لودویگ پنجم (دوک بایرن)

لودویگ پنجم
دوک بایرن
زادهمه ۱۳۱۵ میلادی
نامشخص
درگذشته۱۸ سپتامبر ۱۳۶۱ میلادی
تسورندینگ، دوک‌نشین بایرن
همسر(ان)مارگارت دانمارک
مارگارت، کنتس تیرول
فرزند(ان)هرمان بایرن
ماینهارد سوم گوریتسیا-تیرول
خانداندودمان ویتلسباخ
پدرلودویگ چهارم، امپراتور مقدس روم
مادربیاتریس از سلیزی-شوایدنیتس [الف]

لودویگ پنجم، دوک بایرن (به آلمانی: Ludwig V.) که با نام لودویگ براندنبورگ یا لودیگ بزرگتر (به آلمانی: Ludwig der Ältere) نیز شناخته می‌شود، یکی از فرمانروایان برجسته دودمان ویتلسباخ در قرن چهاردهم میلادی بود که به عنوان مارگراف براندنبورگ و سپس دوک بایرن به قدرت رسید[۱]. او فرزند ارشد امپراتور لودویگ چهارم، امپراتور مقدس روم بود و نقش مهمی در تثبیت موقعیت قلمروهای موروثی خاندان خود در مناطق جنوبی و شرقی آلمان ایفا کرد. دوران حکومت او با درگیری‌های مداوم با پاپ و تلاش برای حفظ یکپارچگی ارضی در برابر رقبای قدرتمندی چون خاندان هابسبورگ و لوکزامبورگ همراه بود.

او از طریق ازدواج با مارگارت، کنتس تیرول توانست کنت‌نشین استراتژیک تیرول را به قلمرو خود ضمیمه کند که این اقدام منجر به تکفیر او از سوی کلیسای کاتولیک شد[۲]. پس از مرگ پدرش، او به همراه برادرانش به طور مشترک بر دوک‌نشین بایرن فرمان راند و در جریان تقسیمات بعدی، حکومت بایرن علیا را در دست گرفت. لودویگ پنجم در طول دوران فرمانروایی خود با شورش‌های داخلی متعددی در مارگراف‌نشین براندنبورگ، از جمله ظهور یک مدعی دروغین به نام والدمار مواجه شد، اما توانست با مهارت نظامی و دیپلماتیک از منافع خاندان ویتلسباخ دفاع کند[۳].

صعود به قدرت و حکومت بر براندنبورگ

لودویگ پنجم در سنین جوانی توسط پدرش به عنوان مارگراف براندنبورگ منصوب شد تا نفوذ خاندان ویتلسباخ در شمال آلمان تقویت شود. او برای تثبیت قدرت خود در این منطقه با مقاومت اشراف محلی و خاندان‌های رقیب روبه‌رو گردید[۴]. بزرگ‌ترین چالش او در این دوران، حمایت پاپ و لوکزامبورگ‌ها از یک فرد شیاد بود که مدعی بود والدمار، مارگراف سابق براندنبورگ است. لودویگ پس از سال‌ها جنگ سرانجام موفق شد این شورش را سرکوب کند، اما در نهایت برای تمرکز بر امور بایرن، براندنبورگ را به برادران کوچکترش واگذار کرد[۵].

بحران تیرول و سال‌های پایانی

ازدواج لودویگ با مارگارت مائولتاش، کنتس تیرول، بدون کسب مجوز رسمی طلاق مارگارت از همسر اولش از سوی کلیسا، یک رسوایی بزرگ سیاسی در قرون وسطی ایجاد کرد[۶]. پاپ کلمنت ششم هر دو را تکفیر کرد، اما این پیوند موقعیت جغرافیایی ویتلسباخ‌ها را بین بایرن و شمال ایتالیا به شدت تقویت نمود. لودویگ پنجم در سپتامبر ۱۳۶۱ میلادی در جریان یک سفر در نزدیک تسورندینگ به طور ناگهانی درگذشت و در مونیخ به خاک سپرده شد[۷].

یادداشتها

  1. ↑ ( Beatrix von Schlesien-Schweidnitz)

منابع

  1. ↑ Thomas, Heinz (1997). Ludwig der Bayer (1282–1347): Kaiser und Ketzer (in English). Regensburg. p. 214. ISBN 978-3791715414.
  2. ↑ Alois, Schütz (1987). Neue Deutsche Biographie: Ludwig V. der Brandenburger (in English). Duncker & Humblot. p. 524. ISBN 978-3428001965.
  3. ↑ Spindler, Max (1981). Handbuch der bayerischen Geschichte: Das alte Bayern (in English). C.H. Beck. p. 467. ISBN 978-3406073229.
  4. ↑ Miran, Prinz (2005). Die Wittelsbacher در Brandenburg (in English). Verlagsanstalt Berlin. p. 89. ISBN 978-3894880112. {{cite book}}: مقدار |شابک= را بررسی کنید: جمع‌آزما (کمک)
  5. ↑ Hartmann, Peter Claus (2005). Bayerns Weg in die Gegenwart (in English). Pustet. p. 112. ISBN 978-3791718750.
  6. ↑ Baethgen, Friedrich (1951). Europa im Spätmittelalter (in English). Berlin. p. 134. ISBN 978-3110025118. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
  7. ↑ Riezler, Sigmund von (1880). Geschichte Baierns (in English). Gotha. p. 710. ISBN 978-1144243119. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.