لودوس (روم باستان)
لودوس (انگلیسی: Ludus) (جمع: لودای) در روم باستان می‌توانست به یک مدرسهٔ ابتدایی، یک بازی رومیزی، یا یک مدرسهٔ آموزش گلادیاتورها اشاره کند. معانی گوناگون این واژهٔ لاتین همگی در حوزه معنایی «بازی، سرگرمی، ورزش، آموزش» قرار می‌گیرند.[۱]
یک مدرسهٔ ابتدایی یا مدرسهٔ «لیتراتور» که پسران و دختران تا سن ۱۱ سالگی در آن شرکت می‌کردند، یک لودوس بود. لودای در سراسر شهر یافت می‌شدند و توسط یک لودوس ماگیستر (مدیر مدرسه) اداره می‌شدند که اغلب یک بردهٔ تحصیل‌کرده یا آزادشده بود. مدرسه حدود ساعت شش صبح آغاز می‌شد و درست بعد از ظهر پایان می‌یافت. به دانش‌آموزان ریاضیات، خواندن، نوشتن، شعر، هندسه و گاهی بلاغت آموخته می‌شد.
واژهٔ لودوس همچنین به یک مدرسهٔ آموزش برای گلادیاتورها اشاره داشت.
لودوس همچنین واژه‌ای برای یک بازی رومیزی بود که نمونه‌های آن شامل لودوس لاترونکولوروم و لودوس دوودسیم اسکریپتوروم می‌شود، یا بازی‌ای که با استخوان‌های قاپ (استراگالی) انجام می‌شد.
شعر لاتین اغلب مفهوم لودوس را به عنوان بازیگوشی بررسی می‌کند، هم در نوشتن شعر به عنوان نوعی بازی و هم به عنوان عرصه‌ای برای نقش‌آفرینی شهوانی.[۲] «بازی شاعرانه (لودوس، لودره، یوکوم و غیره)»، میشل لوری مشاهده می‌کند، «به دو چیز مرتبط اشاره دارد: ظرافت سبکی از گونهٔ اسکندری و شعر شهوانی.»[۳]
لودای، همیشه به صورت جمع، بازی‌هایی بودند که همراه با جشن‌های مذهبی رومی برگزار می‌شدند.
منابع
- ↑ Oxford Latin Dictionary (Oxford: Clarendon Press, 1982, 1985 reprint), pp. 1048–1049.
- ↑ Thomas N. Habinek, The World of Roman Song: From Ritualized Speech to Social Order (Johns Hopkins University Press, 2005), pp. 5, 143, et passim.
- ↑ Michèle Lowrie, Horace's Narrative Odes (Oxford University Press, 1997), p. 41.
- فرهنگ باستانی روم