دوران امپراتوری بابل کهن در موزه عراق پرداخت. این اثر که پس از تأخیری طولانی در سال ۱۹۸۸ منتشر شد،[۴] از سوی دومینیک کولون، متصدی آثار باستانی غرب آسیا در موزه بریتانیا، به‌عنوان پژوهشی مختصر و مفید ستایش شد که باید «الگویی برای تمام مطالعات آینده» باشد.[۵]
پس از اخذ دکترا در سال ۱۹۷۷، الکیلانی به‌عنوان پژوهشگر وابسته افتخاری در مؤسسه باستان‌شناسی یوسی‌ال و پژوهشگر وابسته در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) در لندن باقی ماند.[۳][۶]
او اغلب به عراق سفر می‌کرد تا ارتباط میان باستان‌شناسان عراقی و جامعه علمی گسترده‌تر را در دوران عراق بعثی حفظ کند.[۳][۷] از سال ۲۰۰۳، تمرکز او بر حفظ آثار باستانی عراق قرار گرفت. او در بازسازی موزه ملی عراق پس از غارت آن در پی حمله ۲۰۰۳ به عراق مشارکت داشت[۷] و در زمینه چالش‌های حفاظت از میراث فرهنگی در عراق پس از جنگ به‌طور گسترده اظهار نظر می‌کرد.[۸]
الکیلانی در زمان درگذشت خود در سال ۲۰۱۹، پژوهشگر مهمان در موزه هنر متروپولیتن نیویورک بود و روی کتابی دربارهٔ تاریخ موزه ملی عراق کار می‌کرد.[۲][۳]
زندگی شخصی
المیاء الکیلانی از خانواده‌ای برجسته در عراق بود. نسب او به عبدالقادر گیلانی، بنیان‌گذار قادریه، و عبدالرحمن گیلانی، نخستین نخست‌وزیر عراق می‌رسید. والدین او احمد جمال‌الدین الکیلانی و مدیحه عاصف محمود عارف‌آغا بودند.[۱]
الکیلانی دو بار ازدواج کرد. همسر نخست او، عبدالرحمن الکیلانی، تاریخ‌نگار عراقی در حوزه معماری اسلامی بود. همسر دوم او، جورج ور، تاجری اردنی بود که در سال ۲۰۰۳ درگذشت.[۱] او سه دختر به نام‌های نورا الکیلانی، عزه الکیلانی و حسن ور داشت.[۱] تا تاریخ ۲۰۱۹، نورا الکیلانی سرپرست بخش تمدن‌های اسلامی در موزه‌های گلاسگو بود.[۷]
درگذشت و میراث
الکیلانی در امان در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹ درگذشت.[۱][۲] پیکر او در آرامگاه عبدالقادر گیلانی (جد او)[۱] در بغداد به خاک سپرده شد، پس از مراسم تشییعی که از موزه ملی عراق آغاز شد.[۲][۳][۷]
او تنها عضو افتخاری مادام‌العمر مؤسسه بریتانیایی مطالعه عراق بود و در سال ۲۰۰۹ مدال طلای یادبود گرترد بل این مؤسسه را دریافت کرد.[۳]
منابع
- 1 2 3 4 5 6 Sandomir, Richard (25 January 2019). "Lamia Al-Gailani Werr, 80, Dies; Archaeologist Rescued Iraqi Art". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 28 January 2019.
- 1 2 3 4 Kadi, Samar (22 January 2019). "Iraq bids farewell to archaeologist Lamia al-Gailani". The Arab Weekly (به انگلیسی). Retrieved 23 January 2019.
- 1 2 3 4 5 6 Porter MacIver, Joan; Collins, Paul (21 January 2019). "Dr Lamia Al Gailani Werr". The British Institute for the Study of Iraq. Retrieved 23 January 2019.
- ↑ Al-Gailani Werr, Lamia (1988). Studies in the Chronology and Regional Style of Old Babylonian Cylinder Seals. Bibliotheca Mesopotamica 23. Malibu: Undena.
- ↑ Collon, Dominique (1991). "Review of Studies in the Chronology and Regional Style of Old Babylonian Cylinder Seals by Lamia al-Gailani Werr". Orientalia (Nova Series). 60 (4): 366–369. JSTOR 43076036.
- ↑ "Iraqi 'treasure' Lamia Al Gailani Werr dies in Amman". The National (به انگلیسی). 19 January 2019. Retrieved 23 January 2019.
- 1 2 3 4 Issa, Philip (21 January 2019). "Iraq says goodbye to its beloved archaeologist al-Gailani". The Washington Post. Retrieved 23 January 2019.
- ↑ Conant, Eve (1 August 2014). "Q&A: Why Sunni Extremists Are Destroying Ancient Religious Sites in Mosul". National Geographic News.
پیوند به بیرون
