لنی فون دولن
لنی فون دولن | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۲ دسامبر ۱۹۵۸ |
| درگذشت | ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ (۶۳ سال) |
| دیگر نامها | لنی فون دول (با هجی مختلف) |
| پیشه | بازیگر |
| سالهای فعالیت | ۱۹۸۱–۲۰۲۲ |
| قد | ۶ فوت ۲ اینچ (۱۸۸ سانتیمتر) |
| فرزندان | هیزل |
لنی فون دولن (انگلیسی: Lenny Von Dohlen؛ ۲۲ دسامبر ۱۹۵۸—۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تا ۲۰۲۲ مشغول فعالیت بودهاست.
مرگ
او در ۵ ژوئیه ۲۰۲۲ پس از یک بیماری طولانی درگذشت. سه روز بعد، خواهرش کاترین در فیس بوک درگذشت او را اعلام کرد. فون یک دختر به نام هیزل داشت و همسرش جیمز استیل یک نمایشنامه نویس بود.
گزیده فیلمشناسی
از فیلمها یا برنامههای تلویزیونی که وی در آن نقش داشتهاست میتوان به آثار زیر اشاره کرد.
- دانشگاه ایالتی کنت(۱۹۸۱)
- بخششهای محبتآمیز(۱۹۸۳)
- بیلی گالوین(۱۹۸۶)
- آسمان سرد(۱۹۹۱)
- جنیفر ۸(۱۹۹۲)
- توئین پیکس: با من بر آتش برو(۱۹۹۲)
- تنها در خانه ۳(۱۹۹۷)
- دندانها (فیلم)(۲۰۰۷)
- تماشاخانه آمریکایی(۱۹۸۶)
- ایکوالایزر (مجموعه تلویزیونی)(۱۹۸۶)
- توئین پیکس(۱۹۹۰)
- فلش (مجموعه تلویزیونی ۱۹۹۰)(۱۹۹۰)
- حصار چوبی(۱۹۹۶)
- واکر، رنجر تگزاس(۱۹۹۶)
- داستان دوروتی دی(۱۹۹۶)
- هفت دلاور(۲۰۰۰)
- سیاسآی: میامی(۲۰۰۲)
- ذهنهای جنایتکار(۲۰۰۹)
- غیبگو (مجموعه تلویزیونی)(۲۰۱۰)
- اورویل(۲۰۱۷)
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Lenny Von Dohlen». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۶.