لبنه (شهر باستانی)
لبنه (انگلیسی: Libnah), (عبری: לִבְנָה,سفیدی; لاتین: Lobana) شهری مستقل، احتمالاً در نزدیکی ساحل غربی اسرائیل، با پادشاهی مخصوص به خود در زمان فرضیه فتح سرزمین کنعان توسط بنی‌اسرائیل.[۱] تصور می‌شود که این شهر منبع درآمد مهمی بوده و علیه تاج یهود شورش کرده است.
سوابق در کتاب مقدس عبری
این شهر به عنوان یکی از ۱۳ شهر کوهانی در طول سکونت بنی‌اسرائیل به قبیله یهودا اختصاص داده شده است (یوشع ۲۱: ۱۳). این شهر در زمان سلطنت پادشاه یهورام یهودا، طبق دوم پادشاهان ۸:۲۲ و دوم تواریخ ۲۱:۱۰]، شورش کرد، زیرا یهورام «[] خدای پدران خود را ترک کرده بود». این شورش همزمان با شورش ادوم علیه حکومت یهودا رخ داد (دوم پادشاهان ۸:۲۰–۲۲).